1Aasafi laul. Jumal on tõesti hea Iisraelile, nendele, kes on puhtad südamelt.
1Tunay na ang Dios ay mabuti sa Israel. Sa mga malilinis sa puso.
2Aga mina - minu jalad oleksid peaaegu komistanud, mu sammud oleksid kohe libisenud.
2Nguni't tungkol sa akin, ang mga paa ko'y halos nahiwalay: ang mga hakbang ko'y kamunti nang nangadulas.
3Sest ma kadestasin hooplejaid, kui ma nägin õelate head käekäiku.
3Sapagka't ako'y nanaghili sa hambog, nang aking makita ang kaginhawahan ng masama.
4Sest neil ei ole piinu surmani ja nende keha on lihav.
4Sapagka't walang mga tali sa kanilang kamatayan: kundi ang kanilang kalakasan ay matatag.
5Nemad ei ole vaevas nagu muud surelikud ja neid ei lööda nagu muid inimesi.
5Sila'y wala sa kabagabagan na gaya ng ibang mga tao; na hindi man sila nangasasalot na gaya ng ibang mga tao.
6Sellepärast on uhkus nende kaelaehteks, vägivald katab neid nagu ülikond.
6Kaya't kapalalua'y gaya ng kuwintas sa kanilang leeg: tinatakpan sila ng karahasan na gaya ng bihisan.
7Nende silmad on pungis lihavusest ja süda keeb üle kurjadest mõtetest.
7Ang kanilang mga mata ay lumuluwa sa katabaan: sila'y mayroong higit kay sa mananasa ng puso.
8Oma kurjuses nad irvitavad ja kõnelevad valet, nad räägivad kõrgilt.
8Sila'y manganunuya, at sa kasamaan ay nanunungayaw ng pagpighati: sila'y nangagsasalitang may kataasan.
9Nad tõstavad oma suu taevani ja nende keel käib üle maa.
9Kanilang inilagay ang kanilang bibig sa mga langit, at ang kanilang dila ay lumalakad sa lupa.
10Sellepärast pöördub ta rahvas nende poole ja nad rüüpavad nende sõnavalingut.
10Kaya't ibinabalik dito ang kaniyang bayan: at tubig ng punong saro ay nilalagok nila.
11Ja nad ütlevad: 'Kuidas Jumal võib seda tunda ja kas Kõigekõrgemal on sellest teadmist?'
11At kanilang sinasabi, Paanong nalalaman ng Dios? At may kaalaman ba sa Kataastaasan?
12Vaata, niisugused on õelad: nad elavad alati rahulikult ja koguvad jõukust.
12Narito, ang mga ito ang masama; at palibhasa'y laging tiwasay nagsisilago sa mga kayamanan,
13Päris asjata olen ma hoidnud oma südame puhta ja olen süütuses pesnud oma käsi;
13Tunay na sa walang kabuluhan ay nilinis ko ang aking puso, at hinugasan ko ang aking mga kamay sa kawalaang sala;
14ma olen olnud löödud kogu päeva ja mind on nuheldud igal hommikul.
14Sapagka't buong araw ay nasalot ako, at naparusahan tuwing umaga.
15Kui ma oleksin mõtelnud: Ma tahan kõnelda nõnda nagu nemad; vaata, siis ma oleksin petnud sinu laste sugu.
15Kung aking sinabi, Ako'y magsasalita ng ganito; narito, ako'y gagawang may karayaan sa lahi ng iyong mga anak.
16Ma hakkasin mõtisklema, et sellest aru saada, kuid see oli mu meelest vaev,
16Nang aking isipin kung paanong aking malalaman ito, ay napakahirap sa ganang akin;
17kuni ma sisenesin Jumala pühadesse paikadesse ja mõistsin nende otsa.
17Hanggang sa ako'y pumasok sa santuario ng Dios, at aking nagunita ang kanilang huling wakas,
18Tõesti, sina asetad nad libedale ja sa langetad nad rusuks.
18Tunay na iyong inilagay sila sa mga madulas na dako: iyong inilugmok sila sa kapahamakan.
19Kuidas nad said jubeduseks silmapilguga! Nad saavad otsa, lõpevad ära ehmatusega.
19Kung paanong naging kapahamakan sila sa isang sandali! Sila'y nilipol na lubos ng mga kakilabutan.
20Nõnda nagu unenägu kaob pärast ärkamist, nõnda sina, Issand, ei hooli tõustes nende varjukujudest.
20Ang panaginip sa pagkagising: sa gayon, Oh Panginoon, pag gumising ka, iyong hahamakin ang kanilang larawan.
21Kui mu süda oli täis kibedust ja mu neerudes olid pisted,
21Sapagka't ang puso ko'y namanglaw, at sa aking kalooban ay nasaktan ako:
22siis ma olin sõge ega teadnud midagi; ma olin nagu loom su ees.
22Sa gayo'y naging walang muwang ako, at musmos; ako'y naging gaya ng hayop sa harap mo.
23Ometi jään ma ikka sinu juurde; sa oled haaranud kinni mu paremast käest.
23Gayon ma'y laging sumasaiyo ako: iyong inalalayan ang aking kanan.
24Oma nõuga juhatad sa mind ja võtad mind viimaks vastu ausse.
24Iyong papatnubayan ako ng iyong payo, at pagkatapos ay tatanggapin mo ako sa kaluwalhatian.
25Kes on mul muu taevas kui sina? Sest sinuga koos olles ei meelita mind miski maa peal.
25Sinong kumakasi sa akin sa langit kundi ikaw? At walang ninanasa ako sa lupa liban sa iyo.
26Kuigi mu liha lõpeb ja mu süda ka, siiski oled sina, Jumal, mu südame kalju ja mu osa igavesti.
26Ang aking laman at ang aking puso ay nanglulupaypay: nguni't ang Dios ay kalakasan ng aking puso, at bahagi ko magpakailan man.
27Sest vaata, kes sinust eemalduvad, need hukkuvad; sa hävitad kõik, kes reetlikult sinust loobuvad.
27Sapagka't narito, silang malayo sa iyo ay mangalilipol: iyong ibinuwal silang lahat, na nangakikiapid, na nagsisihiwalay sa iyo.
28Aga minu õnn on, et ma olen Jumalale ligi; Issanda Jumala peale panen ma oma lootuse, et jutustada kõiki sinu tegusid.
28Nguni't mabuti sa akin na lumapit sa Dios; ginawa kong aking kanlungan ang Panginoong Dios, upang aking maisaysay ang lahat ng iyong mga gawa.