1Siis rääkis Iiob ja ütles:
1Nang magkagayo'y sumagot si Job, at nagsabi,
2'Kuulge ometi mu sõnu ja see olgu mulle troostiks!
2Pakinggan ninyong mainam ang aking pananalita; at ito'y maging inyong mga kaaliwan.
3Olge minuga kannatlikud, siis ma räägin, ja kui olen rääkinud, võite irvitada!
3Pagdalitaan ninyo ako, at ako nama'y magsasalita, at pagkatapos na ako'y makapagsalita, ay manuya kayo.
4Kas ma kaeban inimese peale? Ja miks ei peakski mu vaim muutuma kannatamatuks?
4Tungkol sa akin, ay sa tao ba ang aking daing? At bakit hindi ako maiinip?
5Vaadake minu poole, siis te ehmute ja panete käe suu peale.
5Tandaan ninyo ako, at matigilan kayo. At ilagay ninyo ang inyong kamay sa inyong bibig,
6Sest kui ma sellele mõtlen, siis ma jahmun ja värin haarab mu ihu.
6Pagka aking naaalaala nga ay nababagabag ako, at kikilabutan ang humahawak sa aking laman.
7Miks jäävad õelad elama, saavad vanaks, võtavad isegi jõudu juurde?
7Bakit nabubuhay ang masama, nagiging matanda, oo, nagiging malakas ba sa kapangyarihan?
8Nende sugu seisab kindlana nendega nende ees ja nende järglased on nende silma all.
8Ang kanilang binhi ay natatatag nakasama nila sa kanilang paningin, at ang kanilang mga suwi ay nasa harap ng kanilang mga mata.
9Nende kojad on säästetud hirmust ja Jumala vitsa pole nende peal.
9Ang kanilang mga bahay ay tiwasay na walang takot, kahit ang pamalo man ng Dios ay wala sa kanila.
10Nende sõnn kargab, ja mitte asjata, nende lehmad poegivad loodet heitmata.
10Ang kanilang baka ay naglilihi, at hindi nababaog; ang kanilang baka ay nanganganak, at hindi napapahamak ang kaniyang guya.
11Nad lasevad oma lapsukesi joosta nagu lambaid ja nende noorukid tantsivad.
11Kaniyang inilabas ang kanilang mga bata na gaya ng kawan, at ang kanilang mga anak ay nangagsasayawan,
12Nad laulavad trummi ja kandle saatel ning tunnevad rõõmu vilepilli häälest.
12Sila'y nangagaawitan na katugma ng pandereta at alpa, at nangagkakatuwa sa tunog ng plauta.
13Nad veedavad oma päevi õnnes ja lähevad rahus alla surmavalda.
13Kanilang ginugugol ang kanilang mga kaarawan sa kaginhawahan, at sa isang sandali ay nagsisilusong sila sa Sheol.
14Nad ütlevad Jumalale: 'Tagane meist, sest sinu teede tundmiseks pole meil lusti!
14At sinasabi nila sa Dios: Lumayo ka sa amin; sapagka't hindi namin ninanasa ang pagkaalam ng inyong mga lakad.
15Kes on Kõigevägevam, et peaksime teda teenima? Ja mis kasu meil on, kui me ta poole palvetame?'
15Ano ang Makapangyarihan sa lahat na siya'y paglilingkuran namin? At anong pakinabang magkakaroon kami, kung kami ay magsidalangin sa kaniya?
16Vaata, eks ole nende õnn nende endi käes, õelate nõu minust kaugel?
16Narito, ang kanilang kaginhawahan ay wala sa kanilang kamay: ang payo ng masama ay malayo sa akin.
17Kui sageli siis kustub õelate lamp ja tabab neid õnnetus? Kui sageli ta jagab oma vihas hukatust,
17Gaano kadalas pinapatay ang ilawan ng masama? Na ang kanilang kapahamakan ay dumarating ba sa kanila? Na nagbabahagi ba ang Dios ng mga kapanglawan sa kaniyang galit?
18et nad oleksid nagu õled tuules, otsekui aganad, mida tuulekeeris hajutab?
18Na sila'y gaya ng dayami sa harap ng hangin, at gaya ng ipa na tinatangay ng bagyo?
19Jumal talletavat õela süü tema laste jaoks. Ta tasugu temale enesele, nõnda et ta tunneb!
19Inyong sinasabi, Inilalapat ng Dios ang kaniyang parusa sa kaniyang mga anak. Gantihin sa kaniyang sarili upang maalaman niya.
20Nähku ta oma silmad tema langust ja ta ise joogu Kõigevägevama viha!
20Makita ng kaniyang mga mata ang kaniyang pagkagiba, at uminom siya ng poot ng Makapangyarihan sa lahat.
21Tõesti, ei ole siis rõõmu ta kojal pärast teda, kui ta kuude arv on napiks mõõdetud.
21Sapagka't anong kasayahan magkakaroon siya sa kaniyang bahay pagkamatay niya, pagka ang bilang ng kaniyang mga buwan ay nahiwalay sa gitna?
22Aga kas võiks Jumalale tarkust õpetada, temale, kes taevalistelegi kohut mõistab?
22May makapagtuturo ba ng kaalaman sa Dios? Dangang kaniyang hinahatulan yaong nangasa mataas.
23Üks sureb oma täies elujõus, kõigiti rahulikult ja muretult,
23Isa'y namamatay sa kaniyang lubos na kalakasan, palibhasa't walang bahala at tahimik:
24reied lihavad ja kondid täis üdi.
24Ang kaniyang mga suso ay puno ng gatas, at ang utak ng kaniyang mga buto ay halumigmig.
25Teine sureb kibestunud hingega, õnne maitsta saamata.
25At ang iba'y namamatay sa paghihirap ng kaluluwa, at kailan man ay hindi nakakalasa ng mabuti.
26Nad magavad üheskoos põrmus ja ussikesed katavad neid.
26Sila'y nahihigang magkakasama sa alabok, at tinatakpan sila ng uod.
27Vaata, ma tean teie mõtteid ja riukaid, mis te minu vastu sepitsete.
27Narito, aking nalalaman ang inyong pagiisip, at ang mga maling haka ng inyong inaakala laban sa akin.
28Sest te küsite: 'Kus on siis nüüd see võimumehe koda? Ja kus on telk, milles õelad elasid?'
28Sapagka't inyong sinasabi, Saan naroon ang bahay ng prinsipe? At saan naroon ang tolda na tinatahanan ng masama?
29Kas te ei ole küsinud teekäijailt ega ole tähele pannud nende märguandeid,
29Hindi ba ninyo itinanong sa kanilang nangagdadaan? At hindi ba ninyo nalalaman ang kanilang mga pinagkakakilanlan?
30et kurjale antakse armu õnnetusepäeval ja ta päästetakse vihapäeval?
30Na ang masamang tao ay natataan sa kaarawan ng kasakunaan? Na sila'y pinapatnubayan sa kaarawan ng kapootan?
31Kes kuulutaks temale näkku ta käitumist ja kes tasuks temale, mis ta on teinud?
31Sinong magpapahayag ng kaniyang lakad sa kaniyang mukha? At sinong magbabayad sa kaniya ng kaniyang ginawa?
32Ja kui ta hauda viiakse, siis hoolitsetakse isegi ta kääpa eest.
32Gayon ma'y dadalhin siya sa libingan, at magbabantay ang mga tao sa libingan.
33Oru kivipangadki on temale magusad. Tema järele lähevad kõik inimesed, ja enne teda läinuid on arvutult.
33Ang mga bugal ng libis ay mamabutihin niya, at lahat ng tao ay magsisisunod sa kaniya, gaya ng nauna sa kaniya na walang bilang.
34Kuidas te siis mulle toote nõnda tühist troosti? Ja teie vastused - neist jääb järele ainult vale.'
34Paano ngang inyong aaliwin ako ng walang kabuluhan, dangang sa inyong mga sagot ang naiiwan lamang ay kabulaanan?