1Kanto de suprenirado. Kiam la Eternulo revenigis la forkaptitojn al Cion, Tiam ni estis kiel songxantoj.
1Cßajoß nak quisahoß li kachßôl nak li Kâcuaß coxqßue cuißchic chi sukßîc Jerusalén. Chanchan matqßuec yôco.
2Tiam nia busxo estis plena de gajeco, Kaj nia lango plena de kantado; Tiam oni diris inter la popoloj: Ion grandan la Eternulo faris por cxi tiuj.
2Coseßec ut cobichan xban xsahil li kachßôl. Ut eb li jalaneb xtenamit queßxye: Sachba chßôlej li xbânu li Kâcuaß reheb lix tenamit, chanqueb.
3Ion grandan la Eternulo faris por ni: Ni gxojas.
3Yâl nak sachba chßôlej li quixbânu ke li Kâcuaß. Joßcan nak cßajoß xsahil li kachßôl.
4Revenigu, ho Eternulo, niajn forkaptitojn, Kiel riveretojn en sudan landon.
4At nimajcual Dios, choâcuosobtesi cuißchic saß li kanaßaj joß nak naxtßakresi li chaki chßochß li hab.
5Kiuj semas kun larmoj, Tiuj rikoltos kun kanto.
5Eb li yôqueb chi yâbac nak queßâu, tâsahokß saß xchßôleb nak teßkßolok.Usta teßyâbak nak yôkeb chixcßambal li iyaj, abanan sahakeb chic saß xchßôleb nak teßsukßîk chak xban nak ac cuânk chic li ru li acuîmk riqßuineb.
6Iras kaj ploras la portanto de semotajxo; Venos kun kanto la portanto de siaj garboj.
6Usta teßyâbak nak yôkeb chixcßambal li iyaj, abanan sahakeb chic saß xchßôleb nak teßsukßîk chak xban nak ac cuânk chic li ru li acuîmk riqßuineb.