1Kas sa tead kaljukitsede poegimisaega, kas valvad hirvede sünnitust?
1Nalalaman mo ba ang panahong ipinanganganak ng mga kambing bundok? O matatandaan mo ba ang mga pagdaramdam ng mga usa?
2Kas sa loed nende tiinuskuid ja tead aega, millal nad poegivad,
2Mabibilang mo ba ang mga buwan ng kanilang kagampanan? O nalalaman mo ba ang panahong kanilang ipinanganak?
3kui nad kõveraks tõmbudes vasikaid heites oma ihuviljast vabanevad?
3Sila'y nagsisiyuko, kanilang inilalabas ang kanilang mga anak, kaniyang iniwawaksi ang kanilang kapanglawan.
4Nende vasikad kosuvad, kasvavad avaral aasal, lähevad ära ega tule tagasi nende juurde.
4Ang kanilang mga anak ay nagiging malakas, sila'y nagsisilaki sa kaparangan; sila'y nagsisiyao at hindi na nagsisibalik.
5Kes on sebra lahti lasknud ja kes on valla päästnud metseesli köidikud,
5Sinong nagpakawala sa mabangis na asno? O sinong nagkalag ng mga tali ng mailap na asno?
6kellele ma olen seadnud koduks lagendiku ja elukohaks soolakõrbe?
6Na ginawa kong bahay niya ang ilang, at ang lupaing maasin na kaniyang tahanan.
7Ta naerab linna kära, sundija kisa ta ei kuule.
7Kaniyang nililibak ang kaguluhan ng bayan. Ni hindi niya dinidinig ang sigaw ng nagpapatakbo ng hayop.
8Ta uitab mägedel, oma karjamaal, ja otsib kõike, mis aga haljas on.
8Ang libot ng mga bundok ay kaniyang pastulan, at kaniyang sinasaliksik ang bawa't sariwang bagay.
9Kas metshärg tahab sind teenida? Kas ta jääb ööseks su sõime juurde?
9Matutuwa ba ang bakang gubat na maglingkod sa iyo? O matitira ba sa siping ng iyong pasabsaban?
10Kas sa saad metshärja siduda köiega vaole? Kas ta äestab su järel orumaad?
10Matatalian mo ba ang bakang gubat ng iyong panali sa pangbukid? O magbubusagsag ba ng mga libis sa likuran mo?
11Kas sa võid loota tema peale, kuigi ta rammult on suur, ja jätta oma töö tema hooleks?
11Aasa ka ba sa kaniya, dahil sa siya'y totoong malakas? O iiwan mo ba ang iyong gawain sa kaniya?
12Kas sa usud, et ta toob tagasi ja kogub su seemne rehealusesse?
12Ipagkakatiwala mo ba sa kaniya na iuuwi sa bahay ang iyong binhi, at pipisanin ang mga butil sa iyong giikan?
13Jaanalinnu tiivad lehvivad rõõmsasti, aga ons need tiivad ja suled tegusad?
13Ang pakpak ng avestruz ay nagagalak; nguni't may kagandahang loob ba ang kanilang mga pakpak at mga balahibo?
14Sest ta jätab ju oma munad maa peale ja laseb neid liivas soojeneda,
14Sapagka't nagiiwan ng kaniyang mga itlog sa lupa, at pinaiinit ang mga yaon sa alabok,
15unustades, et jalg võib need purustada ja metsloom tallata.
15At kinalilimutang mangapipisa ng paa, o mangayuyurakan ng mabangis na hayop.
16Ta on oma poegade vastu vali, nagu ei olekski need ta omad; see pole tema mure, et ta vaev võiks olla asjatu.
16Siya'y nagmamatigas laban sa kaniyang mga sisiw na tila hindi kaniya: bagaman ang kaniyang gawa ay mawalang kabuluhan, hindi niya ikinatatakot;
17Sest Jumal on teda lasknud unustada tarkuse ega ole jaganud temale mõistust.
17Sapagka't binawian siya ng Dios ng karunungan, ni hindi siya binahaginan ng unawa.
18Aga kui ta siis üles kargab, ta naerab hobust ja ratsanikku.
18Anomang panahon na siya'y napaiitaas, hinahamak niya ang kabayo at ang sakay nito.
19Kas sina annad hobusele jõu, ehid ta kaela lakaga?
19Nagbigay ka ba sa kabayo ng kalakasan? Binihisan mo ba ang kaniyang leeg ng buhok na gumagalaw?
20Kas sina paned ta hüppama nagu rohutirtsu? Tema võimas nooskamine on kohutav.
20Pinalulukso mo ba siya na parang balang? Ang kaluwalhatian ng kaniyang bahin ay kakilakilabot.
21Ta kaabib orus ja tunneb rõõmu, ta läheb jõuliselt relvadele vastu.
21Siya'y kumukutkot sa libis, at nagagalak sa kaniyang kalakasan, siya'y sumasagupa sa mga taong may sandata.
22Ta naerab hirmu, ta ei kohku ega tagane mõõga eest.
22Tinutuya niya ang takot at hindi nanglulupaypay: ni hindi tinatalikuran ang tabak.
23Ta kohal kõliseb nooletupp, piigitera ja viskoda.
23Ang suksukan ng pana ay tumutunog laban sa kaniya, ang makintab na sibat at ang kalasag.
24Ta kihutab tuhinal ja hoogsasti ega püsi paigal, kui sarv hüüab.
24Kaniyang sinasakmal ang lupa na may kabangisan at poot; ni hindi siya naniniwala na yao'y tunog ng pakakak.
25Siis kui puhutakse sarve, hirnub tema: iihahaa! Juba kaugelt haistab ta võitlust, pealikute kisa ja hõikeid.
25Kaniyang sinasabi sa tuwing tutunog ang mga pakakak: Aha! At kaniyang naaamoy ang pagbabaka sa malayo, ang sigaw ng mga kapitan at ang hiyaw.
26Kas sinu mõistuse abil lendab kull kõrgele, laotab oma tiibu lõuna poole?
26Lumilipad ba ang uwak sa pamamagitan ng inyong karunungan, at iniuunat ba ang kaniyang mga pakpak sa dakong timugan?
27Kas sinu käsul kerkib kotkas kõrgustesse ja teeb oma pesa kõrgele?
27Napaiilanglang ba ang agila sa iyong utos, at gumagawa ba ng kaniyang pugad sa itaas?
28Ta elab ja ööbib kalju peal, kaljuserval ja ligipääsmatus paigas.
28Sila'y nananahan sa malaking bato, at doon tumitira, sa taluktok ng burol at sa katibayan,
29Sealt ta luurab saaki ja ta silmad näevad kaugele.
29Mula roo'y tumitingin siya ng madadagit; ang kaniyang mga mata ay tumatanaw sa malayo.
30Ta pojad rüübivad verd, ja kus on mahalööduid, seal on temagi.'
30Ang mga anak naman niya ay nagsisihitit ng dugo: at kung saan naroon ang pinatay ay naroon siya.