1Issand, miks sa seisad kaugel, miks sa peidad ennast hädaajal?
1At Kâcuaß, nacuecßa nak najt cuancat cuiqßuin. Chanchan nak nacamuk âcuib chicuu nak cuanquin saß raylal.
2Vaesed saavad vaevatud riivatute uhkusest, olles kinni kavaluste kaudu, mis nad on välja mõelnud.
2Li incßaß useb xnaßleb kßetkßeteb ut nequeßxrahobtesi li nebaß. Aßaneb ta ajcuiß cheßtßanekß saß li raßal li nequeßxyîb chokß re jalan.
3Sest õel kiitleb oma hinge ihaldustest ja ahne kirub, põlastab Issandat.
3Li incßaß useb xnaßleb nequeßxnimobresi ribeb riqßuin li cßaßru nequeßxrahi ru lix chßôleb. Ut nequeßxqßue xlokßal li naxrahi ru cßaßak re ru, aban nequeßxtzßektâna li Dios.
4Õel oma ülbuses hoopleb: 'Tema kättemaksu ei tule! Jumalat ei ole!' - need on kõik tema mõtted.
4Xban nak nequeßxnimobresi ribeb, li incßaß useb xnaßleb incßaß queßxsicß li Dios. Ut incßaß nequeßxcßoxla li Dios.
5Tema käigud õnnestuvad alati; sinu õiglased kohtud on eemal kõrgel ta meelest; ta puhub kõigi oma vastaste peale.
5Junelic incßaß us nequeßxbânu. Incßaß nequeßxpâb nak li Dios târakok âtin saß xbêneb. Ut nequeßxtzßektâna li xicß nequeßril.
6Ta ütleb oma südames: 'Mina ei kõigu, põlvest põlve ma olen see, kellele ei juhtu õnnetust!'
6Nequeßxye saß xchßôleb: Us tâêlk chicuu li cßaßru nacuaj xbânunquil. Mâ jokße tâchâlk raylal saß inbên chanqueb.
7Ta suu on täis sajatusi, kavalust ja rõhumist; ta keele all on vaev ja nurjatus.
7Junes yibru âtin nequeßxye. Nequeßmajecuan ut nequeßbalakßic. Nequeßxyechißi xrahobtesinquil li ras rîtzßineb.
8Ta istub varitsemas õuede taga, salajases paigas ta tapab süütu, ta silmad luuravad õnnetut.
8Nequeßxmuk rib chire li tenamit ut aran nequeßroybeni re nak teßxcamsi li mâcßaßeb xmâc. Nequeßxqßue retal ani incßaß naru naxcol rib.
9Ta varitseb salajases paigas nagu lõvi padrikus; ta varitseb, et tabada viletsat; ta tababki tema, tõmmates teda oma võrku.
9Chanchaneb li cakcoj nak nequeßxmuk rib re roybeninquil ani teßxchap ut teßxcßam.
10Ta küürutab ja lömitab, ja õnnetud langevad ta vägevate küünte vahele.
10Li nequeßchapeß tîc nequeßxcanab rib saß rukßeb ut incßaß chic naru nequeßxcol rib.
11Ta ütleb oma südames: 'Jumal on unustanud, ta on oma palge peitnud, ta ei näe ilmaski!'
11Li incßaß useb xnaßleb nequeßxye saß xchßôl: —Li Dios incßaß nocoril. Incßaß naxnau cßaßru yôco xbânunquil, chanqueb.
12Tõuse, Issand, tõsta oma käsi üles, oh Jumal! Ära unusta viletsaid!
12Chinâcuabi, at Kâcuaß. Chakßuseb li incßaß useb xnaßleb. Ut meßsach saß âchßôl li yôqueb chi cßuluc raylal. Chatenkßaheb ban, at inDios.
13Mispärast teotab õel Jumalat? Ta mõtleb oma südames, et sina ei hooli sellest.
13At Kâcuaß, ¿cßaßut nak nacateßxtzßektâna li incßaß useb xnaßleb? ¿Cßaßut nak nequeßxcßoxla nak incßaß tatrakok âtin saß xbêneb, at inDios?
14Sina oled seda näinud, sest sina näed vaeva ja meelekibedust, et tasuda oma käega; õnnetu jätab enese sinu hooleks, sina oled vaeslapse abimees.
14Lâat nacacuil li mâusilal nequeßxbânu ut lâat ajcuiß tatqßuehok reheb chixtojbaleb xmâc. Li nequeßcßuluc raylal nequeßxkßaxtesi rib saß âcuukß ut lâat nacattenkßan reheb.
15Murra katki õelate käsivars, maksa kätte kurja õelus, kuni sa seda enam ei leia!
15Isiheb lix cuanquil li incßaß useb xnaßleb ut qßueheb chixtojbal rix lix mâqueb re nak teßxcanab xbânunquil li mâusilal.
16Issand on kuningas ikka ja igavesti, paganad on kadunud tema maalt.
16Caßaj cuiß lâat, at Kâcuaß, kßaxal nim âcuanquil. Lâat li Rey chi junelic. Eb li tenamit li incßaß nequeßpâban âcue, teßsachekß ruheb.
17Viletsate igatsemist sa kuuled, Issand; sina kinnitad nende südant, su kõrv paneb neid tähele,
17At Kâcuaß, lâat nacacuabi lix tijeb li tûlaneb. Lâat nacacuabi li cßaßru nequeßxtzßâma châcuu ut nacaqßue xcacuil xchßôleb.Lâat tâcuabi xtijeb li rahobtesinbileb ut li nebaß. Lâat tâcoleb re nak incßaß chic teßrahobtesîk xbaneb li incßaß useb xnaßleb li cuanqueb saß ruchichßochß.
18et mõista õiglast kohut vaeslapsele ja rõhutule, et mullast saadud inimene enam ei ajaks hirmu peale.
18Lâat tâcuabi xtijeb li rahobtesinbileb ut li nebaß. Lâat tâcoleb re nak incßaß chic teßrahobtesîk xbaneb li incßaß useb xnaßleb li cuanqueb saß ruchichßochß.