1Kanto de suprenirado. Kiam la Eternulo revenigis la forkaptitojn al Cion, Tiam ni estis kiel songxantoj.
1Jehovha panguva yaakadzosa vatapwa veZiyoni, Isu takanga takafanana navanorota hope.
2Tiam nia busxo estis plena de gajeco, Kaj nia lango plena de kantado; Tiam oni diris inter la popoloj: Ion grandan la Eternulo faris por cxi tiuj.
2Panguva iyo muromo wedu wakange uzere nokuseka, Norurimi rwedu nokuimba; Ipapo pakati pavahedheni vakati, Jehovha akavaitira zvinhu zvikuru;
3Ion grandan la Eternulo faris por ni: Ni gxojas.
3Jehovha wakatiitira zvinhu zvikuru; Isu tinofara.
4Revenigu, ho Eternulo, niajn forkaptitojn, Kiel riveretojn en sudan landon.
4Dzosai vatapwa vedu, Jehovha, sehove panyika yeNyasi.
5Kiuj semas kun larmoj, Tiuj rikoltos kun kanto.
5Vanodzvara nemisodzi vachakohwa nomufaro.
6Iras kaj ploras la portanto de semotajxo; Venos kun kanto la portanto de siaj garboj.
6Anofamba-famba, achichema, akatakura tsama yembeu, achadzoka nomufaro akatakura zvisote zvake.