¹Se mi parolus la lingvojn de homoj kaj angxeloj, sed ne havus amon, mi farigxus sonanta kupro aux tintanta cimbalo.

¹Jeigu aš kalbu žmonių ir angelų kalbomis, bet neturiu meilės, esu kaip skambantis varis ar žvangantys cimbolai.

²Kaj se mi posedus la profetpovon, kaj komprenus cxiujn misterojn kaj cxian scion; kaj se mi havus cxian fidon, tiel ke mi povus formovi montojn, sed ne havus amon, mi estus nenio.

²Ir jei turiu pranašavimo dovaną ir suprantu visas paslaptis, ir turiu visą pažinimą; jei turiu visą tikėjimą, kad galiu kalnus perkelti, tačiau neturiu meilės, esu niekas.

³Kaj se mi disdonus mian tutan havon por nutri la malsatulojn, kaj se mi lasus mian korpon por forbrulo, sed ne havus amon, per tio mi neniom profitus.

³Ir jei išdalinu vargšams pamaitinti visa, ką turiu, ir jeigu atiduodu savo kūną sudeginti, bet neturiu meilės,­man nėra iš to jokios naudos.

⁴Amo longe suferas, kaj bonfaras; amo ne envias; amo ne fanfaronas, ne sxveligas sin,

⁴Meilė kantri ir maloni, meilė nepavydi; meilė nesigiria ir neišpuiksta.

⁵ne kondutas nedece, ne celas por si mem, ne kolerigxas, ne pripensas malbonon,

⁵Ji nesielgia nepadoriai, neieško savo naudos, nepasiduoda piktumui, nemąsto piktai,

⁶ne gxojas pri maljusteco, sed kungxojas kun vereco;

⁶nesidžiaugia neteisybe, džiaugiasi tiesa;

⁷cxion toleras, cxion kredas, cxion esperas, cxion eltenas.

⁷visa pakenčia, visa tiki, viskuo viliasi ir visa ištveria.

⁸Amo neniam pereas; sed, cxu estas profetadoj, ili neniigxos; cxu lingvoj, ili cxesigxos; cxu estas scio, gxi neniigxos.

⁸Meilė niekada nesibaigia. Baigsis pranašystės, paliaus kalbos, išnyks pažinimas,

⁹CXar ni scias lauxparte, kaj ni profetadas lauxparte;

⁹nes mes žinome iš dalies ir mes pranašaujame iš dalies.

¹⁰sed kiam venos perfektajxo, tiam neniigxos tio, kio estas lauxparta.

¹⁰Bet kai ateis tobulumas, tai, kas iš dalies, pasibaigs.

¹¹Kiam mi estis infano, kiel infano mi parolis, kiel infano mi sentis, kiel infano mi pensis; nun farigxinte plenagxulo, mi jam forigis la infanajxojn.

¹¹Kai buvau vaikas, kalbėjau kaip vaikas, supratau kaip vaikas, mąsčiau kaip vaikas, bet tapęs vyru, palikau tai, kas vaikiška.

¹²CXar nun ni vidas per spegulo, malhele; sed tiam okulon cxe okulo; nun mi konas lauxparte; sed tiam mi konos tiel same, kiel ankaux mi estas konita.

¹²Dabar mes matome kaip per stiklą, miglotai, bet tada­veidas į veidą. Dabar žinau iš dalies, bet tada pažinsiu, kaip ir pats esu pažintas.

¹³Restas do nun fido, espero, amo, tiuj tri; kaj la plej granda el ili estas amo.

¹³Taigi dabar pasilieka tikėjimas, viltis ir meilė­šis trejetas, bet didžiausia iš jų yra meilė.