¹Kes Kõigekõrgema kaitse all elab ja alati Kõigeväelise varju all viibib,

¹Li ani cuan rubel xcuanquil li nimajcual Dios, mâcßaß tixcßoxla xban nak aßan tâilok re.

²see ütleb Issandale: 'Sina oled mu varjupaik ja mu kindel mäelinnus, mu Jumal, kelle peale ma loodan!'

²Tixye: —At Kâcuaß, âcuiqßuin nincol cuib. Lâat aj ilol cue. Lâat inDios ut cau inchßôl âcuiqßuin.—

³Sest tema kisub su välja linnupüüdja paelust, hukkava katku käest.

³Li Dios tâcolok âcue chiruheb li nequeßraj âchapbal. Ut aßan ajcuiß tâcolok âcue chiru li yajel li nacamsin.

⁴Oma tiivasulgedega kaitseb ta sind ja tema tiibade all sa leiad varju; tema tõde on kilp ja kaitsevall.

⁴Aßan tâcolok âcue joß nak naxcoleb li ral li caxlan rubel lix xicß. Mâcßaß tâcßul. Xban nak aßan kßaxal châbil, tatril ut tatxcol. Riqßuin li râtin tâcol âcuib joß nak li soldado naxcol rib riqßuin lix ramleb chßîchß.

⁵Ei sa siis karda öö hirmu ega noolt, mis päeval lendab,

⁵Incßaß tatxucuak chiru li naseßbesin chiru kßojyîn, chi moco tatxucuak chiruheb li nequeßbânun raylal chi cutan.

⁶ei katku, mis rändab pilkases pimedas, ega tõbe, mis laastab lõunaajal.

⁶Ut incßaß tatxucuak chiru li yajel li nachal chi mâcßaß saß âchßôl, chi moco tatxucuak chiru li raylal li nacutun nak nachal.

⁷Langegu tuhat su kõrvalt ja kümme tuhat su paremalt poolt, sinu külge see ei puutu.

⁷Usta teßcâmk jun mil nachß âcuiqßuin, malaj ut lajêb mil, abanan lâat mâcßaß tâcßul.

⁸Aga sa vaatad oma silmaga ja näed, kuidas kätte makstakse õelatele.

⁸Yal tâcuil chanru nak teßqßuehekß chixtojbal rix lix mâusilal li incßaß useb xnaßleb.

⁹Sest sina, Issand, oled mu varjupaik! Kõigekõrgema oled sina, mu hing, võtnud oma eluasemeks.

⁹Mâcßaß tâcßul xban nak lâat cau âchßôl riqßuin li nimajcual Dios. Lâat nacanau nak aßan tâcolok âcue.

¹⁰Ei taba õnnetus sind ega lähene häda su telgile.

¹⁰Joßcan nak mâcßaß raylal tâchâlk saß âbên. Ut li cuanqueb saß lâ cuochoch incßaß teßxcßul li yajel li incßaß naru xbanbal.

¹¹Sest tema annab oma inglitele sinu pärast käsu sind hoida kõigil su teedel.

¹¹Li Dios tixtaklaheb li ángel châcolbal. Eb aßan teßilok âcue yalak bar tatxic.

¹²Kätel nad kannavad sind, et sa oma jalga ei lööks vastu kivi.

¹²Eb aßan tateßxcßam saß rukßeb re nak incßaß tâtich âcuok chiru pec.

¹³Sa astud üle lõvide ja rästikute, noored lõvid ja lohed sa lömastad.

¹³Lâat tâyekß saß lâ cuok li cakcoj joß ajcuiß li cßantiß li nacamsin. Tâyekß saß lâ cuok li ral li cakcoj joß ajcuiß li dragón.

¹⁴'Et ta minusse on kiindunud, siis ma päästan tema; ma ülendan tema, sest ta tunneb minu nime.

¹⁴Li Kâcuaß tixye: —Lâin tincol aßan xban nak kßaxal ninxra. Lâin tinqßue xlokßal xban nak aßan naxnau nak lâin li Kâcuaß.

¹⁵Ta hüüab mind appi ja ma vastan temale; mina olen ta juures, kui ta on kitsikuses, ma vabastan tema ning teen ta auliseks.

¹⁵Nak tixtzßâma xtenkßanquil cue, lâin tinsume li cßaßru tixtzßâma chicuu. Lâin tincuânk riqßuin ut lâin tincolok re chiru li raylal ut tinqßue xlokßal.Lâin tincuosobtesi ut tinqßue nabal chihab chic xyußam. Ut lâin tincolok re.—

¹⁶Pika eaga ma täidan tema ja annan temale näha oma päästet.'

¹⁶Lâin tincuosobtesi ut tinqßue nabal chihab chic xyußam. Ut lâin tincolok re.—