1Palveteekonna laul Taavetilt. Ma rõõmustasin, kui mulle öeldi: 'Lähme Issanda kotta!'
1Ako'y natutuwa nang kanilang sabihin sa akin, tayo'y magsiparoon sa bahay ng Panginoon.
2Meie jalad seisid su väravais, Jeruusalemm.
2Ang mga paa natin ay nagsisitayo sa loob ng iyong mga pintuang-bayan, Oh Jerusalem;
3Jeruusalemm, kes oled ehitatud nagu hästi kokkuliidetud linn,
3Jerusalem, na natayo na parang bayang siksikan:
4kuhu läksid üles suguharud, Issanda suguharud tunnistuseks Iisraelile tänama Issanda nime.
4Na inaahon ng mga lipi, sa makatuwid baga'y ng mga lipi ng Panginoon, na pinaka patotoo sa Israel, upang magpasalamat sa pangalan ng Panginoon.
5Sest sinna on seatud aujärjed kohtumõistmiseks, aujärjed Taaveti kojale.
5Sapagka't doo'y nalagay ang mga luklukan na ukol sa kahatulan, ang mga luklukan ng sangbahayan ni David.
6Paluge rahu Jeruusalemmale! Käigu hästi nende käsi, kes sind armastavad!
6Idalangin ninyo ang kapayapaan ng Jerusalem: sila'y magsisiginhawa na nagsisiibig sa iyo.
7Rahu olgu su müüride vahel, hea käekäik su kuninglikes kodades!
7Kapayapaan nawa ang sumaloob ng inyong mga kuta, at kaginhawahan sa loob ng iyong mga palasio.
8Oma vendade ja oma sõprade pärast tahan ma nüüd öelda: Rahu sinule!
8Dahil sa aking mga kapatid at aking mga kasama, aking sasabihin ngayon, kapayapaan ang sumaiyong loob.
9Issanda, meie Jumala koja pärast tahan ma otsida sulle head.
9Dahil sa bahay ng Panginoon nating Dios. Hahanapin ko ang iyong buti.