¹Voi teitä, Siionin huolettomat ja Samarian vuoren itsevarmat asukkaat, te valitun kansan kärkijoukko! Ja teitä koko Israel seuraa!

¹Celakalah kamu yang hidup enak di Sion, dan kamu yang merasa aman di Samaria--kamu hai tokoh-tokoh masyarakat bangsa Israel yang istimewa ini, kamu yang biasanya didatangi rakyat untuk dimintai pertolongan!

²Menkää Kalneen katsomaan, kuinka sen on käynyt, menkää sieltä suureen Hamatiin ja alas filistealaisten Gatiin! Oletteko te parempia kuin nuo valtakunnat, onko teidän alueenne suurempi kuin niiden?

²Pergilah lihat di Kalne, lalu berjalanlah terus ke kota Hamat yang besar itu, kemudian ke kota Gat di Filistin. Sangkamu kota-kota itu lebih baik dari kerajaan Yehuda dan Israel? Apakah wilayah mereka lebih besar dari wilayahmu?

³Te torjutte mielestänne pahan päivän ja hyväksytte väkivallan keskuudessanne.

³Kamu bersikeras bahwa hari malapetaka masih jauh, tapi perbuatan-perbuatanm hanya mempercepat tibanya hari kekejaman itu.

⁴Te makaatte norsunluuvuoteillanne ja loikoilette leposohvillanne. Te syötte karitsoita laumasta ja juottovasikoita karsinasta.

⁴Celakalah kamu yang berbaring di atas ranjang yang mewah-mewah dan berpesta dengan daging sapi dan domba yang muda!

⁵Te näppäilette harpun kieliä ja sepitätte lauluja kuin paraskin Daavid!

⁵Kamu senang menggubah nyanyian, seperti yang dilakukan oleh Daud, dan kamu memainkan lagu-lagu itu dengan kecapi.

⁶Te juotte viiniä uhrimaljoista ja voitelette itsenne parhaalla öljyllä, mutta Joosefin heimon vamma ei teitä liikuta.

⁶Kamu minum anggur dari gelas yang diisi penuh, dan kamu memakai minyak wangi yang terbaik, tapi kamu tidak bersedih hati atas kehancuran Israel.

⁷Sen tähden teidän käy nyt näin: Vankisaattueen kärjessä te marssitte vieraaseen maahan. Loikojien juhlat on juhlittu.

⁷Karena itu kamulah yang pertama-tama akan diangkut ke pembuangan. Pesta-pesta dan perjamuan-perjamuanmu akan berakhir.

⁸Herra Jumala on vannonut itsensä kautta, näin sanoo Herra Jumala Sebaot: -- Minä inhoan Jaakobin suvun ylpeyttä, minä vihaan sen palatsia. Minä jätän kaupungin kaikkineen tuhon omaksi.

⁸Dengan tegas TUHAN Yang Mahakuasa dan Mahatinggi telah memberi peringatan ini, "Aku benci akan keangkuhan umat Israel; Aku tak senang dengan istana-istana mereka yang mewah. Ibukota mereka bersama semua yang ada di dalamnya akan Kuserahkan kepada musuh."

⁹Jos silloin johonkin taloon on jäänyt kymmenen ihmistä, niin hekin kuolevat.

⁹Apabila masih ada sepuluh orang yang bersembunyi di dalam sebuah rumah, mereka akan mati juga.

¹⁰Sukulainen tulee viemään ruumista poltettavaksi ja kysyy siltä, joka on talon perällä: "Onko luonasi vielä joku?" Tämä vastaa: "Ei ketään enää." Silloin toinen varoittaa: "Ole hiljaa!" -- sillä Herran nimeä ei ole hyvä mainita.

¹⁰Seorang anggota keluarga yang bertugas mengurus penguburannya, akan datang dan membawa keluar jenazah kerabatnya. Ia akan berseru kepada orang yang berada di bagian belakang rumah itu, "Apakah masih ada yang hidup selain engkau?" Maka akan terdengar jawaban, "Tidak!" Anggota keluarga yang bertugas menguburkan jenazah itu akan berkata, "Jangan bicara lagi! Kita tak boleh menyebut nama TUHAN."

¹¹Ja nyt Herra antaa käskyn. Iso talo lyödään palasiksi ja pieni talo pirstaleiksi.

¹¹Apabila TUHAN memberi perintah, rumah-rumah besar kecil akan dihancurkan.

¹²Eiväthän hevoset juokse pitkin kalliolouhikoita? Ei kai härillä kynnetä merta? Mutta te teette lainkäytöstä myrkkykeison ja oikeuden hedelmistä katkeraa koiruohoa.

¹²Dapatkah kuda berlari di bukit batu? Pernahkah orang membajak laut dengan sapi? Tetapi kamu telah memutarbalikkan keadilan menjadi racun yang mematikan, dan yang benar menjadi yang salah.

¹³Te iloitsette Lo-Dabarista, tyhjästä, ja sanotte: "Omin voimin me valloitimme vahvan Karnaimin."

¹³Kamu membual bahwa kamu telah mengalahkan Lodebar. Kamu juga berkata, "Kami cukup kuat untuk merebut Karnaim."

¹⁴Mutta nyt, israelilaiset, näin sanoo Herra Jumala Sebaot: -- Minä lähetän teidän kimppuunne kansan, joka ahdistaa teitä kaikkialla, Lebo-Hamatista aina Arabanpurolle saakka.

¹⁴TUHAN Yang Mahatinggi dan Mahakuasa sendiri berkata, "Umat Israel, Aku akan mengirim tentara dari suatu bangsa asing untuk menyerang negerimu. Mereka akan menindas kamu dari jalan ke Hamat di utara sampai ke Lembah Araba di selatan."