1Matkalaulu. Sinun puoleesi, joka olet taivaissa, minä kohotan katseeni.
1Kanto de suprenirado. Al Vi mi levas miajn okulojn, Ho Vi, kiu sidas en la cxielo!
2Niin kuin orjien silmät tarkkaavat isännän kättä, niin kuin orjattarien silmät tarkkaavat emännän kättä, niin me odottaen katsomme Herraan, Jumalaamme, kunnes hän armahtaa meitä.
2Jen kiel la okuloj de sklavoj estas direktitaj al la mano de iliaj sinjoroj, Kiel la okuloj de sklavino al la mano de sxia sinjorino, Tiel niaj okuloj estas direktitaj al la Eternulo, nia Dio, GXis Li korfavoros nin.
3Armahda, Herra, armahda meitä! Jo kauan meitä on väheksytty,
3Korfavoru nin, ho Eternulo, korfavoru nin; CXar ni suferis suficxe da malestimo.
4kylliksi olemme jo kokeneet itsevarmojen ivaa ja ylimielisten pilkkaa.
4Tute plenigxis nia animo De la insultado de arogantuloj, De la malhonorado de fieruloj.