1Siehe, dies alles hat mein Auge gesehen, mein Ohr gehört und sich gemerkt;
1"Ja, tërë këtë syri im e pa dhe veshi im e dëgjoi dhe e kuptoi.
2was ihr wisset, weiß ich auch; ich stehe nicht hinter euch zurück.
2Atë që ju dini e di edhe unë; nuk vij pas jush.
3Doch will ich nun zum Allmächtigen reden; mit Gott zu rechten, gelüstet mich.
3Por do të dëshiroja të flas me të Plotfuqishmin, do të më pëlqente të diskutoja me Perëndinë;
4Ihr streicht ja doch nur Lügenpflaster und seid nichts als Quacksalber.
4sepse ju jeni trillues gënjeshtrash, jeni të gjithë mjekë pa asnjë vlerë.
5O daß ihr doch schweigen könntet, das würde euch als Weisheit angerechnet!
5Oh, sikur të heshtnit fare, kjo do të ishte dituria juaj.
6So höret nun meine Rechtfertigung und achtet auf die Verteidigung meiner Lippen!
6Dëgjoni tani mbrojtjen time dhe vini re deklaratat e buzëve të mia.
7Wollt ihr Gott zuliebe Unrechtes reden und zu seinen Gunsten lügen?
7A doni vallë të flisni në mënyrë të mbrapshtë në mbrotje të Perëndisë dhe të flisni në favor të tij me mashtrime?
8Wollt ihr seine Person ansehen oder Gottes Sachwalter spielen?
8A doni të përdorni anësi me të ose të mbroni një kauzë të Perëndisë?
9Würde es gut sein, wenn er euch erforschte? Könnt ihr ihn täuschen, wie man Menschen täuscht?
9Do të ishte më mirë për ju që ai t'ju hetonte, apo talleni me të ashtu si talleni me një njeri?
10Nein, strafen wird er euch, wenn ihr im Geheimen die Person ansehet!
10Me siguri ai do t'ju qortojë, në rast se fshehurazi veproni me anësi.
11Wird nicht seine Majestät euch schrecken und seine Furcht euch überfallen?
11Madhëria e tij vallë a nuk do t'ju kallë frikë dhe tmerri i tij a nuk do të bjerë mbi ju?
12Eure Denksprüche sind Aschensprüche, und eure Schutzwehren sind von Lehm.
12Thëniet tuaja moralizuese janë proverba prej hiri, argumentet tuaja më të mira nuk janë veçse argumente prej argjila.
13Schweiget vor mir und laßt mich reden; es gehe über mich, was da wolle!
13Heshtni dhe më lini mua të flas, pastaj le të më ndodhë çfarë të dojë.
14Warum sollte ich mein Fleisch in meine Zähne nehmen und mein Leben in meine Hand legen?
14Pse duhet ta mbaj mishin tim me dhëmbët dhe ta vë jetën time në duart e mia?
15Siehe, er soll mich töten; ich habe keine Hoffnung; nur will ich meine Wege ihm ins Angesicht verteidigen.
15Ja, ai do të më vrasë, nuk kam më shpresë; sidoqoftë, do ta mbroj para tij qëndrimin tim.
16Auch das schon wird mir zur Rettung dienen; denn kein Gottloser kommt vor ihn.
16Ai do të jetë edhe shpëtimi im, sepse një i pabesë nuk do të guxonte të paraqitej para tij.
17Höret, höret meine Rede, und meine Erklärung dringe in eure Ohren!
17Dëgjoni me vëmendje fjalimin tim dhe deklaratat e mia me veshët tuaj.
18Gebt acht, ich habe die Verteidigung gerüstet, ich weiß, daß ich Recht bekommen werde.
18Ja, unë e kam përgatitur kauzën time; e di që do të njihem si i drejtë.
19Wer will noch mit mir rechten? Denn dann wollte ich verstummen und verscheiden.
19Kush kërkon, pra, të hahet me mua? Sepse atëherë do të heshtja dhe do të vdisja.
20Nur zweierlei tue nicht an mir, dann will ich mich vor deinem Angesicht nicht verbergen:
20Vetëm mos bëj dy gjëra me mua, dhe nuk do t'i fshihem pranisë sate;
21Tue deine Hand von mir und erschrecke mich nicht mit deiner Furcht!
21largoje dorën nga unë dhe tmerri yt të mos më kallë më frikë.
22Dann rufe Du, und ich will antworten, oder ich will reden, und Du erwidere mir!
22Pastaj mund edhe të më thërrasësh edhe unë do të përgjigjem, ose do të flas unë, dhe ti do të përgjigjesh.
23Wie groß ist meine Sündenschuld? Tue mir meine Übertretungen und Missetaten kund!
23Sa janë fajet e mia dhe mëkatet e mia? Më bëj të ditur shkeljet e mia dhe mëkatin tim!
24Warum verbirgst du dein Angesicht und hältst mich für deinen Feind?
24Pse më fsheh fytyrën tënde dhe më konsideron si armikun tënd?
25Verscheuchst du ein verwehtes Blatt und verfolgst einen dürren Halm?
25Mos do vallë të trembësh një gjethe të shtyrë sa andej dhe këndej dhe të ndjekësh ca kashtë të thatë?
26Denn du verschreibst mir Bitteres und lässest mich erben die Sünden meiner Jugend;
26Pse shkruan kundër meje gjëra të hidhura dhe bën që të rëndojë mbi mua trashëgimia e fajeve të rinisë sime?
27du legst meine Füße in den Stock und lauerst auf alle meine Schritte und zeichnest dir meine Fußspuren auf,
27Ti i vë këmbët e mia në pranga dhe kqyr me kujdes rrugët e mia; ti vendos një cak për tabanin e këmbëve të mia,
28da ich doch wie Moder vergehe, wie ein Kleid, das die Motten fressen!
28Ndërkaq trupi im po shpërbëhet si një send i kalbur, si një rrobë që e ka grirë mola".