¹Kanto de suprenirado. De David. Mi ekgxojis, kiam oni diris al mi: Ni iru en la domon de la Eternulo.

¹Ndakafara panguva yavakati kwandiri, Hendei kumba kwaJehovha.

²Niaj piedoj staris en viaj pordegoj, Ho Jerusalem,

²Tsoka dzedu dzimire Pakati pamasuwo ako, Jerusaremu;

³Vi Jerusalem, konstruita kiel urbo, En kiu cxio kunigxis.

³Jerusaremu, iwe wakavakwa seguta rakasanganiswa zvakanaka;

⁴Tien supreniris la triboj, la triboj de la Eternulo, Laux la moro de Izrael, Por glori la nomon de la Eternulo.

⁴Ndiko kunokwira ndudzi, ndudzi dzaJehovha, Sezvakarairwa Isiraeri, Kuti vavonge zita raJehovha.

⁵CXar tie staris tronoj de jugxo, Tronoj de la domo de David.

⁵nekuti ndiko kwakagadzwa zvigaro zvokutonga, Zvigaro zvoushe zveimba yaDhavhidhi.

⁶Deziru pacon al Jerusalem; Bonan staton havu viaj amantoj.

⁶kumbirirai Jerusaremu rugare; Vanokudai, vachakomborerwa.

⁷Paco estu inter viaj muroj, Bonstato en viaj palacoj.

⁷Rugare ngaruve mukati mamasvingo ako, Nokufarikana mukati medzimba dzako dzoushe.

⁸Pro miaj fratoj kaj amikoj mi do diru: Paco estu al vi.

⁸Nokuda kwehama dzangu neshamwari dzangu, Ndichati zvino, Rugare ngaruve mukati mako.

⁹Pro la domo de la Eternulo, nia Dio, Mi deziras al vi bonon.

⁹Nokuda kweimba yaJehovha Mwari wedu Ndichakutsvakira zvakanaka.