1Il y a pour l'argent une mine d'où on le fait sortir, Et pour l'or un lieu d'où on l'extrait pour l'affiner;
1نقره از معدن استخراج می شود و طلا را در کوره تصفیه می کنند.
2Le fer se tire de la poussière, Et la pierre se fond pour produire l'airain.
2آهن را از زمین و مس را از سنگ به دست می آورند.
3L'homme fait cesser les ténèbres; Il explore, jusque dans les endroits les plus profonds, Les pierres cachées dans l'obscurité et dans l'ombre de la mort.
3مردم در اعماق تاریکی تفحص می کنند و برای سنگهای معدنی به دورترین نقطۀ زمین به جستجو می پردازند.
4Il creuse un puits loin des lieux habités; Ses pieds ne lui sont plus en aide, Et il est suspendu, balancé, loin des humains.
4در دره هائی که پای بشر نرسیده است نقب می زنند و از طنابها خود را آویزان کرده به درون آن ها می روند.
5La terre, d'où sort le pain, Est bouleversée dans ses entrailles comme par le feu.
5سطح زمین خوراک بار می آورد، در حالیکه در زیر هستۀ همین زمین آتش مذاب نهفته است.
6Ses pierres contiennent du saphir, Et l'on y trouve de la poudre d'or.
6سنگهای زمین دارای یاقوت و طلا هستند.
7L'oiseau de proie n'en connaît pas le sentier, L'oeil du vautour ne l'a point aperçu;
7حتی پرندگان شکاری و عقابها آن معادن را نمی شناسند و ندیده اند.
8Les plus fiers animaux ne l'ont point foulé, Le lion n'y a jamais passé.
8شیر و حیوان درندۀ دیگر در آن جاها قدم نزده اند.
9L'homme porte sa main sur le roc, Il renverse les montagnes depuis la racine;
9اما مردم سنگ خارا را می شکنند و کوهها را از بیخ می کنند،
10Il ouvre des tranchées dans les rochers, Et son oeil contemple tout ce qu'il y a de précieux;
10صخره ها را می شگافند و سنگهای نفیس را به دست می آورند.
11Il arrête l'écoulement des eaux, Et il produit à la lumière ce qui est caché.
11سرچشمۀ دریاها را می کاوند و اشیای نهفته را بیرون می آورند.
12Mais la sagesse, où se trouve-t-elle? Où est la demeure de l'intelligence?
12اما حکمت را در کجا می توان یافت و جای دانش کجا است؟
13L'homme n'en connaît point le prix; Elle ne se trouve pas dans la terre des vivants.
13انسان فانی راه آن را نمی داند و در دنیای زندگان پیدا نمی شود.
14L'abîme dit: Elle n'est point en moi; Et la mer dit: Elle n'est point avec moi.
14اعماق اوقیانوسها می گویند: «حکمت نزد ما نیست و در اینجا پیدا نمی شود.»
15Elle ne se donne pas contre de l'or pur, Elle ne s'achète pas au poids de l'argent;
15حکمت را نمی توان با طلا خرید و ارزش آن بیشتر از نقره است.
16Elle ne se pèse pas contre l'or d'Ophir, Ni contre le précieux onyx, ni contre le saphir;
16گرانبهاتر از طلا و جواهرات نفیس است.
17Elle ne peut se comparer à l'or ni au verre, Elle ne peut s'échanger pour un vase d'or fin.
17طلا و الماس را نمی توان با حکمت برابر کرد و با جواهر و طلای نفیس تبادله نمی شود.
18Le corail et le cristal ne sont rien auprès d'elle: La sagesse vaut plus que les perles.
18ارزش حکمت بمراتب بالا تر از مرجان و بلور و گرانتر از لعل است.
19La topaze d'Ethiopie n'est point son égale, Et l'or pur n'entre pas en balance avec elle.
19یاقوت کبود و طلای خالص را نمی توان با حکمت مقایسه کرد.
20D'où vient donc la sagesse? Où est la demeure de l'intelligence?
20پس حکمت را از کجا می توان به دست آورد و منشأ دانش کجا است؟
21Elle est cachée aux yeux de tout vivant, Elle est cachée aux oiseaux du ciel.
21حکمت از نظر تمام زنده جانها پوشیده است و حتی پرندگان هوا آن را دیده نمی تواند.
22Le gouffre et la mort disent: Nous en avons entendu parler.
22مرگ و نیستی ادعا می کنند که فقط آوازۀ آن را شنیده اند.
23C'est Dieu qui en sait le chemin, C'est lui qui en connaît la demeure;
23تنها خدا راه حکمت را می شناسد و می داند که آن را در کجا می توان یافت.
24Car il voit jusqu'aux extrémités de la terre, Il aperçoit tout sous les cieux.
24زیرا هیچ گوشۀ زمین از او پوشیده نیست و هر چیزی که در زیر آسمان است می بیند.
25Quand il régla le poids du vent, Et qu'il fixa la mesure des eaux,
25خدا به باد قدرت وزیدن را می دهد و حدود و اندازۀ بحرها را تعیین می کند.
26Quand il donna des lois à la pluie, Et qu'il traça la route de l'éclair et du tonnerre,
26به باران فرمان می دهد که در کجا ببارد و برق و صاعقه در کدام مسیر تولید شود.
27Alors il vit la sagesse et la manifesta, Il en posa les fondements et la mit à l'épreuve.
27پس او می داند که حکمت در کجا است. او آنرا دید و آنرا بیان کرد؛ آنرا مهیا ساخت و تأیید فرمود.خدا به انسان گفت: «به یقین بدانید که ترس از خداوند حکمت واقعی است و پرهیز کردن از شرارت دانش حقیقی است.»
28Puis il dit à l'homme: Voici, la crainte du Seigneur, c'est la sagesse; S'éloigner du mal, c'est l'intelligence.
28خدا به انسان گفت: «به یقین بدانید که ترس از خداوند حکمت واقعی است و پرهیز کردن از شرارت دانش حقیقی است.»