¹Ijob respondis kaj diris:

¹Y RESPONDIO Job, y dijo:

²Certe, mi scias, ke tiel estas; Kaj kiel povas homo esti prava koncerne Dion?

²Ciertamente yo conozco que es así: ¿Y cómo se justificará el hombre con Dios?

³Se li volus havi kun Li jugxan disputon, Li ne povus respondi al Li ecx unu kontraux mil.

³Si quisiere contender con él, No le podrá responder á una cosa de mil.

⁴Li estas sagxa per Sia koro kaj potenca per Sia forto; Kiu kuragxus stari kontraux Li kaj restus sendifekta?

⁴El es sabio de corazón, y poderoso en fortaleza, ¿Quién se endureció contra él, y quedó en paz?

⁵Li forsxovas montojn, kaj ili ecx ne rimarkas, Ke Li renversis ilin en Sia kolero;

⁵Que arranca los montes con su furor, Y no conocen quién los trastornó:

⁶Li skuas la teron de gxia loko, Ke gxiaj kolonoj tremas;

⁶Que remueve la tierra de su lugar, Y hace temblar sus columnas:

⁷Li diras al la suno, kaj gxi ne levigxas, Kaj la stelojn Li sigelfermas;

⁷Que manda al sol, y no sale; Y sella las estrellas:

⁸Li sola etendas la cxielon, Kaj Li iras sur la altajxoj de la maro;

⁸El que extiende solo los cielos, Y anda sobre las alturas de la mar:

⁹Li kreis la Grandan Ursinon, Orionon, kaj Plejadojn, Kaj la stelojn de la sudo;

⁹El que hizo el Arcturo, y el Orión, y las Pléyadas, Y los lugares secretos del mediodía:

¹⁰Li faras neesploreblajn grandajxojn, Kaj nekalkuleblajn mirindajxojn.

¹⁰El que hace cosas grandes é incomprensibles, Y maravillosas, sin número.

¹¹Jen Li preteriros preter mi, kaj mi tion ecx ne vidos; Li pasos, kaj mi ecx ne rimarkos Lin.

¹¹He aquí que él pasará delante de mí, y yo no lo veré; Y pasará, y no lo entenderé.

¹²Kiam Li kaptas, kiu malpermesus al Li? Kiu dirus al Li:Kion Vi faras?

¹²He aquí, arrebatará; ¿quién le hará restituir? ¿Quién le dirá, Qué haces?

¹³Li estas Dio, kaj Lian koleron oni ne povas haltigi; Sub Li fleksigxas la helpantoj de Rahab.

¹³Dios no tornará atrás su ira, Y debajo de él se encorvan los que ayudan á los soberbios.

¹⁴Des pli cxu mi povus respondi al Li, CXu mi povus elekti vortojn kontraux Li?

¹⁴¿Cuánto menos le responderé yo, Y hablaré con él palabras estudiadas?

¹⁵Ecx se mi estus prava, mi ne respondus; Sed mi nur petegus mian jugxanton.

¹⁵Que aunque fuese yo justo, no responderé; Antes habré de rogar á mi juez.

¹⁶Se mi vokus kaj Li respondus, Mi ne kredus, ke Li auxdis mian vocxon,

¹⁶Que si yo le invocase, y él me respondiese, Aun no creeré que haya escuchado mi voz.

¹⁷Li, kiu povas frakasi min per ventego Kaj fari al mi senkulpe multe da vundoj.

¹⁷Porque me ha quebrado con tempestad, Y ha aumentado mis heridas sin causa.

¹⁸Li ne permesas al mi trankviligi mian spiriton, Sed Li satigas min per maldolcxo.

¹⁸No me ha concedido que tome mi aliento; Mas hame hartado de amarguras.

¹⁹Se oni volas forton, Li estas potenca; Se oni volas jugxon, kiu alvokos min?

¹⁹Si habláremos de su potencia, fuerte por cierto es; Si de juicio, ¿quién me emplazará?

²⁰Se mi montros mian pravecon, mia propra busxo min kondamnos; Se mi montros min virtulo, Li montros min malbonagulo.

²⁰Si yo me justificare, me condenará mi boca; Si me dijere perfecto, esto me hará inicuo.

²¹Mi estas senkulpa; mi ne zorgas pri mia animo, Mi abomenas mian vivon.

²¹Bien que yo fuese íntegro, no conozco mi alma: Reprocharé mi vida.

²²CXio estas egala; tial mi diras: Senkulpulon kaj malpiulon Li ambaux pereigas.

²²Una cosa resta que yo diga: Al perfecto y al impío él los consume.

²³Kiam vipo subite ekbatas, Li ridas cxe la elprovado de senkulpuloj.

²³Si azote mata de presto, Ríese de la prueba de los inocentes.

²⁴La tero estas transdonita en la manon de malpiulo; La vizagxon de gxiaj jugxistoj Li kovras. Se ne Li, tiam kiu?

²⁴La tierra es entregada en manos de los impíos, Y él cubre el rostro de sus jueces. Si no es él, ¿quién es? ¿dónde está?

²⁵Miaj tagoj estis pli rapidpiedaj ol kuristo; Ili forkuris, ne vidis bonon;

²⁵Mis días han sido más ligeros que un correo; Huyeron, y no vieron el bien.

²⁶Ili forkuris, kiel sxipetoj el kano, Kiel aglo flugas al mangxotajxo.

²⁶Pasaron cual navíos veloces: Como el águila que se arroja á la comida.

²⁷Se mi ekpensas:Mi forgesos mian plendon, Mi farlasos mian mienon, kaj mi min gajigos:

²⁷Si digo: Olvidaré mi queja, Dejaré mi aburrimiento, y esforzaréme:

²⁸Tiam mi ektremas pro cxiuj miaj suferoj; Mi scias, ke Vi ne rigardos min kiel senkulpan.

²⁸Contúrbanme todos mis trabajos; Sé que no me darás por libre.

²⁹Mi restos ja malprava; Por kio do mi vane min turmentas?

²⁹Yo soy impío, ¿Para qué trabajaré en vano?

³⁰Se mi lavus min per negxa akvo Kaj purigus miajn manojn per lesivo,

³⁰Aunque me lave con aguas de nieve, Y limpie mis manos con la misma limpieza,

³¹Ecx tiam Vi trempus min en koto, Kaj miaj vestoj min abomenus.

³¹Aun me hundirás en el hoyo, Y mis propios vestidos me abominarán.

³²CXar Li ne estas homo simile al mi, Ke mi povu respondi al Li, Ke ni povu ambaux iri al jugxo.

³²Porque no es hombre como yo, para que yo le responda, Y vengamos juntamente á juicio.

³³Ne ekzistas inter ni arbitracianto, Kiu povus meti sian manon sur nin ambaux.

³³No hay entre nosotros árbitro Que ponga su mano sobre nosotros ambos.

³⁴Li forigu de mi Sian vergon, Kaj Lia teruro ne timigu min;

³⁴Quite de sobre mí su vara, Y su terror no me espante.

³⁵Tiam mi ekparolos, kaj ne timos Lin, CXar ne tia mi estas en mi mem.

³⁵Entonces hablaré, y no le temeré: Porque así no estoy en mí mismo.