1Laulujuhatajale: Taaveti õpetuslaul,
1Bakit ka naghahambog sa kasamaan, Oh makapangyarihang tao? Ang kagandahang-loob ng Dios ay palagi.
2kui edomlane Doeg tuli ja teatas Saulile ning ütles: 'Taavet on tulnud Ahimeleki kotta.'
2Ang dila mo'y kumakatha ng totoong masama; gaya ng matalas na pangahit, na gumagawang may karayaan.
3Mis sa kiitled kurjusest, sa vägivaldne mees? Jumala heldus püsib kogu päeva.
3Iniibig mo ang kasamaan ng higit kay sa kabutihan; at ang pagsisinungaling kay sa pagsasalita ng katuwiran. (Selah)
4Sa kavatsed kadu, su keel on nagu terav habemenuga, sa pettuse tegija.
4Iniibig mo ang lahat na mananakmal na salita, Oh ikaw na magdarayang dila.
5Sa armastad kurja rohkem kui head, rohkem valetada kui õigust rääkida. Sela.
5Ilulugmok ka ring gayon ng Dios magpakailan man, itataas ka niya, at ilalabas ka sa iyong tolda, at bubunutin ka niya sa lupain ng may buhay. (Selah)
6Sa armastad kõiksugu hukutavaid sõnu, petlikku keelt.
6Makikita naman ng matuwid, at matatakot, at tatawa sa kaniya, na magsasabi,
7Jumal kisub ka sinu igavesti maha; ta võtab su kinni ning rebib su välja su telgist ja kaotab su juureni ära elavate maalt. Sela.
7Narito, ito ang tao na hindi ginawang kaniyang katibayan, ang Dios; kundi tumiwala sa kasaganaan ng kaniyang mga kayamanan, at nagpakalakas sa kaniyang kasamaan.
8Õiged näevad seda ja kardavad; ja nad naeravad teda:
8Nguni't tungkol sa akin, ay gaya ako ng sariwang punong kahoy ng olibo sa bahay ng Dios: tumitiwala ako sa kagandahang-loob ng Dios magpakailan-kailan man.
9'Ennäe seda meest, kes ei pannud Jumalat oma tugevuseks, vaid lootis oma suure rikkuse peale; ta oli tugev oma nurjatuses.'
9Ako'y magpapasalamat sa iyo magpakailan man, sapagka't iyong ginawa: at ako'y maghihintay sa iyong pangalan sapagka't mabuti, sa harapan ng iyong mga banal.
10Mina aga olen nagu haljas õlipuu Jumala kojas, ma loodan Jumala helduse peale ikka ja igavesti.
11Ma tänan sind igavesti, et sa nõnda oled teinud, ja ootan su nime, sest su nimi on hea su vagade jaoks.