1Palveteekonna laul. Põhjatuist sügavusist hüüan ma sinu poole, Issand!
1Mula sa mga kalaliman ay dumaing ako sa iyo, Oh Panginoon.
2Issand, kuule mu häält, sinu kõrvad pangu tähele mu anumise häält!
2Panginoon, dinggin mo ang aking tinig: pakinggan ng iyong mga pakinig ang tinig ng aking mga pamanhik.
3Kui sina, Issand, peaksid meeles kõik pahateod, kes siis, Issand, püsiks?
3Kung ikaw, Panginoon, magtatanda ng mga kasamaan, Oh Panginoon, sinong tatayo?
4Kuid sinu käes on andeksand, et sind kardetaks.
4Nguni't may kapatawarang taglay ka, upang ikaw ay katakutan.
5Ma ootan Issandat, mu hing ootab, ja ma loodan tema sõna peale.
5Aking hinihintay ang Panginoon, hinihintay ng aking kaluluwa, at sa kaniyang salita ay umaasa ako.
6Mu hing ootab Issandat enam kui valvurid hommikut, kui valvurid hommikut.
6Hinihintay ng aking kaluluwa ang Panginoon, ng higit kay sa paghihintay ng bantay sa umaga; Oo, higit kay sa bantay sa umaga.
7Iisrael, looda Issanda peale, sest Issanda juures on heldus ja tema juures on rohke lunastus!
7Oh Israel, umasa ka sa Panginoon; sapagka't sa Panginoon ay may kagandahang-loob.
8Ja tema lunastab Iisraeli kõigist tema pahategudest.
8At kaniyang tutubusin ang Israel sa lahat niyang kasamaan.