¹Kaj plue parolis Elihu, kaj diris:

¹Y AÑADIO Eliú, y dijo:

²Atendu ankoraux iom; mi montros al vi, CXar mi havas ankoraux kion paroli pro Dio.

²Espérame un poco, y enseñarte he; Porque todavía tengo razones en orden á Dios.

³Mi prenos mian scion de malproksime, Kaj mi montros, ke mia Kreinto estas prava.

³Tomaré mi noticia de lejos, Y atribuiré justicia á mi Hacedor.

⁴CXar vere miaj vortoj ne estas mensogaj; Homo sincera estas antaux vi.

⁴Porque de cierto no son mentira mis palabras; Contigo está el que es íntegro en sus conceptos.

⁵Vidu, Dio estas potenca, kaj tamen Li neniun malsxatas; Li estas potenca per la forto de la koro.

⁵He aquí que Dios es grande, mas no desestima á nadie; Es poderoso en fuerza de sabiduría.

⁶Al malpiulo Li ne permesas vivi, Kaj al mizeruloj Li donas justecon.

⁶No otorgará vida al impío, Y á los afligidos dará su derecho.

⁷Li ne forturnas de virtuloj Siajn okulojn, Sed kun regxoj sur trono Li sidigas ilin por cxiam, Por ke ili estu altaj.

⁷No quitará sus ojos del justo; Antes bien con los reyes los pondrá en solio para siempre, Y serán ensalzados.

⁸Kaj se ili estas ligitaj per cxenoj, Malliberigitaj mizere per sxnuroj,

⁸Y si estuvieren prendidos en grillos, Y aprisionados en las cuerdas de aflicción,

⁹Tiam Li montras al ili iliajn farojn kaj kulpojn, Kiel grandaj ili estas.

⁹El les dará á conocer la obra de ellos, Y que prevalecieron sus rebeliones.

¹⁰Li malfermas ilian orelon por la moralinstruo, Kaj diras, ke ili deturnu sin de malbonagoj.

¹⁰Despierta además el oído de ellos para la corrección, Y díce les que se conviertan de la iniquidad.

¹¹Se ili obeas kaj servas al Li, Tiam ili finas siajn tagojn en bono Kaj siajn jarojn en stato agrabla;

¹¹Si oyeren, y le sirvieren, Acabarán sus días en bien, y sus años en deleites.

¹²Sed se ili ne obeas, Tiam ili pereas per glavo Kaj mortas en malprudento.

¹²Mas si no oyeren, serán pasados á cuchillo, Y perecerán sin sabiduría.

¹³La hipokrituloj portas en si koleron; Ili ne vokas, kiam Li ilin ligis;

¹³Empero los hipócritas de corazón lo irritarán más, Y no clamarán cuando él los atare.

¹⁴Ilia animo mortas en juneco, Kaj ilia vivo pereas inter la malcxastuloj.

¹⁴Fallecerá el alma de ellos en su mocedad, Y su vida entre los sodomitas.

¹⁵Li savas la suferanton en lia mizero, Kaj per la sufero Li malfermas ilian orelon.

¹⁵Al pobre librará de su pobreza, Y en la aflicción despertará su oído.

¹⁶Ankaux vin Li elkondukus el la suferoj En spacon vastan, kie ne ekzistas premateco; Kaj vi havus pacon cxe via tablo, plena de grasajxoj.

¹⁶Asimismo te apartaría de la boca de la angustia A lugar espacioso, libre de todo apuro; Y te asentará mesa llena de grosura.

¹⁷Sed vi farigxis plena de kulpoj de malvirtulo; Kulpo kaj jugxo tenas sin kune.

¹⁷Mas tú has llenado el juicio del impío, En vez de sustentar el juicio y la justicia.

¹⁸Via kolero ne forlogu vin al mokado, Kaj grandeco de elacxeto ne deklinu vin.

¹⁸Por lo cual teme que en su ira no te quite con golpe, El cual no puedas apartar de ti con gran rescate.

¹⁹CXu Li atentos vian ricxecon? Ne, nek oron, nek forton aux potencon.

¹⁹¿Hará él estima de tus riquezas, ni del oro, Ni de todas las fuerzas del poder?

²⁰Ne strebu al tiu nokto, Kiu forigas popolojn de ilia loko.

²⁰No anheles la noche, En que desaparecen los pueblos de su lugar.

²¹Gardu vin, ne klinigxu al malpieco; CXar tion vi komencis pro la mizero.

²¹Guárdate, no tornes á la iniquidad; Pues ésta escogiste más bien que la aflicción.

²²Vidu, Dio estas alta en Sia forto. Kiu estas tia instruanto, kiel Li?

²²He aquí que Dios es excelso con su potencia; ¿Qué enseñador semejante á él?

²³Kiu povas preskribi al Li vojon? Kaj kiu povas diri:Vi agis maljuste?

²³¿Quién le ha prescrito su camino? ¿Y quién le dirá: Iniquidad has hecho?

²⁴Memoru, ke vi honoru Liajn farojn, Pri kiuj kantas la homoj.

²⁴Acuérdate de engrandecer su obra, La cual contemplan los hombres.

²⁵CXiuj homoj ilin vidas; Homo rigardas ilin de malproksime.

²⁵Los hombres todos la ven; Mírala el hombre de lejos.

²⁶Vidu, Dio estas granda kaj nekonata; La nombro de Liaj jaroj estas neesplorebla.

²⁶He aquí, Dios es grande, y nosotros no le conocemos; Ni se puede rastrear el número de sus años.

²⁷Kiam Li malgrandigas la gutojn de akvo, Ili versxigxas pluve el la nebulo;

²⁷El reduce las gotas de las aguas, Al derramarse la lluvia según el vapor;

²⁸Versxigxas la nuboj Kaj gutas sur multe da homoj.

²⁸Las cuales destilan las nubes, Goteando en abundancia sobre los hombres.

²⁹Kaj kiam Li intencas etendi la nubojn Kiel tapisxojn de Sia tendo,

²⁹¿Quién podrá tampoco comprender la extensión de las nubes, Y el sonido estrepitoso de su pabellón?

³⁰Tiam Li etendas sur ilin Sian lumon Kaj kovras la radikojn de la maro.

³⁰He aquí que sobre él extiende su luz, Y cobija con ella las raíces de la mar.

³¹CXar per ili Li jugxas la popolojn Kaj donas ankaux mangxajxon abunde.

³¹Bien que por esos medios castiga á los pueblos, A la multitud da comida.

³²Per la manoj Li kovras la lumon Kaj ordonas al gxi aperi denove.

³²Con las nubes encubre la luz, Y mándale no brillar, interponiendo aquéllas.

³³Antauxdiras pri gxi gxia bruo, Kaj ecx la brutaroj, kiam gxi alproksimigxas.

³³Tocante á ella anunciará el trueno, su compañero, Que hay acumulación de ira sobre el que se eleva.