¹Kaj post ses tagoj Jesuo prenis kun si Petron, kaj Jakobon, kaj Johanon, lian fraton, kaj kondukis ilin sur altan monton aparte;

¹Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago e a João, irmão deste, e os conduziu � parte a um alto monte;

²kaj li estis aliformita antaux ili, kaj lia vizagxo lumis kiel la suno, kaj liaj vestoj farigxis blankaj kiel la lumo.

²e foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.

³Kaj jen aperis al ili Moseo kaj Elija, parolantaj kun li.

³E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.

⁴Kaj Petro responde diris al Jesuo:Sinjoro, estas bone por ni esti cxi tie. Se vi volas, mi faros cxi tie tri lauxbojn:unu por vi, kaj unu por Moseo, kaj unu por Elija.

⁴Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.

⁵Dum li ankoraux parolis, jen luma nubo superombris ilin; kaj jen vocxo el la nubo, dirante:CXi tiu estas Mia Filo, la amata, en kiu Mi havas plezuron; auxskultu lin.

⁵Estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu; e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.

⁶Kaj auxdinte tion, la discxiploj falis sur sian vizagxon, kaj tre timis.

⁶Os discípulos, ouvindo isso, cairam com o rosto em terra, e ficaram grandemente atemorizados.

⁷Kaj Jesuo alvenis kaj ektusxis ilin, kaj diris:Levigxu, kaj ne timu.

⁷Chegou-se, pois, Jesus e, tocando-os, disse: Levantai-vos e não temais.

⁸Kaj levinte siajn okulojn, ili vidis neniun krom Jesuo sola.

⁸E, erguendo eles os olhos, não viram a ninguém senão a Jesus somente.

⁹Kaj dum ili malsupreniris de la monto, Jesuo ordonis al ili, dirante:Rakontu al neniu la vizion, gxis la Filo de homo relevigxos el la mortintoj.

⁹Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do homem seja levantado dentre os mortos.

¹⁰Kaj liaj discxiploj demandis lin, dirante:Kial do diras la skribistoj, ke Elija devas veni antauxe?

¹⁰Perguntaram-lhe os discípulos: Por que dizem então os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?

¹¹Kaj li responde diris:Vere Elija venas antauxe, kaj restarigos cxion;

¹¹Respondeu ele: Na verdade Elias havia de vir e restaurar todas as coisas;

¹²sed mi diras al vi, ke Elija jam venis, kaj oni ne konis lin, sed faris al li cxion, kion ili volis. Tiel ankaux la Filo de homo estas suferonta sub ili.

¹²digo-vos, porém, que Elias já veio, e não o reconheceram; mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim também o Filho do homem há de padecer �s mãos deles.

¹³Tiam la discxiploj komprenis, ke li parolis al ili pri Johano, la Baptisto.

¹³Então entenderam os discípulos que lhes falava a respeito de João, o Batista.

¹⁴Kaj kiam li venis al la homamaso, venis al li viro, genuante antaux li, kaj dirante:

¹⁴Quando chegaram � multidão, aproximou-se de Jesus um homem que, ajoelhando-se diante dele, disse:

¹⁵Sinjoro, kompatu mian filon, cxar li frenezas kaj forte suferas; cxar ofte li falas en la fajron kaj ofte en la akvon.

¹⁵Senhor, tem compaixão de meu filho, porque é epiléptico e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água.

¹⁶Kaj mi venigis lin al viaj discxiploj, kaj ili ne povis lin sanigi.

¹⁶Eu o trouxe aos teus discípulos, e não o puderam curar.

¹⁷Kaj Jesuo responde diris:Ho senfida kaj perversa generacio, gxis kiam mi estos kun vi? gxis kiam mi toleros vin? venigu lin al mi cxi tien.

¹⁷E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.

¹⁸Kaj Jesuo severe admonis lin; kaj la demono eliris el li, kaj la knabo resanigxis en tiu sama horo.

¹⁸Então Jesus repreendeu ao demônio, o qual saiu de menino, que desde aquela hora ficou curado.

¹⁹Tiam la discxiploj, veninte al Jesuo aparte, diris:Pro kio ni ne povis elpeli gxin?

¹⁹Depois os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, perguntaram-lhe: Por que não pudemos nós expulsá-lo?

²⁰Kaj li respondis al ili:Pro la malgrandeco de via fido; cxar vere mi diras al vi:Se vi havas fidon, kiel semero de sinapo, vi diros al cxi tiu monto:Translokigxu tien de cxi tie, kaj gxi translokigxos; kaj nenio estos neebla por vi.

²⁰Disse-lhes ele: Por causa da vossa pouca fé; pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele há de passar; e nada vos será impossível.

²¹Sed cxi tiu speco ne eliras, krom per pregxado kaj fastado.

²¹[mas esta casta de demônios não se expulsa senão � força de oração e de jejum.]

²²Kaj kiam ili kolektigxis en Galileo, Jesuo diris al ili:La Filo de homo estos transdonita en la manojn de homoj;

²²Ora, achando-se eles na Galiléia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens;

²³kaj ili mortigos lin, kaj la trian tagon li levigxos. Kaj ili tre malgxojis.

²³e matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressurgirá. E eles se entristeceram grandemente.

²⁴Kaj kiam ili venis en Kapernaumon, venis al Petro la ricevistoj de la du drahxmoj, kaj diris:CXu via majstro pagas la du drahxmojn?

²⁴Tendo eles chegado a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas, e lhe perguntaram: O vosso mestre não paga as didracmas?

²⁵Li respondis:Jes. Kaj kiam li venis en la domon, Jesuo unue parolis al li, dirante:Kiel sxajnas al vi, Simon? de kiuj prenas la regxoj de la tero imposton aux tributon? de siaj filoj aux de la fremduloj?

²⁵Disse ele: Sim. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, perguntando: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra imposto ou tributo? dos seus filhos, ou dos alheios?

²⁶Kaj kiam li diris:De la fremduloj; Jesuo diris:Sekve la filoj estas liberaj.

²⁶Quando ele respondeu: Dos alheios, disse-lhe Jesus: Logo, são isentos os filhos.

²⁷Sed, por ke ni ne ofendu ilin, iru al la maro kaj jxetu hoketon, kaj prenu la fisxon unue venintan, kaj malferminte gxian busxon, vi trovos stateron. Prenu gxin, kaj donu al ili por mi kaj vi.

²⁷Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dá-lho por mim e por ti.