1Taaveti laul patu tunnistamisel.
1Oh Panginoon, huwag mo akong sawayin sa iyong pag-iinit: ni parusahan mo man ako sa iyong mahigpit na sama ng loob.
2Issand, ära nuhtle mind oma vihas ja ära karista mind oma vihaleegis!
2Sapagka't ang iyong mga pana ay nagsitimo sa akin, at pinipisil akong mainam ng iyong kamay.
3Sest sinu nooled on alla tulnud mu sisse ja su käsi vajub mu peale.
3Walang kagalingan sa aking laman dahil sa iyong pagkagalit; ni may kaginhawahan man sa aking mga buto dahil sa aking kasalanan.
4Ei ole midagi tervet mu lihas sinu pahameele pärast; ei ole rahu mu kontides mu patu pärast.
4Sapagka't ang aking mga kasamaan ay nagsidaan sa ibabaw ng aking ulo: gaya ng isang pasang mabigat ay napakabigat sa akin.
5Sest kõik mu pahateod ulatuvad üle mu pea; nagu raske koorem on need läinud rängemaks, kui ma suudan kanda.
5Ang aking mga sugat ay mabaho, at putokputok, dahil sa aking kamangmangan.
6Mu haavad haisevad ja mädanevad mu jõleduste pärast.
6Ako'y nahirapan at ako'y nahukot; ako'y tumatangis buong araw.
7Ma olen küürus ja kõnnin kummargil, ma käin kurvalt kogu päeva.
7Sapagka't ang aking mga balakang ay lipos ng hirap; at walang kagalingan sa aking laman.
8Sest mu puusad on täis põletikku ega ole midagi tervet mu lihas.
8Ako'y nanglalata, at bugbog na mainam: ako'y umangal dahil sa kaba ng aking loob.
9Ma olen jõuetu ja puruks pekstud koguni; ma oigan oma südame ägamise pärast.
9Panginoon, lahat ng aking nais ay nasa harap mo; at ang aking hibik ay hindi lingid sa iyo.
10Issand, kõik mu igatsus on sinu ees, ja mu ohkamine pole peidetud sinu eest.
10Ang aking loob ay kakabakaba, ang aking kalakasan ay nanglalata: tungkol sa liwanag ng aking mga mata, ay napawi rin ito sa akin.
11Mu süda peksleb väga, mu ramm on mu hüljanud ja mu silma selgustki ei ole mul enam.
11Ang mga mangliligaw at mga kaibigan ko ay nangatayong malayo sa aking paghihirap; at ang aking mga kamaganak ay nakalayo.
12Mu armsad ja mu sõbrad hoiduvad eemale mu hädast ja mu omaksed seisavad kaugel.
12Sila namang nangaguusig ng aking buhay ay nangaglagay ng mga silo na ukol sa akin; at silang nagsisihanap ng aking ikapapahamak ay nangagsasalita ng mga masasamang bagay, at nangagiisip ng pagdaraya buong araw.
13Kes mu hinge püüavad, need seavad mulle võrke, ja kes mulle paha otsivad, need kõnelevad hukatusest, ja nad mõtlevad pettusele kogu päeva.
13Nguni't ako'y gaya ng binging tao, na hindi nakakarinig; at ako'y gaya ng piping tao, na hindi ibinubuka ang kaniyang bibig.
14Ent mina olen nagu kurt, ei ma kuule, ja nagu keeletu, kes ei ava oma suud.
14Oo, ako'y gaya ng tao na hindi nakakarinig, at sa kaniyang bibig ay walang mga kasawayan.
15Ja ma olen nagu mees, kes ei kuule ja kelle suus ei ole vasturääkimist.
15Sapagka't sa iyo, Oh Panginoon ay umaasa ako: ikaw ay sasagot, Oh Panginoon kong Dios.
16Sest sind, Issand, ma ootan; sina, Issand, mu Jumal, vastad!
16Sapagka't aking sinabi: Baka ako'y kagalakan nila: pagka ang aking paa ay nadudulas, ay nagsisipagmataas sila laban sa akin.
17Sest ma ütlen: Ärgu minust rõõmustagu need, kes mu jala vääratusel suurustasid mu vastu!
17Sapagka't ako'y madali ng mahulog, at ang aking kapanglawan ay laging nasa harap ko.
18Ma olen ju kukkumas ja mu valu on alati mu ees.
18Sapagka't aking ipahahayag ang aking kasamaan; aking ikamamanglaw ang aking kasalanan.
19Sest ma pean tunnistama oma pahategu, ma olen mures oma patu pärast.
19Nguni't ang aking mga kaaway ay buhay at malalakas: at silang nangagtatanim sa akin na may kamalian ay dumami.
20Aga mu vaenlased elavad hästi, nad on vägevad, ja palju on neid, kes mind asjata vihkavad
20Sila namang nangagbabayad ng kasamaan sa mabuti ay mga kaaway ko, sapagka't aking sinunod ang bagay na mabuti.
21ja kes head tasuvad kurjaga, kes on mu vastased, sellepärast et ma head taga nõuan.
21Huwag mo akong pabayaan, Oh Panginoon: Oh Dios ko, huwag kang lumayo sa akin.
22Ära mind hülga, Issand, mu Jumal, ära ole minust kaugel!
22Magmadali kang tulungan mo ako, Oh Panginoon na aking kaligtasan.
23Tõtta mulle appi, Issand, sa mu pääste!