1Siehe, dies alles hat mein Auge gesehen, mein Ohr gehört und sich gemerkt;
1Sjá, allt þetta hefir auga mitt séð og eyra mitt heyrt og sett það á sig.
2was ihr wisset, weiß ich auch; ich stehe nicht hinter euch zurück.
2Það sem þér vitið, það veit ég líka, ekki stend ég yður að baki.
3Doch will ich nun zum Allmächtigen reden; mit Gott zu rechten, gelüstet mich.
3En ég vil tala til hins Almáttka og mig langar til að þreyta málsókn við Guð.
4Ihr streicht ja doch nur Lügenpflaster und seid nichts als Quacksalber.
4Því að sannlega samtvinnið þér lygar og eruð gagnslausir gutlarar allir saman.
5O daß ihr doch schweigen könntet, das würde euch als Weisheit angerechnet!
5Ó að þér vilduð steinþegja, þá mætti meta yður það til mannvits.
6So höret nun meine Rechtfertigung und achtet auf die Verteidigung meiner Lippen!
6Heyrið átölur mínar og hlustið á ásakanir vara minna.
7Wollt ihr Gott zuliebe Unrechtes reden und zu seinen Gunsten lügen?
7Viljið þér mæla það, sem rangt er, Guði til varnar, og honum til varnar mæla svik?
8Wollt ihr seine Person ansehen oder Gottes Sachwalter spielen?
8Viljið þér draga taum hans, eða viljið þér taka málstað Guðs?
9Würde es gut sein, wenn er euch erforschte? Könnt ihr ihn täuschen, wie man Menschen täuscht?
9Ætli það fari vel, þegar hann rannsakar yður, eða ætlið þér að leika á hann, eins og leikið er á menn?
10Nein, strafen wird er euch, wenn ihr im Geheimen die Person ansehet!
10Nei, hegna, hegna mun hann yður, ef þér eruð hlutdrægir í leyni.
11Wird nicht seine Majestät euch schrecken und seine Furcht euch überfallen?
11Hátign hans mun skelfa yður, og ógn hans mun falla yfir yður.
12Eure Denksprüche sind Aschensprüche, und eure Schutzwehren sind von Lehm.
12Spakmæli yðar eru ösku-orðskviðir, vígi yðar eru leirvígi.
13Schweiget vor mir und laßt mich reden; es gehe über mich, was da wolle!
13Þegið og látið mig í friði, þá mun ég mæla, og komi yfir mig hvað sem vill.
14Warum sollte ich mein Fleisch in meine Zähne nehmen und mein Leben in meine Hand legen?
14Ég stofna sjálfum mér í hættu og legg lífið undir.
15Siehe, er soll mich töten; ich habe keine Hoffnung; nur will ich meine Wege ihm ins Angesicht verteidigen.
15Sjá, hann mun deyða mig _ ég bíð hans, aðeins vil ég verja breytni mína fyrir augliti hans.
16Auch das schon wird mir zur Rettung dienen; denn kein Gottloser kommt vor ihn.
16Það skal og verða mér til sigurs, því að guðlaus maður kemur ekki fyrir auglit hans.
17Höret, höret meine Rede, und meine Erklärung dringe in eure Ohren!
17Hlýðið því gaumgæfilega á ræðu mína, og vörn mín gangi yður í eyru.
18Gebt acht, ich habe die Verteidigung gerüstet, ich weiß, daß ich Recht bekommen werde.
18Sjá, ég hefi undirbúið málið, ég veit, að ég verð dæmdur sýkn.
19Wer will noch mit mir rechten? Denn dann wollte ich verstummen und verscheiden.
19Hver er sá, er deila vilji við mig? þá skyldi ég þegja og gefa upp andann.
20Nur zweierlei tue nicht an mir, dann will ich mich vor deinem Angesicht nicht verbergen:
20Tvennt mátt þú, Guð, ekki við mig gjöra, þá skal ég ekki fela mig fyrir augliti þínu.
21Tue deine Hand von mir und erschrecke mich nicht mit deiner Furcht!
21Tak hönd þína burt frá mér, og lát ekki skelfing þína hræða mig.
22Dann rufe Du, und ich will antworten, oder ich will reden, und Du erwidere mir!
22Kalla því næst, og mun ég svara, eða ég skal tala, og veit þú mér andsvör í móti.
23Wie groß ist meine Sündenschuld? Tue mir meine Übertretungen und Missetaten kund!
23Hversu margar eru þá misgjörðir mínar og syndir? Kunngjör mér afbrot mín og synd mína!
24Warum verbirgst du dein Angesicht und hältst mich für deinen Feind?
24Hvers vegna byrgir þú auglit þitt og ætlar, að ég sé óvinur þinn?
25Verscheuchst du ein verwehtes Blatt und verfolgst einen dürren Halm?
25Ætlar þú að skelfa vindþyrlað laufblað og ofsækja þurrt hálmstrá,
26Denn du verschreibst mir Bitteres und lässest mich erben die Sünden meiner Jugend;
26er þú dæmir mér beiskar kvalir og lætur mig erfa misgjörðir æsku minnar,
27du legst meine Füße in den Stock und lauerst auf alle meine Schritte und zeichnest dir meine Fußspuren auf,
27er þú setur fætur mína í stokk og aðgætir alla vegu mína og markar hring kringum iljar mínar?_ Þessi maður dettur þó sundur eins og maðksmoginn viður, eins og möletið fat.
28da ich doch wie Moder vergehe, wie ein Kleid, das die Motten fressen!
28_ Þessi maður dettur þó sundur eins og maðksmoginn viður, eins og möletið fat.