1Dem Vorsänger. Nach Jedutun. Ein Psalm Asaphs. (H77-2) Ich rufe zu Gott und will schreien, zu Gott rufe ich, und er wolle auf mich hören!
1Al la hxorestro. Por Jedutun. Psalmo de Asaf. Mia vocxo iras al Dio, kaj mi krias; Mia vocxo iras al Dio, ke Li auxskultu min.
2(H77-3) Zur Zeit meiner Not suchte ich den Herrn; meine Hand war des Nachts unablässig ausgestreckt, meine Seele wollte sich nicht trösten lassen.
2En la tago de mia suferado mi sercxas mian Sinjoron; En la nokto mia mano estas etendita kaj ne mallevigxas; Mia animo ne volas konsoligxi.
3(H77-4) Dachte ich an Gott, so mußte ich seufzen, sann ich nach, so ward mein Geist bekümmert. (Pause.)
3Mi rememoras Dion, kaj mi gxemas; Mi meditas, kaj mia spirito malgxojas. Sela.
4(H77-5) Du hieltest meine Augenlider offen; ich warf mich hin und her und konnte nicht reden.
4Vi retenas la palpebrojn de miaj okuloj; Mi estas frapita, mi ne povas paroli.
5(H77-6) Da gedachte ich der alten Zeit, der vorigen Jahre;
5Mi meditas pri la tagoj antikvaj, Pri la jaroj antauxlonge pasintaj.
6(H77-7) ich erinnerte mich wieder an mein Saitenspiel, betete in meinem Herzen, und mein Geist fing an zu forschen:
6Mi rememoras en la nokto mian kanton; Mi parolas kun mia koro, Kaj mia spirito esploras.
7(H77-8) Wird denn der Herr auf ewig verstoßen und fortan nicht mehr gnädig sein?
7CXu por eterne mia Sinjoro forpusxis? Kaj cxu Li ne plu favoros?
8(H77-9) Ist's denn ganz und gar aus mit seiner Gnade, und hat sein Reden für immer aufgehört?
8CXu por eterne cxesigxis Lia boneco? CXu Lia promeso ne plenumigxos por cxiuj generacioj?
9(H77-10) Hat denn Gott vergessen, gnädig zu sein, und im Zorn seine Barmherzigkeit verschlossen? (Pause.)
9CXu Dio forgesis indulgi? CXu Li fermis en kolero Sian favorkorecon? Sela.
10(H77-11) Und ich sprach: Ich will das leiden, die Änderungen, welche die rechte Hand des Höchsten getroffen hat.
10Kaj mi diris:Tio estas mia aflikto, Ke aliigxis la dekstra mano de la Plejaltulo.
11(H77-12) Ich will rühmen die Taten des HERRN; denn ich gedenke deiner vorigen Wunder
11Mi rememoros la farojn de la Eternulo; Jes, mi rememoros Viajn antikvajn miraklojn.
12(H77-13) und besinne mich aller deiner Werke und ziehe deine großen Taten in Betracht:
12Mi meditos pri cxiuj Viaj faroj, Kaj pri Viaj agoj mi parolos.
13(H77-14) O Gott, dein Weg ist heilig! Wer ist ein so großer Gott wie du?
13Ho Dio, en sankteco estas Via vojo; Kiu estas tiel granda dio, kiel nia Dio?
14(H77-15) Du bist der Gott, der Wunder tut; du hast deine Macht bewiesen an den Völkern!
14Vi estas tiu Dio, kiu faras miraklojn; Vi montris Vian forton inter la popoloj.
15(H77-16) Du hast dein Volk erlöst mit deinem Arm, die Kinder Jakobs und Josephs. (Pause.)
15Vi liberigis per Via brako Vian popolon, La filojn de Jakob kaj Jozef. Sela.
16(H77-17) Als dich, o Gott, die Wasser sahen, als dich die Wasser sahen, da brausten sie und das Meer ward aufgeregt;
16Vidis Vin akvoj, ho Dio, Vidis Vin akvoj, kaj ili ektremis, Kaj abismoj skuigxis.
17(H77-18) die Wolken gossen Wasser, es donnerte in den Lüften, und deine Pfeile fuhren daher;
17Nubegoj versxis akvon, La cxielo eligis bruon, Kaj Viaj sagoj ekflugis.
18(H77-19) deine Donnerstimme erschallte im Wirbelwind, die Blitze beleuchteten den Erdkreis, daß die Erde in Zittern und Beben geriet;
18La vocxo de Via tondro estis en la turnovento, Fulmoj lumigis la mondon; Tremis kaj sxanceligxis la tero.
19(H77-20) dein Weg war im Meer und deine Bahn in großen Wassern, und deine Fußstapfen waren nicht zu erkennen;
19Sur la maro estis Via vojo, Kaj Via irejo sur grandaj akvoj, Sed Viaj pasxosignoj ne estis videblaj.
20(H77-21) du führtest dein Volk wie eine Herde durch Mose und Aaron.
20Vi kondukis Vian popolon kiel sxafojn, Per la mano de Moseo kaj Aaron.