1Darum, weil wir es nicht länger aushielten, zogen wir vor, allein in Athen zu bleiben;
1Kana ando gor nashti mai rhevdisarasas te azhukeras, ame mangliam te beshas korkorho ande Athens.
2und sandten Timotheus, unsren Bruder, der Gottes Diener und unser Mitarbeiter am Evangelium ist, daß er euch stärke und ermahne in betreff eures Glaubens,
2Tradiam amare phrales, o Timote o pasturi le Devlesko, wo kai ingerel e lashi viasta pa Kristo, ame tradiam les tumende saxke te zuriarel tume, ai te zhutil tume ande tumaro pachamos,
3damit niemand wankend werde in diesen Trübsalen; denn ihr wisset selbst, daß wir dazu bestimmt sind.
3saxke swako anda tumende te na mekelpe te rimolpe palal vutuimata kai si ame. Tume zhanen ke kasavendar vutuimata si sa andal dieli kai aven amenge.
4Denn als wir bei euch waren, sagten wir euch voraus, daß wir Trübsale würden leiden müssen, wie es auch gekommen ist und ihr wisset.
4Ke kana samas inker tumensa, phendiam tumenge mai anglal ke si te avas vutuime/chinuime; ai kadia kerdilia, tume zhanen mishto.
5Darum hielt ich es auch nicht mehr länger aus, sondern ließ mich nach eurem Glauben erkundigen, ob nicht etwa der Versucher euch versucht habe und unsre Arbeit umsonst gewesen sei.
5Anda kodia kai ma nas ma rhavda te azhukerav, tradem amare phrales o Timote te dikhel sar si tumaro pachamos. Ke daravas ke o beng rimosardia tume, ai sa amari buchi kai kerdiam mashkar tumende avilino intaino.
6Nun aber, da Timotheus von euch zu uns zurückgekehrt ist und uns gute Nachricht gebracht hat von eurem Glauben und eurer Liebe, und daß ihr uns allezeit in gutem Andenken habet und darnach verlanget, uns zu sehen, gleichwie wir euch,
6Numa akana o Timote avilo amende palpale tumendar, ai andai amenge lashe viasta anda tumaro pachamos ai anda tumari dragostia. Wo phendia amenge ke tume den tume goji sagda amende tumare ilesa, ai ke mangen te dikhen ame sa sar ame mangas te mai dikhas tumen.
7da sind wir deshalb, ihr Brüder, eurethalben bei all unserer Not und Trübsal getröstet worden, durch euren Glauben!
7Amare phral, mashkar sa amare chinuimata ai sa amare vutuimata raduisailem kai ashundiam pa tumende, ai tumaro pachamos zhutisardia amare pachamos.
8Denn nun leben wir, wenn ihr feststehet im Herrn.
8Ke akana ame pale traiisaras ke tume ankeren zurales tumaro pachamos ando Kristo.
9Denn was können wir Gott für einen Dank abstatten für euch ob all der Freude, die wir euretwegen genießen vor unserm Gott?
9Sar ame naisisarasa amare Devles dosta pa tumende pala sa o raduimos kai dian amen angla leste.
10Tag und Nacht flehen wir aufs allerdringendste, euer Angesicht sehen und die Mängel eures Glaubens ergänzen zu dürfen.
10Vi diese ai vi e riate ame mangas lestar amare ilesa te sai mai dikhas tume, ai te mai anas tumenge so mai trobul tume ka tumaro pachamos.
11Er selbst aber, Gott unser Vater und unser Herr Jesus, lenke unsren Weg zu euch!
11Akana O Del Wo amaro Dat, ai le Devles O Jesus Kristo lasharen o drom saxke te zhas te dikhas tume!
12Euch aber möge der Herr voll und überströmend machen in der Liebe zueinander und zu allen, gleichwie auch wir sie haben zu euch,
12Ai O Jesus Kristo kerel tume te bariol mai but ai mai but e dragostia kai si tume iek kavreske, ai karing sa le manush, ai te avel tumari dragostia saikfielo sar si amari karing tumende.
13auf daß eure Herzen gestärkt und untadelig erfunden werden in Heiligkeit vor unsrem Gott und Vater bei der Wiederkunft unsres Herrn Jesus mit allen seinen Heiligen.
13Wo vuzharela tumare ile, ai avena swuntsi ai bi doshako angla Del, amaro Dat, kana avela amaro Devles O Jesus Kristo peske shavensa kai pachaiepe ando leste.