¹Kaj respondante, Jesuo denove parolis al ili parabole, dirante:

¹Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:

²La regno de la cxielo similas al unu regxo, kiu faris edzigxan feston por sia filo,

²O reino dos céus é semelhante a um rei que celebrou as bodas de seu filho.

³kaj sendis siajn sklavojn, por voki la invititojn al la edzigxa festo; kaj ili ne volis veni.

³Enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.

⁴Poste li sendis aliajn sklavojn, dirante:Diru al la invititoj:Jen mi preparis la mangxon; miaj bovoj kaj miaj grasigitaj brutoj estas bucxitaj, kaj cxio estas preta; venu al la edzigxa festo.

⁴Depois enviou outros servos, ordenando: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado; os meus bois e cevados já estão mortos, e tudo está pronto; vinde �s bodas.

⁵Sed ili malatentis, kaj foriris, unu al sia bieno, alia al sia komercado;

⁵Eles, porém, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;

⁶kaj la ceteraj, kaptinte liajn sklavojn, perfortis kaj mortigis ilin.

⁶e os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.

⁷Kaj la regxo koleris; kaj sendinte siajn armeojn, li pereigis tiujn mortigintojn kaj bruligis ilian urbon.

⁷Mas o rei encolerizou-se; e enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.

⁸Tiam li diris al siaj sklavoj:La edzigxa festo estas preta, sed la invititoj ne estis indaj.

⁸Então disse aos seus servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.

⁹Iru do al la disirejoj de la vojoj, kaj cxiujn, kiujn vi trovos, invitu al la edzigxa festo.

⁹Ide, pois, pelas encruzilhadas dos caminhos, e a quantos encontrardes, convidai-os para as bodas.

¹⁰Kaj tiuj sklavoj, elirinte sur la vojojn, kunvenigis cxiujn, kiujn ili trovis, malbonajn kaj bonajn; kaj la edzigxa festo plenigxis de gastoj.

¹⁰E saíram aqueles servos pelos caminhos, e ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e encheu-se de convivas a sala nupcial.

¹¹Sed la regxo, enveninte por rigardi la gastojn, tie vidis viron, kiu ne havis sur si edzigxofestan veston;

¹¹Mas, quando o rei entrou para ver os convivas, viu ali um homem que não trajava veste nupcial;

¹²kaj li diris al li:Amiko, kiel vi envenis cxi tien, ne havante edzigxofestan veston? Kaj li silentadis.

¹²e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui, sem teres veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.

¹³Tiam la regxo diris al siaj servantoj:Ligu lin mane kaj piede, kaj eljxetu lin en la eksteran mallumon; tie estos la plorado kaj la grincado de dentoj.

¹³Ordenou então o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá choro e ranger de dentes.

¹⁴CXar multaj estas vokitaj, sed malmultaj estas elektitaj.

¹⁴Porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.

¹⁵Tiam iris la Fariseoj, kaj konsiligxis, kiel ili povos impliki lin per interparolado.

¹⁵Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;

¹⁶Kaj ili sendis al li siajn discxiplojn kun la Herodanoj, por diri:Majstro, ni scias, ke vi estas verama, kaj instruas laux vero la vojon de Dio, kaj ne zorgas pri iu ajn; cxar vi ne favoras la personon de homoj.

¹⁶e enviaram-lhe os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a dizer; Mestre, sabemos que és verdadeiro, e que ensinas segundo a verdade o caminho de Deus, e de ninguém se te dá, porque não olhas a aparência dos homens.

¹⁷Diru do al ni, kiel sxajnas al vi? cxu konvenas doni tributon al Cezaro, aux ne?

¹⁷Dize-nos, pois, que te parece? É lícito pagar tributo a César, ou não?

¹⁸Sed Jesuo, sciante ilian ruzecon, diris:Kial vi min provas, hipokrituloj?

¹⁸Jesus, porém, percebendo a sua malícia, respondeu: Por que me experimentais, hipócritas?

¹⁹Montru al mi la tributan moneron. Kaj ili alportis al li denaron.

¹⁹Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um denário.

²⁰Kaj li diris al ili:Kies estas cxi tiu bildo kaj la surskribajxo?

²⁰Perguntou-lhes ele: De quem é esta imagem e inscrição?

²¹Ili diris al li:De Cezaro. Tiam li diris al ili:Redonu do al Cezaro la proprajxon de Cezaro, kaj al Dio la proprajxon de Dio.

²¹Responderam: De César. Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.

²²Kaj auxdinte, ili miris, kaj lin lasis kaj foriris.

²²Ao ouvirem isso, ficaram admirados; e, deixando-o, se retiraram.

²³En tiu sama tago alvenis al li Sadukeoj, kiuj diras, ke ne estas relevigxo; kaj ili demandis lin, dirante:

²³No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:

²⁴Majstro, Moseo diris:Se iu mortas, ne havante infanojn, lia frato edzigxu kun lia edzino kaj naskigu idaron al sia frato.

²⁴Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, seu irmão casará com a mulher dele, e suscitará descendência a seu irmão.

²⁵Estis cxe ni sep fratoj; kaj la unua edzigxis kaj mortis, kaj ne havante idaron, lasis sian edzinon al sia frato;

²⁵Ora, havia entre nós sete irmãos: o primeiro, tendo casado, morreu: e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão;

²⁶tiel same ankaux la dua, kaj la tria, gxis la sepa.

²⁶da mesma sorte também o segundo, o terceiro, até o sétimo.

²⁷Kaj post cxiuj la virino mortis.

²⁷depois de todos, morreu também a mulher.

²⁸En la relevigxo do, por kiu el la sep sxi estos edzino? cxar cxiuj sxin havis.

²⁸Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será ela esposa, pois todos a tiveram?

²⁹Sed Jesuo responde diris:Vi eraras, ne sciante la Skribojn, nek la potencon de Dio.

²⁹Jesus, porém, lhes respondeu: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus;

³⁰CXar en la relevigxo oni nek edzigxas nek edzinigxas, sed estas kiel angxeloj en la cxielo.

³⁰pois na ressurreição nem se casam nem se dão em casamento; mas serão como os anjos no céu.

³¹Sed pri la relevigxo el la mortintoj, cxu vi ne legis tion, kio estis dirita al vi de Dio, nome:

³¹E, quanto � ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:

³²Mi estas la Dio de Abraham kaj la Dio de Isaak kaj la Dio de Jakob? Dio estas Dio ne de la mortintoj, sed de la vivantoj.

³²Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.

³³Kaj kiam la homamaso tion auxdis, ili miregis pro lia instruado.

³³E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.

³⁴Sed la Fariseoj, auxdinte, ke li silentigis la Sadukeojn, kune kolektigxis.

³⁴Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;

³⁵Kaj unu el ili, legxisto, demandis lin, provante lin:

³⁵e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou- o, dizendo:

³⁶Majstro, kiu estas la granda ordono en la legxo?

³⁶Mestre, qual é o grande mandamento na lei?

³⁷Kaj li diris al li:Amu la Eternulon, vian Dion, per via tuta koro kaj per via tuta animo kaj per via tuta menso.

³⁷Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.

³⁸CXi tiu estas la granda kaj la unua ordono.

³⁸Este é o grande e primeiro mandamento.

³⁹Kaj dua estas simila al gxi:Amu vian proksimulon kiel vin mem.

³⁹E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.

⁴⁰De cxi tiuj du ordonoj dependas la tuta legxo kaj la profetoj.

⁴⁰Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.

⁴¹Kaj kiam la Fariseoj jam kunvenis, Jesuo ilin demandis,

⁴¹Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:

⁴²dirante:Kion vi pensas pri la Kristo? kies filo li estas? Ili diris al li:De David.

⁴²Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.

⁴³Li diris al ili:Kial do David, en la Spirito, lin nomas Sinjoro, dirante:

⁴³Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:

⁴⁴La Eternulo diris al mia Sinjoro: Sidu dekstre de Mi, GXis Mi faros viajn malamikojn benketo por viaj piedoj?

⁴⁴Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te � minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?

⁴⁵Se do David nomas lin Sinjoro, kiel li estas lia filo?

⁴⁵Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?

⁴⁶Kaj neniu povis respondi unu vorton al li, nek iu post tiu tago plu kuragxis fari al li demandon.

⁴⁶E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.