¹Minä onneton mies! Paljon olen kärsinyt, Herra on lyönyt minua vihansa sauvalla.

¹Ako ang tao na nakakita ng pagdadalamhati sa pamalo ng iyong poot.

²Hän kuljetti minua, hän vei minut pimeään, pilkkopimeään.

²Ako'y kaniyang pinatnubayan at pinalakad sa kadiliman, at hindi sa liwanag.

³Hän on nostanut kätensä minua vastaan päivä päivältä yhä uudelleen.

³Tunay na laban sa akin ay kaniyang iginagalaw ang kaniyang kamay na muli't muli buong araw.

⁴Hän repi rikki ihoni, raateli lihani, murskasi kaikki luuni.

⁴Ang aking laman at aking balat ay pinatanda niya; kaniyang binali ang aking mga buto.

⁵Hän rakensi varustuksia minua vastaan, ympäröi minut tuskan muurilla.

⁵Ako'y kinalaban niya, at kinulong ako ng hirap at pagdaramdam.

⁶Keskelle pimeyttä hän pani minut asumaan, kuin kauan sitten kuolleitten joukkoon.

⁶Kaniyang pinatahan ako sa mga madilim na dako, gaya ng nangamatay nang malaon.

⁷Hän sulki minun tieni, en pääse pakoon, hän pani minulle painavat kahleet.

⁷Kaniyang binakuran ako na anopa't ako'y hindi makalabas; kaniyang pinabigat ang aking tanikala.

⁸Vaikka kuinka huudan ja valitan, hän ei kuule rukoustani.

⁸Oo, pagka ako'y dumadaing, at humihinging tulong, kaniyang pinagsasarhan ang aking daing.

⁹Hän tukki tieni kivenjärkäleillä, antoi minun kulkea harhaan.

⁹Kaniyang binakuran ang aking mga daan ng tinabas na bato, kaniyang iniliko ang aking mga landas.

¹⁰Hän väijyi minua kuin karhu, kuin leijona piilopaikassaan.

¹⁰Siya'y parang oso na nagaabang sa akin, parang leon sa mga kubling dako.

¹¹Hän eksytti minut tieltä, raateli minut, jätti hylättynä makaamaan.

¹¹Kaniyang iniligaw ang aking mga lakad, at ako'y pinagwaraywaray niya; kaniyang ipinahamak ako;

¹²Hän jännitti jousensa ja suuntasi nuolensa minua kohti.

¹²Kaniyang iniakma ang kaniyang busog, at ginawa akong pinaka tanda sa pana.

¹³Hän ampui minuun viinensä nuolet, lävisti rintani.

¹³Ang mga pana ng kaniyang lalagyan ng pana ay kaniyang isinasaksak sa aking mga bato ng katawan.

¹⁴Minusta tuli kaiken kansan pilkka, ainainen ivan aihe.

¹⁴Ako'y naging kakutyaan sa aking buong bayan, at kanilang awit buong araw.

¹⁵Hän syötti minulle katkeria yrttejä, juotti karvasta juomaa.

¹⁵Kaniyang pinuspos ako ng kapanglawan, kaniyang sinuya ako ng ajenjo.

¹⁶Hän polki minut maan tomuun, pani hampaani jauhamaan soraa.

¹⁶Kaniya namang biningot ang aking mga ngipin ng mga maliliit na grava; kaniyang tinabunan ako ng mga abo.

¹⁷Minä kadotin onneni päivät, unohdin, millaista on elää rauhassa.

¹⁷At iyong inilayo ang aking kaluluwa sa kapayapaan; ako'y nakalimot ng kaginhawahan.

¹⁸Minä sanoin: "Kaiken olen menettänyt, Herra on vienyt minulta toivon."

¹⁸At aking sinabi, Ang lakas ko'y nawala, at ang aking pagasa sa Panginoon.

¹⁹Kurjuuteni ja kodittomuuteni täyttää mieleni, kaikki maistuu myrkyltä ja koiruoholta.

¹⁹Alalahanin mo ang aking pagdadalamhati at ang aking karalitaan, ang ajenjo at ng apdo.

²⁰Minä en voi unohtaa onnettomuuttani, en saa sitä mielestäni.

²⁰Ang kaluluwa ko'y naaalaala pa nila, at napangumbaba sa loob ko.

²¹Kuitenkin minä toivon ja odotan, sillä minä ajattelen tätä:

²¹Ito ang ginugunita ko sa aking pagiisip; kaya't may pagasa ako.

²²Herran armoa on se, että vielä elämme, hänen laupeutensa ei lopu koskaan.

²²Sa mga kaawaan nga ng Panginoon ay hindi tayo nalipol, sapagka't ang kaniyang mga habag ay hindi nauubos.

²³Joka aamu Herran armo on uusi, suuri on hänen uskollisuutensa.

²³Ang mga yao'y bago tuwing umaga, dakila ang inyong pagtatapat.

²⁴Sieluni sanoo: "Herra on kaikkeni, häneen minä turvaan."

²⁴Ang Panginoon ay aking bahagi, sabi ng aking kaluluwa; kaya't ako'y aasa sa kaniya.

²⁵Herra on hyvä sille, joka panee toivonsa häneen, sille, joka häntä etsii.

²⁵Ang Panginoon ay mabuti sa kanila na nangaghihintay sa kaniya, sa kaluluwa na humahanap sa kaniya.

²⁶Hyvä on hiljaisuudessa toivoa apua Herralta.

²⁶Mabuti nga na ang tao ay umasa at maghintay na tahimik sa pagliligtas ng Panginoon.

²⁷Hyvä on miehelle, että hän kantaa iestä nuoruudessaan.

²⁷Mabuti nga sa tao na magpasan ng pamatok sa kaniyang kabataan.

²⁸Istukoon hän yksin ja vaietkoon, kun Herra on pannut taakan hänen päälleen,

²⁸Maupo siyang magisa at tumahimik, sapagka't kaniyang iniatang sa kaniya.

²⁹painakoon suunsa tomuun -- ehkä on toivoa vielä.

²⁹Sumubsob siya sa alabok, kung gayo'y magkakaroon siya ng pagasa.

³⁰Kääntäköön hän poskensa lyöjäänsä kohti ja ottakoon vastaan pilkan.

³⁰Ibigay niya ang kaniyang pisngi sa sumasakit sa kaniya; mapuspos siya ng kadustaan.

³¹Mutta Herra ei hylkää, ei hylkää iäksi.

³¹Sapagka't ang Panginoon ay hindi magtatakuwil magpakailan man.

³²Vaikka hän kurittaa, hän myös armahtaa, suuri on hänen laupeutensa.

³²Sapagka't bagaman siya'y nagpapapanglaw, gayon ma'y magpapakita siya ng habag ayon sa kasaganaan ng kaniyang mga kaawaan.

³³Ei Herra iloitse siitä, että hän kurittaa ihmistä.

³³Sapagka't siya'y hindi kusang dumadalamhati, o nagpapapanglaw man sa mga anak ng mga tao.

³⁴Kun kaikki vangiksi otetut murskataan jalkojen alle,

³⁴Na yapakan sa ilalim ng paa ang lahat ng bihag sa lupa.

³⁵kun ihmisen oikeus vääristetään Korkeimman silmien edessä,

³⁵Na iliko ang matuwid ng tao sa harap ng mukha ng Kataastaasan,

³⁶kun langetetaan väärä tuomio -- eikö Herra sitä näe?

³⁶Na iligaw ang tao sa kaniyang usap, hindi kinalulugdan ng Panginoon.

³⁷Kenen sana toteutuu? Eikö kaikki tapahdu niin kuin Herra sanoo?

³⁷Sino siya na nagsasabi, at nangyayari, kung hindi iniuutos ng Panginoon?

³⁸Eikö Korkeimman käskystä tule paha ja hyvä?

³⁸Hindi baga sa bibig ng Kataastaasan nanggagaling ang masama't mabuti?

³⁹Mitä syytä eloon jääneellä on valittaa? Hän kärsii syntiensä tähden.

³⁹Bakit dumadaing ang taong may buhay, ang tao dahil sa parusa sa kaniyang mga kasalanan?

⁴⁰Tutkikaamme tietämme, tarkastelkaamme tekojamme ja palatkaamme Herran luo.

⁴⁰Ating usisain at suriin ang ating mga lakad, at manumbalik sa Panginoon.

⁴¹Kohottakaamme nyt kätemme, kohottakaamme sydämemme taivasta kohti, Jumalan luo.

⁴¹Igawad natin ang ating puso sangpu ng ating mga kamay sa Dios sa langit.

⁴²Me olemme tehneet syntiä, kapinoineet sinua vastaan. Sinä et ole antanut anteeksi.

⁴²Kami ay sumalangsang at nanghimagsik; ikaw ay hindi nagpatawad.

⁴³Sinä verhouduit vihaan ja vainosit meitä, surmasit säälimättä.

⁴³Tinakpan mo ang iyong sarili ng galit at hinabol mo kami; ikaw ay pumatay, ikaw ay hindi naawa.

⁴⁴Sinä kätkeydyit pilveen, sen läpi ei rukous pääse.

⁴⁴Tinakpan mo ang iyong sarili ng alapaap, na anopa't hindi makadaan ang anomang panalangin.

⁴⁵Roskatunkioksi sinä teit meidät kaikkien kansojen keskelle.

⁴⁵Iyong ginawa kaming parang tapon at dumi sa gitna ng mga bayan.

⁴⁶Nyt kaikki vihollisemme irvistelevät meille.

⁴⁶Ibinukang maluwang ng lahat naming kaaway ang kanilang bibig laban sa amin.

⁴⁷Edessämme oli kauhu ja hauta, tuho kohtasi meidät.

⁴⁷Takot at ang hukay ay dumating sa amin, ang pagkasira at pagkagiba.

⁴⁸Kyyneleet tulvivat silmistäni rakkaan kansani tuhon tähden.

⁴⁸Ang mata ko'y dumadaloy ng mga ilog ng tubig, dahil sa pagkapahamak ng anak na babae ng aking bayan.

⁴⁹Silmäni vuotavat lakkaamatta. Itkuni ei taukoa,

⁴⁹Ang mata ko'y dinadaluyan at hindi naglilikat, na walang pagitan.

⁵⁰ennen kuin Herra katsoo taivaastaan ja näkee murheeni.

⁵⁰Hanggang sa ang Panginoon ay tumungo, at tumingin mula sa langit.

⁵¹Kun katselen kaupunkini tytärten tuskaa, sieluuni koskee.

⁵¹Kinikilos ng aking mata ang aking kaluluwa, dahil sa lahat na anak na babae ng aking bayan.

⁵²Viholliseni pyydystivät minua kuin lintua, kiihkeästi, ilman syytä.

⁵²Lubha nila akong hinahabol na parang ibon, na mga kaaway kong walang kadahilanan.

⁵³He syöksivät minut elävänä kuoppaan, he kivittivät minua.

⁵³Kanilang pinaikli ang aking buhay sa bilangguan at hinagis ako ng bato.

⁵⁴Kauhu tulvi pääni yli, minä ajattelin: loppuni on tullut.

⁵⁴Tubig ay nagsisihuho sa aking ulo; aking sinabi, Ako'y nahiwalay.

⁵⁵Herra, kuopan syvyydestä minä huudan sinun nimeäsi.

⁵⁵Ako'y tumawag sa iyong pangalan, Oh Panginoon, mula sa kababababaang hukay.

⁵⁶Kuule ääneni! Älä sulje korviasi, kun anon apua ja pelastusta.

⁵⁶Iyong dininig ang aking tinig; huwag mong ikubli ang iyong pakinig sa aking hingal, sa aking daing.

⁵⁷Sinä tulet luokseni, kun huudan sinua, ja sanot: "Älä pelkää."

⁵⁷Ikaw ay lumapit sa araw na ako'y tumawag sa iyo; iyong sinabi, Huwag kang matakot.

⁵⁸Herra, sinä ajat minun asiaani, sinä lunastat minut.

⁵⁸Oh Panginoon, iyong ipinagsanggalang ang mga usap ng aking kaluluwa; iyong tinubos ang aking buhay.

⁵⁹Kärsimäni vääryyden sinä näet, Herra. Hanki minulle oikeus.

⁵⁹Oh Panginoon, iyong nakita ang aking pagkakamali; hatulan mo ang aking usap.

⁶⁰Sinä näet vihollisteni kostonhimon, kaikki heidän juonensa.

⁶⁰Iyong nakita ang lahat nilang panghihiganti, at ang lahat nilang pasiya laban sa akin.

⁶¹Herra, sinä kuulet, kun he herjaavat minua, näet heidän juonensa.

⁶¹Iyong narinig ang kanilang pagduwahagi, Oh Panginoon, at lahat nilang pasiya laban sa akin,

⁶²Vastustajani ivaavat minua, puhuvat pahaa kaiket päivät.

⁶²Ang mga labi ng nagsisibangon laban sa akin, at ang kanilang pasiya laban sa akin buong araw.

⁶³Katso heitä: missä ikinä he istuvat tai seisovat, he laulavat pilkkalauluja minusta.

⁶³Masdan mo ang kanilang pagupo, at ang kanilang pagtayo; ako ang kanilang awit.

⁶⁴Herra, rankaise heitä heidän tekojensa mukaan.

⁶⁴Ikaw ay magbibigay sa kanila ng kagantihan, Oh Panginoon, ayon sa gawa ng kanilang mga kamay.

⁶⁵Sokaise heidän järkensä, kiroa heidät.

⁶⁵Iyong papagmamatigasin ang kanilang puso, ang iyong sumpa sa kanila.

⁶⁶Aja heitä takaa vihassasi, Herra, hävitä heidät taivaasi alta.

⁶⁶Iyong hahabulin sila sa galit, at iyong lilipulin sila mula sa silong ng langit ng Panginoon.