German: Schlachter (1951)

Icelandic

Lamentations

5

1Gedenke, HERR, was uns widerfahren ist! Schau her und siehe unsere Schmach!
1Minnstu þess, Drottinn, hvað yfir oss hefir gengið, lít þú á og sjá háðung vora.
2Unser Erbe ist den Fremden zugefallen, unsere Häuser den Ausländern.
2Arfleifð vor er komin í hendur annarra, hús vor í hendur útlendinga.
3Wir sind Waisen geworden, vaterlos, unsere Mütter zu Witwen.
3Vér erum orðnir munaðarleysingjar, föðurlausir, mæður vorar orðnar sem ekkjur.
4Unser Wasser trinken wir um Geld, unser Holz kommt uns gegen Bezahlung zu.
4Vatnið sem vér drekkum, verðum vér að kaupa, viðinn fáum vér aðeins gegn borgun.
5Unsere Verfolger sind uns beständig auf dem Hals; werden wir müde, so gönnt man uns keine Ruhe.
5Ofsækjendur vorir sitja á hálsi vorum, þótt vér séum þreyttir, fáum vér enga hvíld.
6Wir haben Ägypten die Hand gereicht und Assur, um genug Brot zu erhalten.
6Til Egyptalands réttum vér út höndina, til Assýríu, til þess að seðjast af mat.
7Unsere Väter, die gesündigt haben, sind nicht mehr; wir müssen ihre Schuld tragen.
7Feður vorir syndguðu, þeir eru eigi framar til, og vér berum misgjörð þeirra.
8Knechte herrschen über uns; niemand befreit uns aus ihrer Hand!
8Þrælar drottna yfir oss, enginn hrífur oss úr höndum þeirra.
9Wir schaffen unsere Nahrung unter Lebensgefahr herbei, weil uns in der Wüste das Schwert bedroht.
9Með lífsháska sækjum vér matbjörg vora í eyðimörkinni, þar sem sverðið vofir yfir oss.
10Unsere Haut ist schwarz wie ein Ofen, so versengt uns der Hunger.
10Hörund vort er orðið svart eins og ofn af hungurbruna.
11Frauen wurden in Zion vergewaltigt, Jungfrauen in den Städten Judas.
11Konur hafa þeir svívirt í Síon, meyjar í Júda-borgum.
12Fürsten wurden durch ihre Hand gehängt, die Person der Alten hat man nicht geachtet.
12Höfðingja hengdu þeir, öldungnum sýndu þeir enga virðingu.
13Jünglinge müssen Mühlsteine tragen und Knaben straucheln unter Bürden von Holz.
13Æskumennirnir urðu að þræla við kvörnina, og sveinarnir duttu undir viðarbyrðunum.
14Die Ältesten bleiben weg vom Tor, und die Jünglinge lassen ihr Saitenspiel.
14Öldungarnir eru horfnir úr borgarhliðunum, æskumennirnir frá strengleikum.
15Die Freude unsres Herzens ist dahin, unser Reigen hat sich in Klage verwandelt.
15Fögnuður hjarta vors er þrotinn, gleðidans vor snúinn í sorg.
16Die Krone ist uns vom Haupte gefallen; wehe uns, daß wir gesündigt haben!
16Kórónan er fallin af höfði voru, vei oss, því að vér höfum syndgað.
17Darob ist unser Herz krank geworden, darum sind unsere Augen trübe:
17Af því er hjarta vort sjúkt orðið, vegna þess eru augu vor döpur,
18weil der Berg Zion verwüstet ist; Füchse tummeln sich daselbst.
18vegna Síonarfjalls, sem er í eyði og refir nú hlaupa um.
19Du aber, o HERR, bleibst ewiglich, dein Thron besteht für und für!
19Þú, Drottinn, ríkir að eilífu, þitt hásæti stendur frá kyni til kyns.
20Warum willst du uns für immer vergessen, uns verlassen auf Lebenszeit?
20Hví vilt þú gleyma oss eilíflega, yfirgefa oss um langan aldur?Snú þú oss til þín, Drottinn, þá snúum vér við, lát þú daga vora aftur verða eins og forðum!
21Bringe uns zu dir zurück, o HERR, so kehren wir um; laß es wieder werden wie vor alters!
21Snú þú oss til þín, Drottinn, þá snúum vér við, lát þú daga vora aftur verða eins og forðum!
22Oder hast du uns gänzlich verworfen, bist du allzusehr über uns erzürnt?