¹Je suis l'homme qui a vu la misère Sous la verge de sa fureur.

¹Mi estas la viro, kiu spertis suferon sub la vergo de Lia kolero.

²Il m'a conduit, mené dans les ténèbres, Et non dans la lumière.

²Min Li kondukis kaj irigis en mallumon, ne en lumon.

³Contre moi il tourne et retourne sa main Tout le jour.

³Nur sur min Li turnas Sian manon cxiutage denove.

⁴Il a fait dépérir ma chair et ma peau, Il a brisé mes os.

⁴Li maljunigis mian karnon kaj hauxton, rompis miajn ostojn.

⁵Il a bâti autour de moi, Il m'a environné de poison et de douleur.

⁵Li konstruis cxirkaux mi, cxirkauxis min per maldolcxajxoj kaj malfacilajxoj.

⁶Il me fait habiter dans les ténèbres, Comme ceux qui sont morts dès longtemps.

⁶En mallumon Li lokis min, kiel porcxiamajn mortintojn.

⁷Il m'a entouré d'un mur, pour que je ne sorte pas; Il m'a donné de pesantes chaînes.

⁷Li cxirkauxbaris min, ke mi ne povu eliri; Li ligis min per pezaj cxenoj.

⁸J'ai beau crier et implorer du secours, Il ne laisse pas accès à ma prière.

⁸Kvankam mi krias kaj vokas, Li kovras Siajn orelojn antaux mia pregxo.

⁹Il a fermé mon chemin avec des pierres de taille, Il a détruit mes sentiers.

⁹Li baris miajn vojojn per hakitaj sxtonoj; Li kurbigis miajn vojetojn.

¹⁰Il a été pour moi un ours en embuscade, Un lion dans un lieu caché.

¹⁰Li estas por mi kiel urso en embusko, kiel leono en kasxita loko.

¹¹Il a détourné mes voies, il m'a déchiré, Il m'a jeté dans la désolation.

¹¹Li depusxis min de miaj vojoj, kaj dissxiris min; Li faris min objekto de teruro.

¹²Il a tendu son arc, et il m'a placé Comme un but pour sa flèche.

¹²Li strecxis Sian pafarkon, kaj starigis min kiel celon por Siaj sagoj.

¹³Il a fait entrer dans mes reins Les traits de son carquois.

¹³En miajn renojn Li pafis la filojn de Sia sagujo.

¹⁴Je suis pour tout mon peuple un objet de raillerie, Chaque jour l'objet de leurs chansons.

¹⁴Mi farigxis mokatajxo por mia tuta popolo, ilia cxiutaga rekantajxo.

¹⁵Il m'a rassasié d'amertume, Il m'a enivré d'absinthe.

¹⁵Li satigis min per maldolcxajxo, trinkoplenigis min per vermuto.

¹⁶Il a brisé mes dents avec des cailloux, Il m'a couvert de cendre.

¹⁶Li disrompis miajn dentojn en malgrandajn pecojn, Li enpusxis min en cindron.

¹⁷Tu m'as enlevé la paix; Je ne connais plus le bonheur.

¹⁷Mia animo estas forpusxita for de paco; bonstaton mi forgesis.

¹⁸Et j'ai dit: Ma force est perdue, Je n'ai plus d'espérance en l'Eternel!

¹⁸Kaj mi diris:Pereis mia forto kaj mia espero al la Eternulo.

¹⁹Quand je pense à ma détresse et à ma misère, A l'absinthe et au poison;

¹⁹La memoro pri mia mizero kaj miaj suferoj estas vermuto kaj galo.

²⁰Quand mon âme s'en souvient, Elle est abattue au dedans de moi.

²⁰Konstante rememorante tion, senfortigxas en mi mia animo.

²¹Voici ce que je veux repasser en mon coeur, Ce qui me donnera de l'espérance.

²¹Sed tion mi respondas al mia koro, kaj tial mi esperas:

²²Les bontés de l'Eternel ne sont pas épuisées, Ses compassions ne sont pas à leur terme;

²²GXi estas favorkoreco de la Eternulo, ke ni ne tute pereis; cxar Lia kompatemeco ne finigxis,

²³Elles se renouvellent chaque matin. Oh! que ta fidélité est grande!

²³Sed cxiumatene gxi renovigxas; granda estas Via fideleco.

²⁴L'Eternel est mon partage, dit mon âme; C'est pourquoi je veux espérer en lui.

²⁴Mia parto estas la Eternulo, diras mia animo; tial mi esperas al Li.

²⁵L'Eternel a de la bonté pour qui espère en lui, Pour l'âme qui le cherche.

²⁵La Eternulo estas bona por tiuj, kiuj esperas al Li, por la animo, kiu sercxas Lin.

²⁶Il est bon d'attendre en silence Le secours de l'Eternel.

²⁶Bone estas esperi pacience helpon de la Eternulo.

²⁷Il est bon pour l'homme De porter le joug dans sa jeunesse.

²⁷Bone estas al la homo, kiu portas jugon en sia juneco;

²⁸Il se tiendra solitaire et silencieux, Parce que l'Eternel le lui impose;

²⁸Li sidas solece kaj silentas, kiam li estas sxargxita;

²⁹Il mettra sa bouche dans la poussière, Sans perdre toute espérance;

²⁹Li metas sian busxon en polvon, kredante, ke ekzistas espero;

³⁰Il présentera la joue à celui qui le frappe, Il se rassasiera d'opprobres.

³⁰Li donas sian vangon al tiu, kiu lin batas; li satigas sin per malhonoro.

³¹Car le Seigneur Ne rejette pas à toujours.

³¹CXar ne por eterne forlasas la Sinjoro;

³²Mais, lorsqu'il afflige, Il a compassion selon sa grande miséricorde;

³²Se Li iun suferigas, Li ankaux kompatas pro Sia granda favorkoreco;

³³Car ce n'est pas volontiers qu'il humilie Et qu'il afflige les enfants des hommes.

³³CXar ne el Sia koro Li sendas mizeron kaj suferon al la homoj.

³⁴Quand on foule aux pieds Tous les captifs du pays,

³⁴Kiam oni premas sub siaj piedoj cxiujn malliberulojn de la tero,

³⁵Quand on viole la justice humaine A la face du Très-Haut,

³⁵Kiam oni forklinas la rajton de homo antaux la vizagxo de la Plejaltulo,

³⁶Quand on fait tort à autrui dans sa cause, Le Seigneur ne le voit-il pas?

³⁶Kiam oni estas maljusta kontraux homo en lia jugxa afero-CXu la Sinjoro tion ne vidas?

³⁷Qui dira qu'une chose arrive, Sans que le Seigneur l'ait ordonnée?

³⁷Kiu povas per sia diro atingi, ke io farigxu, se la Sinjoro tion ne ordonis?

³⁸N'est-ce pas de la volonté du Très-Haut que viennent Les maux et les biens?

³⁸CXu ne el la busxo de la Plejaltulo eliras la decidoj pri malbono kaj pri bono?

³⁹Pourquoi l'homme vivant se plaindrait-il? Que chacun se plaigne de ses propres péchés.

³⁹Kial murmuras homo vivanta? CXiu murmuru kontraux siaj pekoj.

⁴⁰Recherchons nos voies et sondons, Et retournons à l'Eternel;

⁴⁰Ni trarigardu kaj esploru nian konduton, kaj ni revenu al la Eternulo;

⁴¹Elevons nos coeurs et nos mains Vers Dieu qui est au ciel:

⁴¹Ni levu nian koron kaj niajn manojn al Dio en la cxielo.

⁴²Nous avons péché, nous avons été rebelles! Tu n'as point pardonné!

⁴²Ni pekis kaj malobeis, kaj Vi ne pardonis.

⁴³Tu t'es caché dans ta colère, et tu nous as poursuivis; Tu as tué sans miséricorde;

⁴³Vi kovris Vin per kolero kaj persekutis nin; Vi mortigis, Vi ne kompatis.

⁴⁴Tu t'es enveloppé d'un nuage, Pour fermer accès à la prière.

⁴⁴Vi kovris Vin per nubo, por ke ne atingu Vin la pregxo.

⁴⁵Tu nous as rendus un objet de mépris et de dédain Au milieu des peuples.

⁴⁵Vi faris nin balaindajxo kaj abomenindajxo inter la popoloj.

⁴⁶Ils ouvrent la bouche contre nous, Tous ceux qui sont nos ennemis.

⁴⁶Malfermegis kontraux ni sian busxon cxiuj niaj malamikoj.

⁴⁷Notre partage a été la terreur et la fosse, Le ravage et la ruine.

⁴⁷Teruro kaj pereo trafis nin, ruinigo kaj malfelicxo.

⁴⁸Des torrents d'eau coulent de mes yeux, A cause de la ruine de la fille de mon peuple.

⁴⁸Torentojn da akvo versxas mia okulo pri la malfelicxo de la filino de mia popolo.

⁴⁹Mon oeil fond en larmes, sans repos, Sans relâche,

⁴⁹Mia okulo fluigas kaj ne cxesas, ne ekzistas por gxi halto,

⁵⁰Jusqu'à ce que l'Eternel regarde et voie Du haut des cieux;

⁵⁰GXis la Eternulo ekrigardos kaj ekvidos de la cxielo.

⁵¹Mon oeil me fait souffrir, A cause de toutes les filles de ma ville.

⁵¹Mia okulo suferigas mian animon pri cxiuj filinoj de mia urbo.

⁵²Ils m'ont donné la chasse comme à un oiseau, Ceux qui sont à tort mes ennemis.

⁵²Senkauxze cxasas min kiel birdon miaj malamikoj;

⁵³Ils ont voulu anéantir ma vie dans une fosse, Et ils ont jeté des pierres sur moi.

⁵³Ili pereigas mian vivon en kavo, ili jxetas sur min sxtonojn.

⁵⁴Les eaux ont inondé ma tête; Je disais: Je suis perdu!

⁵⁴Akvo levigxis kontraux mian kapon, kaj mi diris:Mi tute pereis.

⁵⁵J'ai invoqué ton nom, ô Eternel, Du fond de la fosse.

⁵⁵Mi vokis Vian nomon, ho Eternulo, el la profunda kavo;

⁵⁶Tu as entendu ma voix: Ne ferme pas l'oreille à mes soupirs, à mes cris!

⁵⁶Vi auxdis mian vocxon; ne kovru Vian orelon antaux mia vokado pri liberigo.

⁵⁷Au jour où je t'ai invoqué, tu t'es approché, Tu as dit: Ne crains pas!

⁵⁷Vi alproksimigxis, kiam mi vokis al Vi; Vi diris:Ne timu.

⁵⁸Seigneur, tu as défendu la cause de mon âme, Tu as racheté ma vie.

⁵⁸Vi, ho Sinjoro, defendis mian jugxaferon; Vi liberigis mian vivon.

⁵⁹Eternel, tu as vu ce qu'on m'a fait souffrir: Rends-moi justice!

⁵⁹Vi vidis, ho Eternulo, la maljustajxon, kiun mi suferas; jugxu mian aferon.

⁶⁰Tu as vu toutes leurs vengeances, Tous leurs complots contre moi.

⁶⁰Vi vidis ilian tutan vengxon, cxiujn iliajn intencojn kontraux mi.

⁶¹Eternel, tu as entendu leurs outrages, Tous leurs complots contre moi,

⁶¹Vi auxdis ilian insultadon, ho Eternulo, cxiujn iliajn intencojn kontraux mi,

⁶²Les discours de mes adversaires, et les projets Qu'ils formaient chaque jour contre moi.

⁶²La parolojn de tiuj, kiuj levigxis kontraux min, kaj iliajn pensojn kontraux mi dum la tuta tago.

⁶³Regarde quand ils sont assis et quand ils se lèvent: Je suis l'objet de leurs chansons.

⁶³Rigardu, kiam ili sidas kaj kiam ili levigxas; mi cxiam estas ilia rekantajxo.

⁶⁴Tu leur donneras un salaire, ô Eternel, Selon l'oeuvre de leurs mains;

⁶⁴Redonu al ili repagon, ho Eternulo, laux la faroj de iliaj manoj.

⁶⁵Tu les livreras à l'endurcissement de leur coeur, A ta malédiction contre eux;

⁶⁵Donu al ili doloron en la koro, sentigu al ili Vian malbenon.

⁶⁶Tu les poursuivras dans ta colère, et tu les extermineras De dessous les cieux, ô Eternel!

⁶⁶Persekutu ilin en kolero, kaj ekstermu ilin el sub la cxielo de la Eternulo.