¹Se, joka asuu Korkeimman suojassa ja yöpyy Kaikkivaltiaan varjossa,

¹Siyang tumatahan sa lihim na dako ng Kataastaasan. Ay mananatili sa lilim ng Makapangyarihan sa lahat.

²sanoo näin: "Sinä, Herra, olet linnani ja turvapaikkani. Jumalani, sinuun minä turvaan."

²Aking sasabihin tungkol sa Panginoon, siya'y aking kanlungan at aking katibayan, ang Dios ko na siyang aking tinitiwalaan.

³Herra pelastaa sinut linnustajan ansasta ja pahan sanan vallasta.

³Sapagka't kaniyang ililigtas ka sa silo ng paninilo, at sa mapamuksang salot.

⁴Hän levittää siipensä yllesi, ja sinä olet turvassa niiden alla. Hänen uskollisuutensa on sinulle muuri ja kilpi.

⁴Kaniyang tatakpan ka ng kaniyang mga bagwis, at sa ilalim ng kaniyang mga pakpak ay manganganlong ka: ang kaniyang katotohanan ay kalasag at baluti.

⁵Et pelkää yön kauhuja etkä päivällä lentävää nuolta,

⁵Ikaw ay hindi matatakot sa kakilabutan sa gabi, ni sa pana man na humihilagpos kung araw;

⁶et ruttoa, joka liikkuu pimeässä, et tautia, joka riehuu keskellä päivää.

⁶Dahil sa salot na dumarating sa kadiliman, ni dahil sa paggiba man na sumisira sa katanghaliang tapat.

⁷Vaikka viereltäsi kaatuisi tuhat miestä ja ympäriltäsi kymmenentuhatta, sinä säästyt.

⁷Isang libo ay mabubuwal sa iyong siping, at sangpung libo sa iyong kanan; nguni't hindi lalapit sa iyo.

⁸Saat omin silmin nähdä, miten kosto kohtaa jumalattomia.

⁸Iyong mamamasdan lamang ng iyong mga mata, at iyong makikita ang ganti sa masama.

⁹Sinun turvanasi on Herra, sinun kotisi on Korkeimman suojassa.

⁹Sapagka't ikaw, Oh Panginoon, ay aking kanlungan! Iyong ginawa ang Kataastaasan na iyong tahanan;

¹⁰Onnettomuus ei sinuun iske, mikään vitsaus ei uhkaa sinun majaasi.

¹⁰Walang kasamaang mangyayari sa iyo, ni anomang salot ay lalapit sa iyong tolda.

¹¹Hän antaa enkeleilleen käskyn varjella sinua, missä ikinä kuljet,

¹¹Sapagka't siya'y magbibilin sa kaniyang mga anghel tungkol sa iyo, upang ingatan ka sa lahat ng iyong mga lakad.

¹²ja he kantavat sinua käsillään, ettet loukkaa jalkaasi kiveen.

¹²Kanilang dadalhin ka sa kanilang mga kamay, baka matisod ka ng iyong paa sa isang bato.

¹³Sinä poljet jalkoihisi leijonan ja kyyn, tallaat maahan jalopeuran ja lohikäärmeen.

¹³Iyong yayapakan ang leon at ang ulupong: ang batang leon at ang ahas ay yuyurakan mo ng iyong mga paa.

¹⁴Herra sanoo: "Minä pelastan hänet, koska hän turvaa minuun. Hän tunnustaa minun nimeäni, siksi suojelen häntä.

¹⁴Sapagka't kaniyang inilagak ang kaniyang pagibig sa akin, kaya't iniligtas ko siya: aking ilalagay siya sa mataas, sapagka't kaniyang naalaman ang pangalan ko.

¹⁵Kun hän huutaa minua, minä vastaan. Minä olen hänen tukenaan ahdingossa, pelastan hänet ja nostan taas kunniaan.

¹⁵Siya'y tatawag sa akin, at sasagutin ko siya; ako'y sasa kaniya sa kabagabagan: aking ililigtas siya, at pararangalan siya.

¹⁶Minä annan hänelle kyllälti elinpäiviä, hän saa nähdä, että minä autan häntä."

¹⁶Aking bubusugin siya ng mahabang buhay, at ipakikita ko sa kaniya ang aking pagliligtas.