1Mina olen mees, kes nägi viletsust tema nuhtluse nuudi all.
1Ako ang tao na nakakita ng pagdadalamhati sa pamalo ng iyong poot.
2Ta ajas mind ja pani mind käima pimeduses, mitte valguses.
2Ako'y kaniyang pinatnubayan at pinalakad sa kadiliman, at hindi sa liwanag.
3Tõesti, ta pööras oma käe minu vastu ja tõstab seda minu vastu iga päev.
3Tunay na laban sa akin ay kaniyang iginagalaw ang kaniyang kamay na muli't muli buong araw.
4Ta kulutas mu liha ja naha, ta murdis mu luud.
4Ang aking laman at aking balat ay pinatanda niya; kaniyang binali ang aking mga buto.
5Ta ehitas mu vastu kindluse ja ümbritses mind kibeduse ning vaevaga.
5Ako'y kinalaban niya, at kinulong ako ng hirap at pagdaramdam.
6Ta pani mu istuma pimedusse nagu need, kes on ammu surnud.
6Kaniyang pinatahan ako sa mga madilim na dako, gaya ng nangamatay nang malaon.
7Ta tegi mu ümber müüri ja ma ei pääse välja, ta pani mind raskeisse ahelaisse.
7Kaniyang binakuran ako na anopa't ako'y hindi makalabas; kaniyang pinabigat ang aking tanikala.
8Kuigi ma hüüan ja karjun appi, summutab tema mu palved.
8Oo, pagka ako'y dumadaing, at humihinging tulong, kaniyang pinagsasarhan ang aking daing.
9Ta tegi mu teele tahutud kividest müüri, rikkus mu teerajad.
9Kaniyang binakuran ang aking mga daan ng tinabas na bato, kaniyang iniliko ang aking mga landas.
10Ta on mulle varitsevaks karuks, peidus olevaks lõviks.
10Siya'y parang oso na nagaabang sa akin, parang leon sa mga kubling dako.
11Ta paiskas segi mu teed, kiskus mind lõhki, tegi mu lagedaks.
11Kaniyang iniligaw ang aking mga lakad, at ako'y pinagwaraywaray niya; kaniyang ipinahamak ako;
12Ta tõmbas oma ammu vinna ja pani mind oma nooltele märgiks.
12Kaniyang iniakma ang kaniyang busog, at ginawa akong pinaka tanda sa pana.
13Ta laskis oma nooled mu neerudesse.
13Ang mga pana ng kaniyang lalagyan ng pana ay kaniyang isinasaksak sa aking mga bato ng katawan.
14Ma olen kogu oma rahva naeruks, nende igapäevaseks pilkelauluks.
14Ako'y naging kakutyaan sa aking buong bayan, at kanilang awit buong araw.
15Ta toitis mind kibedate taimedega, jootis mind koirohuga.
15Kaniyang pinuspos ako ng kapanglawan, kaniyang sinuya ako ng ajenjo.
16Ta vajutas mu põrmu, laskis mu hambad kuluda sõmeras.
16Kaniya namang biningot ang aking mga ngipin ng mga maliliit na grava; kaniyang tinabunan ako ng mga abo.
17Jah, sina tõukasid mu hinge rahupõlvest välja, ma olen unustanud, mis on õnn.
17At iyong inilayo ang aking kaluluwa sa kapayapaan; ako'y nakalimot ng kaginhawahan.
18Ma ütlen: Kadunud on mu jõud ja mu lootus Issanda peale.
18At aking sinabi, Ang lakas ko'y nawala, at ang aking pagasa sa Panginoon.
19Mõtle mu viletsusele ja kodutusele, koirohule ja mürgile!
19Alalahanin mo ang aking pagdadalamhati at ang aking karalitaan, ang ajenjo at ng apdo.
20Sina küll mõtled sellele, et mu hing on rõhutud.
20Ang kaluluwa ko'y naaalaala pa nila, at napangumbaba sa loob ko.
21Seda võtan ma südamesse, sellepärast loodan ma veel:
21Ito ang ginugunita ko sa aking pagiisip; kaya't may pagasa ako.
22see on Issanda suur heldus, et me pole otsa saanud, sest tema halastused pole lõppenud:
22Sa mga kaawaan nga ng Panginoon ay hindi tayo nalipol, sapagka't ang kaniyang mga habag ay hindi nauubos.
23need on igal hommikul uued - sinu ustavus on suur!
23Ang mga yao'y bago tuwing umaga, dakila ang inyong pagtatapat.
24Issand on mu osa, ütleb mu hing, seepärast loodan ma tema peale.
24Ang Panginoon ay aking bahagi, sabi ng aking kaluluwa; kaya't ako'y aasa sa kaniya.
25Issand on hea neile, kes teda ootavad, hingele, kes teda otsib.
25Ang Panginoon ay mabuti sa kanila na nangaghihintay sa kaniya, sa kaluluwa na humahanap sa kaniya.
26Hea on oodata kannatlikult Issanda päästet.
26Mabuti nga na ang tao ay umasa at maghintay na tahimik sa pagliligtas ng Panginoon.
27Hea on mehele, kui ta kannab iket oma nooruses.
27Mabuti nga sa tao na magpasan ng pamatok sa kaniyang kabataan.
28Ta istugu üksi ja vakka, kui see on pandud ta peale!
28Maupo siyang magisa at tumahimik, sapagka't kaniyang iniatang sa kaniya.
29Ta pistku oma suu põrmu - võib-olla on veel lootust!
29Sumubsob siya sa alabok, kung gayo'y magkakaroon siya ng pagasa.
30Ta andku oma põsk sellele, kes teda lööb, et ta oleks küllalt teotatud!
30Ibigay niya ang kaniyang pisngi sa sumasakit sa kaniya; mapuspos siya ng kadustaan.
31Sest Issand ei tõuka ära igaveseks.
31Sapagka't ang Panginoon ay hindi magtatakuwil magpakailan man.
32Kui ta on kurvastanud, siis ta ka halastab oma suure helduse pärast.
32Sapagka't bagaman siya'y nagpapapanglaw, gayon ma'y magpapakita siya ng habag ayon sa kasaganaan ng kaniyang mga kaawaan.
33Sest ta ei alanda ega kurvasta inimlapsi mitte südamest.
33Sapagka't siya'y hindi kusang dumadalamhati, o nagpapapanglaw man sa mga anak ng mga tao.
34Kui jalge alla tallatakse kõik vangid maal,
34Na yapakan sa ilalim ng paa ang lahat ng bihag sa lupa.
35kui väänatakse mehe õigust Kõigekõrgema palge ees,
35Na iliko ang matuwid ng tao sa harap ng mukha ng Kataastaasan,
36kui inimesele tehakse ülekohut tema riiuasjas - kas Issand seda ei näe?
36Na iligaw ang tao sa kaniyang usap, hindi kinalulugdan ng Panginoon.
37Kes ütleb, et midagi sünnib, ilma et Issand oleks seda käskinud?
37Sino siya na nagsasabi, at nangyayari, kung hindi iniuutos ng Panginoon?
38Eks tule Kõigekõrgema suust niihästi kuri kui hea?
38Hindi baga sa bibig ng Kataastaasan nanggagaling ang masama't mabuti?
39Miks inimesed elus nurisevad? Igaüks nurisegu omaenese patu pärast!
39Bakit dumadaing ang taong may buhay, ang tao dahil sa parusa sa kaniyang mga kasalanan?
40Uurigem ja proovigem oma teid ja pöördugem tagasi Issanda juurde!
40Ating usisain at suriin ang ating mga lakad, at manumbalik sa Panginoon.
41Tõstkem oma südamed ja käed Jumala poole taevas!
41Igawad natin ang ating puso sangpu ng ating mga kamay sa Dios sa langit.
42Me oleme üleastujad ja vastuhakkajad, sina ei andnudki meile andeks.
42Kami ay sumalangsang at nanghimagsik; ikaw ay hindi nagpatawad.
43Sa oled peitunud vihasse, oled meid jälitanud, armuta surmanud.
43Tinakpan mo ang iyong sarili ng galit at hinabol mo kami; ikaw ay pumatay, ikaw ay hindi naawa.
44Sa oled peitunud pilvesse, et palved ei pääseks läbi.
44Tinakpan mo ang iyong sarili ng alapaap, na anopa't hindi makadaan ang anomang panalangin.
45Sa oled teinud meid pühkmeiks ja jätisteks rahvaste seas.
45Iyong ginawa kaming parang tapon at dumi sa gitna ng mga bayan.
46Kõik meie vaenlased ajavad oma suu ammuli meie vastu.
46Ibinukang maluwang ng lahat naming kaaway ang kanilang bibig laban sa amin.
47Meile on tulnud hirm ja haud, hävitus ja hukkumine.
47Takot at ang hukay ay dumating sa amin, ang pagkasira at pagkagiba.
48Veeojad voolavad mu silmist mu rahva tütre hävingu pärast.
48Ang mata ko'y dumadaloy ng mga ilog ng tubig, dahil sa pagkapahamak ng anak na babae ng aking bayan.
49Mu silmad voolavad lakkamatult, pisaratel ei ole pidamist,
49Ang mata ko'y dinadaluyan at hindi naglilikat, na walang pagitan.
50kuni Issand vaatab taevast alla ja näeb.
50Hanggang sa ang Panginoon ay tumungo, at tumingin mula sa langit.
51Mu silm teeb mu hingele valu kõigi mu linna tütarde pärast.
51Kinikilos ng aking mata ang aking kaluluwa, dahil sa lahat na anak na babae ng aking bayan.
52Tõesti, nagu lindu küttisid mind need, kes põhjuseta on mu vaenlased.
52Lubha nila akong hinahabol na parang ibon, na mga kaaway kong walang kadahilanan.
53Nad tahtsid mu elu kustutada kaevus ja pildusid mu peale kive.
53Kanilang pinaikli ang aking buhay sa bilangguan at hinagis ako ng bato.
54Vesi tõusis mul üle pea, ma ütlesin: 'Nüüd olen kadunud!'
54Tubig ay nagsisihuho sa aking ulo; aking sinabi, Ako'y nahiwalay.
55Ma hüüdsin su nime, Issand, sügavaimast kaevust.
55Ako'y tumawag sa iyong pangalan, Oh Panginoon, mula sa kababababaang hukay.
56Sina kuulsid mu hüüdu: 'Ära peida oma kõrva mu appihüüde eest, et saaksin kergendust!'
56Iyong dininig ang aking tinig; huwag mong ikubli ang iyong pakinig sa aking hingal, sa aking daing.
57Sa olid ligi, kui ma sind hüüdsin, sa ütlesid: 'Ära karda!'
57Ikaw ay lumapit sa araw na ako'y tumawag sa iyo; iyong sinabi, Huwag kang matakot.
58Sina, Issand, seletad mu hinge riiuasja, sina lunastad mu elu.
58Oh Panginoon, iyong ipinagsanggalang ang mga usap ng aking kaluluwa; iyong tinubos ang aking buhay.
59Sina, Issand, näed mu rõhumist, mõista mulle õigust!
59Oh Panginoon, iyong nakita ang aking pagkakamali; hatulan mo ang aking usap.
60Sina näed kogu nende kättemaksu, kõiki nende kavatsusi mu vastu.
60Iyong nakita ang lahat nilang panghihiganti, at ang lahat nilang pasiya laban sa akin.
61Sina kuuled nende laimamist, Issand, kõiki nende kavatsusi minu vastu.
61Iyong narinig ang kanilang pagduwahagi, Oh Panginoon, at lahat nilang pasiya laban sa akin,
62Mu vastaste huuled ja nende pomin on mu vastu iga päev.
62Ang mga labi ng nagsisibangon laban sa akin, at ang kanilang pasiya laban sa akin buong araw.
63Vaata, kas nad istuvad või tõusevad - mina olen nende pilkelaul.
63Masdan mo ang kanilang pagupo, at ang kanilang pagtayo; ako ang kanilang awit.
64Maksa neile kätte, Issand, nende kätetööd mööda!
64Ikaw ay magbibigay sa kanila ng kagantihan, Oh Panginoon, ayon sa gawa ng kanilang mga kamay.
65Anna neile paadunud süda, tulgu su sajatus nende peale!
65Iyong papagmamatigasin ang kanilang puso, ang iyong sumpa sa kanila.
66Aja neid taga raevus ja hävita nad Issanda taeva alt!
66Iyong hahabulin sila sa galit, at iyong lilipulin sila mula sa silong ng langit ng Panginoon.