¹Ära rõõmusta, Iisrael, ära hõiska nagu teised rahvad! Sest sa oled hoora viisil lahkunud oma Jumalast, oled armastanud hoorapalka kõigis rehealustes.

¹Hai bangsa Israel, janganlah merayakan lagi hari-hari rayamu seperti bangsa-bangsa lain. Kamu telah meninggalkan Allahmu dan tidak setia kepada-Nya. Di tiap pengirikan gandum, kamu menjual diri sebagai pelacur kepada Dewa Baal, dan senang menerima gandum yang kamu anggap sebagai upah dewa itu kepadamu!

²Rehi ja surutõrs neid ei toida ja veini ei pea neil olema.

²Tapi tak lama lagi kamu akan kekurangan gandum serta minyak zaitun, dan anggur pun akan habis.

³Nad ei saa jääda Issanda maale, vaid Efraim läheb tagasi Egiptusesse ja nad peavad Assuris sööma roojaseid asju.

³Kamu, hai bangsa Israel, tidak akan tetap tinggal di tanah yang diberikan TUHAN kepadamu. Kamu harus kembali ke Mesir, dan harus makan makanan haram di Asyur.

⁴Seal nad ei kalla Issandale veini ja nende tapaohvrid pole talle meele järgi; nende leib on nagu leinaleib: kõik, kes seda söövad, rüvetavad endid; sest leiba on neil ainult eneste jaoks, Issanda kotta seda ei tule.

⁴Di negeri-negeri itu kamu tidak akan dapat mempersembahkan anggur dan kurban binatang untuk menyenangkan hati TUHAN. Makananmu akan membuat setiap orang yang memakannya menjadi najis, seperti makanan yang dimakan pada upacara penguburan. Makanan itu hanya berguna untuk mengenyangkan perutmu; sedikit pun tidak akan dibawa ke Rumah TUHAN untuk dipersembahkan di sana.

⁵Mida te teete pühade ajal, Issanda-püha päevadel?

⁵Pada hari-hari raya agama untuk menghormati TUHAN, kamu tak akan dapat melakukan apa-apa untuk merayakannya.

⁶Jah, vaata, nad peavad lahkuma laastamise pärast; neid kogub Egiptus, neid matab Memfis; umbrohi pärib nende hõbeasjad, nende telkides kasvavad ohakad.

⁶Apabila bencana tiba, dan kamu dibawa ke negeri lain, maka yang tertinggal di antara kamu akan dikumpulkan oleh orang-orang Mesir untuk dibunuh dan dikubur di Memfis! Rumput dan duri akan tumbuh menutupi tempat-tempat bekas rumahmu dan barang-barang perakmu yang berharga.

⁷Katsumise päevad tulevad, kättemaksu päevad tulevad, Iisrael saab seda tunda. 'Prohvet on rumal, vaimumees on hull!' Et su süü on suur, siis on ka vaen suur.

⁷Sudah tiba waktu penghukuman, waktu untuk menerima pembalasan atas segala perbuatan. Israel akan merasakannya! Kamu berkata, "Nabi yang dikuasai roh ini tolol! Gila dia!" Kamu berkata begitu karena kamu benci sekali kepadaku dan dosamu sangat besar.

⁸Efraim luurab prohvetit, kes on mu Jumalaga. Kõigil ta teedel on linnupüüdja pael, ta Jumala kojas on vaenulikkus.

⁸Allah mengutus aku sebagai nabi untuk memperingatkan kamu umat-Nya, tapi ke mana pun aku pergi, kamu berusaha menjerat aku seperti burung. Di negeri milik Allah sendiri, kami nabi-nabi dimusuhi rakyat.

⁹Nad on sügavalt laostunud, otsekui Gibea päevil; aga tema mäletab nende süüd ja nuhtleb neid nende pattude eest.

⁹Sangat jahat perbuatanmu seperti yang pernah dilakukan orang di Gibea. Allah akan mengingat kesalahanmu, dan menghukum kamu karena dosamu.

¹⁰Ma leidsin Iisraeli nagu viinamarjad kõrbes; nagu esimesed marjad noorel viigipuul, nõnda leidsin teie vanemad. Aga nad tulid Baal-Peori, pühendasid endid Häbile ja muutusid põlastusväärseiks nagu see, keda nad armastasid.

¹⁰Tuhan berkata, "Ketika Aku mula-mula menemukan Israel, Aku gembira seperti orang menemukan buah anggur di padang gurun. Ketika Aku mula-mula melihat leluhurmu, Aku senang seperti orang melihat hasil pertama buah ara. Tapi, ketika mereka pergi ke Gunung Peor, mereka mulai menyembah Baal, sehingga mereka menjadi najis seperti dewa yang mereka cintai itu.

¹¹Efraim - linnuna lendab ära nende au, enam ei ole sünnitust, rasedust ega eostust.

¹¹Kebesaran Israel akan terbang menghilang seperti burung; tak akan ada yang mengandung, dan tak ada anak-anak yang dilahirkan.

¹²Ja kuigi nad kasvataksid oma lapsed suureks, teen mina nad lastetuks, inimestest lahti. Tõesti, häda neile, kui ma neist eemaldun!

¹²Tapi sekalipun ada anak-anak yang lahir dan dibesarkan, mereka akan Kuambil; tak seorang pun akan Kubiarkan hidup. Celakalah kamu, hai bangsa Israel, apabila Aku meninggalkan kamu!"

¹³Efraim, nagu ma näen, on palmiks, mis on istutatud vainule; aga Efraim peab viima oma lapsed tapja kätte.

¹³TUHAN, aku melihat anak-anak mereka dikejar-kejar dan dibunuh.

¹⁴Anna neile, Issand, mida sa pidid andma: anna neile viljatu rüpp ja kuivetunud rinnad!

¹⁴Apakah yang harus kuminta kepada-Mu untuk orang-orang itu? Jadikanlah wanita-wanita mereka mandul! Buatlah mereka tak dapat menyusui bayi mereka!

¹⁵Kõik nende kurjus on Gilgalis, seal hakkasin ma neid vihkama. Nende kurjade tegude pärast ajan ma nad ära oma kojast. Ma ei armasta neid enam: kõik nende vürstid on tõrksad.

¹⁵TUHAN berkata, "Semua kejahatan mereka mulai di Gilgal. Di situlah Aku mulai membenci mereka. Karena perbuatan mereka yang jahat, Aku akan mengusir mereka dari negeri-Ku ini. Aku tidak akan mengasihi mereka lagi; semua pemimpin mereka telah melawan Aku.

¹⁶Efraim lüüakse maha, nende juur kuivab, nad ei kanna vilja. Kui nad siiski sünnitaksid, surmaksin mina nende kalli ihuvilja.

¹⁶Orang Israel akan Kuhukum. Mereka akan menjadi seperti tanaman yang tidak berbuah, dan yang akar-akarnya sudah kering. Mereka tidak akan mempunyai anak; tapi sekalipun mereka mempunyai anak, akan Kubunuh anak-anak yang mereka kasihi itu."

¹⁷Minu Jumal hülgab nad, sest nad ei kuula teda. Neist saavad põgenikud paganate seas.

¹⁷Allah yang kulayani itu akan menolak umat-Nya, karena mereka tidak mau mendengarkan Dia. Mereka akan mengembara di antara bangsa-bangsa.