1Bildad de Schuach prit la parole et dit:
1അതിന്നു ശൂഹ്യനായ ബില്ദാദ് ഉത്തരം പറഞ്ഞതെന്തെന്നാല്
2Jusqu'à quand veux-tu discourir de la sorte, Et les paroles de ta bouche seront-elles un vent impétueux?
2എത്രത്തോളം നീ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കും? നിന്റെ വായിലെ വാക്കുകള് വങ്കാറ്റുപോലെ ഇരിക്കും?
3Dieu renverserait-il le droit? Le Tout-Puissant renverserait-il la justice?
3ദൈവം ന്യായം മറിച്ചുകളയുമോ? സര്വ്വശക്തന് നീതിയെ മറിച്ചുകളയുമോ?
4Si tes fils ont péché contre lui, Il les a livrés à leur péché.
4നിന്റെ മക്കള് അവനോടു പാപം ചെയ്തെങ്കില് അവന് അവരെ അവരുടെ അതിക്രമങ്ങള്ക്കു ഏല്പിച്ചുകളഞ്ഞു.
5Mais toi, si tu as recours à Dieu, Si tu implores le Tout-Puissant;
5നീ ദൈവത്തെ ശ്രദ്ധയോടെ അന്വേഷിക്കയും സര്വ്വശക്തനോടപേക്ഷിക്കയും ചെയ്താല്,
6Si tu es juste et droit, Certainement alors il veillera sur toi, Et rendra le bonheur à ton innocente demeure;
6നീ നിര്മ്മലനും നേരുള്ളവനുമെങ്കില് അവന് ഇപ്പോള് നിനക്കു വേണ്ടി ഉണര്ന്നുവരും; നിന്റെ നീതിയുള്ള വാസസ്ഥലത്തെ യഥാസ്ഥാനത്താക്കും.
7Ton ancienne prospérité semblera peu de chose, Celle qui t'est réservée sera bien plus grande.
7നിന്റെ പൂര്വ്വസ്ഥിതി അല്പമായ്തോന്നും; നിന്റെ അന്ത്യസ്ഥിതി അതിമഹത്തായിരിക്കും.
8Interroge ceux des générations passées, Sois attentif à l'expérience de leurs pères.
8നീ പണ്ടത്തെ തലമുറയോടു ചോദിക്ക; അവരുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ അന്വേഷണ ഫലം ഗ്രഹിച്ചുകൊള്ക.
9Car nous sommes d'hier, et nous ne savons rien, Nos jours sur la terre ne sont qu'une ombre.
9നാം ഇന്നലെ ഉണ്ടായവരും ഒന്നുമറിയാത്തവരുമല്ലോ; ഭൂമിയില് നമ്മുടെ ജീവകാലം ഒരു നിഴലത്രെ.
10Ils t'instruiront, ils te parleront, Ils tireront de leur coeur ces sentences:
10അവര് നിനക്കു ഉപദേശിച്ചുപറഞ്ഞുതരും; തങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തില്നിന്നു വാക്കുകളെ പുറപ്പെടുവിക്കും.
11Le jonc croît-il sans marais? Le roseau croît-il sans humidité?
11ചെളിയില്ലാതെ ഞാങ്ങണ വളരുമോ? വെള്ളമില്ലാതെ പോട്ടപ്പുല്ലു വളരുമോ?
12Encore vert et sans qu'on le coupe, Il sèche plus vite que toutes les herbes.
12അതു അരിയാതെ പച്ചയായിരിക്കുമ്പോള് തന്നേ മറ്റു എല്ലാ പുല്ലിന്നും മുമ്പെ വാടിപ്പോകുന്നു.
13Ainsi arrive-t-il à tous ceux qui oublient Dieu, Et l'espérance de l'impie périra.
13ദൈവത്തെ മറക്കുന്ന എല്ലാവരുടെയും പാത അങ്ങനെ തന്നേ; വഷളന്റെ ആശ നശിച്ചുപോകും;
14Son assurance est brisée, Son soutien est une toile d'araignée.
14അവന്റെ ആശ്രയം അറ്റുപോകും; അവന്റെ ശരണം ചിലന്തിവലയത്രെ.
15Il s'appuie sur sa maison, et elle n'est pas ferme; Il s'y cramponne, et elle ne résiste pas.
15അവന് തന്റെ വീട്ടിനെ ആശ്രയിക്കും; അതോ നില്ക്കയില്ല; അവന് അതിനെ മുറുകെ പിടിക്കും; അതോ നിലനില്ക്കയില്ല.
16Dans toute sa vigueur, en plein soleil, Il étend ses rameaux sur son jardin,
16വെയിലത്തു അവന് പച്ചയായിരിക്കുന്നു; അവന്റെ ചില്ലികള് അവന്റെ തോട്ടത്തില് പടരുന്നു.
17Il entrelace ses racines parmi les pierres, Il pénètre jusque dans les murailles;
17അവന്റെ വേര് കല്ക്കുന്നില് പിണയുന്നു; അതു കല്ലടുക്കില് ചെന്നു പിടിക്കുന്നു.
18L'arrache-t-on du lieu qu'il occupe, Ce lieu le renie: Je ne t'ai point connu!
18അവന്റെ സ്ഥലത്തുനിന്നു അവനെ നശിപ്പിച്ചാല് ഞാന് നിന്നെ കണ്ടിട്ടില്ല എന്നു അതു അവനെ നിഷേധിക്കും.
19Telles sont les délices que ses voies lui procurent. Puis sur le même sol d'autres s'élèvent après lui.
19ഇതാ, ഇതു അവന്റെ വഴിയുടെ സന്തോഷം; പൊടിയില്നിന്നു മറ്റൊന്നു മുളെച്ചുവരും.
20Non, Dieu ne rejette point l'homme intègre, Et il ne protège point les méchants.
20ദൈവം നിഷ്കളങ്കനെ നിരസിക്കയില്ല; ദുഷ്പ്രവൃത്തിക്കാരെ താങ്ങുകയുമില്ല.
21Il remplira ta bouche de cris de joie, Et tes lèvres de chants d'allégresse.
21അവന് ഇനിയും നിന്റെ വായില് ചിരിയും നിന്റെ അധരങ്ങളില് ഉല്ലാസഘോഷവും നിറെക്കും.
22Tes ennemis seront couverts de honte; La tente des méchants disparaîtra.
22നിന്നെ പകക്കുന്നവര് ലജ്ജ ധരിക്കും; ദുഷ്ടന്മാരുടെ കൂടാരം ഇല്ലാതെയാകും.