¹Herra, muista, mitä meille on tapahtunut. Katso, miten meitä on häväisty.

¹Iyong alalahanin, Oh Panginoon, kung anong dumating sa amin: iyong masdan, at tingnan ang aming pagkadusta.

²Perintömaamme on joutunut vieraille, omat kotimme muukalaisille.

²Ang aming mana ay napasa mga taga ibang lupa, ang aming mga bahay ay sa mga taga ibang bayan.

³Meistä on tullut orpoja, isättömiä, äitimme ovat leskiä.

³Kami ay mga ulila at walang ama; ang aming mga ina ay parang mga bao.

⁴Meidän täytyy maksaa vedestä, jota juomme, meidän täytyy ostaa polttopuut.

⁴Aming ininom ang aming tubig sa halaga ng salapi; ang aming kahoy ay ipinagbibili sa amin.

⁵Vainoojat ovat niskassamme. Me uuvumme, emme saa levätä.

⁵Ang mga manghahabol sa amin ay nangasa aming mga leeg: kami ay mga pagod, at walang kapahingahan.

⁶Me turvasimme milloin Egyptiin, milloin Assyriaan saadaksemme leipää.

⁶Kami ay nakipagkamay sa mga taga Egipto, at sa mga taga Asiria, upang mangabusog ng tinapay.

⁷Isämme tekivät syntiä. Heitä ei enää ole, me saamme kantaa heidän syntiensä seuraukset.

⁷Ang aming mga magulang ay nagkasala at wala na; At aming pinasan ang kanilang mga kasamaan.

⁸Orjat hallitsevat meitä, kukaan ei vapauta meitä heidän vallastaan.

⁸Mga alipin ay nangagpupuno sa amin: walang magligtas sa amin sa kanilang kamay.

⁹Henkemme kaupalla me hankimme leipämme, autiomaasta uhkaa rosvojen miekka.

⁹Aming tinatamo ang aming tinapay sa pamamagitan ng kapahamakan ng aming buhay, dahil sa tabak sa ilang.

¹⁰Ihomme halkeilee kuin saviuuni, nälkä polttaa ruumistamme.

¹⁰Ang aming balat ay maitim na parang hurno, dahil sa maningas na init ng kagutom.

¹¹Naiset raiskataan Siionissa, nuoret tytöt Juudan kaupungeissa.

¹¹Kanilang dinahas ang mga babae, sa Sion, ang mga dalaga sa mga bayan ng Juda.

¹²Valloittajat hirttävät ylhäiset miehemme, vanhimpiamme he halveksivat.

¹²Ang mga prinsipe ay nangabibitin ng kanilang kamay: ang mga mukha ng mga matanda ay hindi iginagalang.

¹³Nuoret miehet joutuvat pyörittämään jauhinkiviä, pojat kompastelevat puukuormien alla.

¹³Ang mga binata ay nangagpapasan ng gilingan, at ang mga bata ay nangadudulas sa lilim ng kahoy.

¹⁴Vanhimmat eivät enää kokoonnu kaupunginportille, nuoret miehet eivät näppäile soittimia.

¹⁴Ang mga matanda ay wala na sa pintuang-bayan. Ang mga binata'y wala na sa kanilang mga tugtugin.

¹⁵Sydämestämme on ilo kuollut, tanssimme on vaihtunut suruksi.

¹⁵Ang kagalakan ng aming puso ay naglikat; ang aming sayaw ay napalitan ng tangisan.

¹⁶Seppele on pudonnut päästämme. Voi meitä, paljon olemme tehneet syntiä!

¹⁶Ang putong ay nahulog mula sa aming ulo: sa aba namin! sapagka't kami ay nangagkasala.

¹⁷Olemme itkeneet silmämme sokeiksi, sydämemme on sairas.

¹⁷Dahil dito ang aming puso ay nanglulupaypay; dahil sa mga bagay na ito ay nagdidilim ang aming mga mata;

¹⁸Siionin vuori on jäänyt autioksi, sakaalit siellä juoksentelevat.

¹⁸Dahil sa bundok ng Sion na nasira; nilalakaran ng mga zora.

¹⁹Sinä, Herra, hallitset ikuisesti, sinun valtaistuimesi pysyy polvesta polveen.

¹⁹Ikaw, Oh Panginoon, nananatili magpakailan man: ang iyong luklukan ay sa sali't saling lahi.

²⁰Miksi sinä tyystin unohdat meidät, miksi hylkäät ainiaaksi?

²⁰Bakit mo kami nililimot magpakailan man, at pinababayaan mo kaming totoong malaon?

²¹Herra, anna meidän palata luoksesi, niin me palaamme. Uudista päivämme entiselleen.

²¹Manumbalik ka sa amin, Oh Panginoon, at kami ay manunumbalik: baguhin mo ang aming mga araw na gaya nang una.

²²Totisesti, sinä olet hylännyt meidät, ankara on sinun vihasi!

²²Nguni't itinakuwil mo kaming lubos, ikaw ay totoong napoot sa amin.