1Laulujuhatajale: viisil 'Liiliad'; Aasafi tunnistus ja laul.
1Dinggin mo, Oh Pastor ng Israel, ikaw na pumapatnubay sa Jose na parang kawan; ikaw na nauupo sa ibabaw ng mga querubin, sumilang ka.
2Sina, Iisraeli karjane, võta kuulda! Kes Joosepit juhid nagu lambaid, kes istud keerubite peal, hakka kiirgama!
2Sa harap ng Ephraim, ng Benjamin at ng Manases, ay mapukaw nawa ang kapangyarihan mo, at parito kang iligtas mo kami.
3Ärata oma vägevus Efraimi, Benjamini ja Manasse ees ning tule meid päästma!
3Papanumbalikin mo kami, Oh Dios; at pasilangin mo ang iyong mukha, at maliligtas kami.
4Jumal, uuenda meie olukord ja lase paista oma pale, siis oleme päästetud!
4Oh Panginoong Dios ng mga hukbo, hanggang kailan magagalit ka laban sa dalangin ng iyong bayan?
5Issand, vägede Jumal, kui kaua sa lased suitseda oma viha oma rahva palvest hoolimata?
5Iyong pinakain sila ng tinapay na mga luha, at binigyan mo sila ng mga luha upang inumin ng sagana.
6Sa oled neid söötnud nutuleivaga ja jootnud rohke silmaveega.
6Iyong ginawa kaming kaalitan sa aming mga kalapit bansa: at ang mga kaaway namin ay nagtatawanan.
7Sa oled meid pannud riiuasjaks meie naabritele ja meie vaenlased irvitavad meie üle.
7Ibalik mo kami, Oh Dios ng mga hukbo; at pasilangin mo ang iyong mukha at kami ay maliligtas.
8Vägede Jumal, uuenda meie olukord ja lase paista oma pale, siis oleme päästetud!
8Ikaw ay nagdala ng isang puno ng ubas mula sa Egipto; iyong pinalayas ang mga bansa, at itinanim mo yaon.
9Sina tõid viinapuu Egiptusest; sina ajasid ära rahvad ja istutasid selle nende asemele.
9Ikaw ay naghanda ng dako sa harap niya, at napailalim ang ugat, at pinuno ang lupain.
10Sa tasandasid temale koha, ja ta ajas laiali oma juured ning täitis maa.
10Ang mga bundok ay natakpan ng lilim niyaon, at ang mga sanga niyaon ay gaya ng mga sedro ng Dios.
11Tema varjuga kattusid mäed, tema okstega Jumala seedrid.
11Kaniyang pinaabot ang kaniyang mga sanga hanggang sa dagat, at ang kaniyang mga suwi hanggang sa ilog.
12Tema väädid ulatusid mereni ja ta võsud Frati jõeni.
12Bakit mo ibinagsak ang kaniyang mga bakod, na anopa't siya'y binubunot nilang lahat na nangagdadaan?
13Miks oled kiskunud maha tema müürid, nõnda et kõik teekäijad tema küljest nopivad?
13Sinisira ng baboy-ramo, at sinasabsab ng mailap na hayop sa parang.
14Metssiga tuustib teda ja loomad väljal on ta paljaks söönud.
14Bumalik ka uli, isinasamo ko sa iyo, Oh Dios ng mga hukbo: tumungo ka mula sa langit, at iyong masdan, at dalawin mo ang puno ng ubas na ito,
15Vägede Jumal, pöördu ometi, vaata taevast ja näe ning tule katsuma seda viinapuud
15At ang ubasan na itinanim ng iyong kanan, at ang suwi na iyong pinalakas para sa iyong sarili.
16ja istikut, mille su parem käsi on istutanud, võsu, mille sa enesele oled tugevaks kasvatanud!
16Nasunog ng apoy, at naputol: sila'y nalipol sa saway ng iyong mukha.
17See on tulega ära põletatud, see on maha lõigatud; nad on su palge sõitlusest hukkunud.
17Mapatong nawa ang iyong kamay sa tao na iyong kinakanan. Sa anak ng tao na iyong pinalakas sa iyong sarili.
18Sinu käsi olgu su parema käe mehe, inimesepoja üle, kelle sa enesele oled tugevaks kasvatanud!
18Sa gayo'y hindi kami magsisitalikod sa iyo: buhayin mo kami, at tatawagan namin ang iyong pangalan.
19Siis me ei tagane sinust! Elusta meid, siis me kuulutame sinu nime!
19Papanumbalikin mo kami, Oh Panginoong Dios ng mga hukbo; pasilangin mo ang iyong mukha at maliligtas kami.
20Issand, vägede Jumal, uuenda meie olukord, lase paista oma pale, siis oleme päästetud!