¹Da hörten jene drei Männer auf, Hiob zu antworten, weil er in seinen Augen gerecht war.

¹Atëherë këta tre njerëz nuk iu përgjigjën më Jobit, sepse ai e ndjente veten të drejtë.

²Es entbrannte aber der Zorn Elihus, des Sohnes Barachels, des Busiters, vom Geschlechte Ram; über Hiob entbrannte sein Zorn, weil er sich selbst für gerechter hielt als Gott;

²Por zemërimi i Elihut, birit të Barakelit, Buzitit, nga fisi i Ramit, u ndez kundër Jobit; zemërimi i tij u ndez, sepse ai e quante veten e tij të drejtë më tepër se Perëndia.

³ber seine drei Freunde aber entbrannte sein Zorn, weil sie keine Antwort fanden und Hiob doch verurteilten.

³Zemërimi i tij u ndez edhe kundër tre miqve të tij, sepse nuk kishin gjetur përgjigjen e drejtë, megjithëse e dënonin Jobin.

⁴Elihu aber hatte mit seiner Rede an Hiob gewartet; denn jene waren älter als er.

⁴Elihu kishte pritur për t'i folur Jobit, sepse ata ishin më të moshuar se ai.

⁵Als aber Elihu sah, daß im Munde jener drei Männer keine Antwort mehr war, entbrannte sein Zorn.

⁵Por kur Elihu u bind që në gojën e këtyre tre njerëzve nuk kishte më përgjigje, ai u zemërua.

⁶Und Elihu, der Sohn Barachels, der Busiter, hob an und sprach: Jung bin ich an Jahren, ihr aber seid grau; darum habe ich mich gefürchtet, euch meinen Befund zu verkünden.

⁶Kështu Elihu, bir i Barakelit, Buzitit, mori fjalën dhe tha: "Unë jam akoma i ri me moshë dhe ju jeni pleq; prandaj ngurrova dhe pata frikë t'ju parashtroj mendimin tim.

⁷Ich dachte: Die Betagten sollen reden und die Bejahrten ihre Weisheit kundtun.

⁷Thoja: "Do të flasë mosha dhe numri i madh i viteve do t'u mësojë diturinë".

⁸Aber der Geist ist es im Menschen und der Odem des Allmächtigen, der sie verständig macht.

⁸Por te njeriu ka një frymë, dhe është fryma i të Plotfuqishmit që i jep zgjuarsinë.

⁹Nicht alle Lehrer sind weise, und nicht alle Greise verstehen sich aufs Recht.

⁹Nuk janë detyrimisht të mëdhenjtë që kanë diturinë ose pleqtë që kuptojnë drejtësinë.

¹⁰Darum sage ich: Höret auf mich, so will ich mein Urteil verkünden, ja, auch ich.

¹⁰Prandaj them: Dëgjomëni, do të shtroj edhe unë mendimin tim.

¹¹Siehe, ich habe eure Reden abgewartet, habe zugehört bis zu eurem Entscheid, bis ihr die rechten Worte gefunden hättet;

¹¹Ja, prita fjalimet tuaja, dëgjova argumentat tuaja, ndërsa kërkonit të thonit diçka.

¹²und ich habe auf euch gewartet, bis ihr fertig waret; aber siehe, da ist keiner unter euch, der Hiob widerlegt, der seine Rede beantwortet hätte.

¹²Ju kam ndjekur me vëmendje, dhe ja, asnjëri prej jush nuk e bindi Jobin ose nuk iu përgjigj fjalëve të tij.

¹³Saget nur ja nicht: «Wir haben die Weisheit gefunden: Gott wird ihn schlagen, nicht ein Mensch.»

¹³Mos thoni, pra: "Kemi gjetur diturinë; vetëm Perëndia mund ta mundë plotësisht, por jo njeriu!".

¹⁴Er hat seine Worte nicht an mich gerichtet, so will ich ihm auch nicht antworten wie ihr.

¹⁴Ai nuk i ka drejtuar fjalimet e tij kundër meje, prandaj nuk do t'i përgjigjem me fjalët tuaja.

¹⁵Sie sind geschlagen, sie geben keine Antwort mehr, die Worte sind ihnen ausgegangen!

¹⁵Janë hutuar, nuk përgjigjen më, nuk gjejnë fjalë.

¹⁶Ich habe gewartet; weil sie aber nichts sagen, weil sie dastehen und nicht mehr antworten,

¹⁶Duhet të pres akoma, sepse nuk flasin më, rrinë aty pa dhënë asnjë përgjigje.

¹⁷so will auch ich nun meinen Teil erwidern und mein Urteil abgeben, ja, auch ich;

¹⁷Do të paraqes edhe unë pjesën time, do të shtroj edhe unë mendimin tim.

¹⁸denn ich bin voll von Worten, und der Geist, der in mir ist, drängt mich dazu.

¹⁸Sepse kam plot fjalë dhe fryma përbrenda më detyron.

¹⁹Siehe, mein Leib ist wie ein Weinschlauch, der keine Öffnung hat; wie Schläuche voll Most will er bersten.

¹⁹Ja, gjiri im është si vera që nuk ka një shfrim, si shakujt e rinj, gati për të plasur.

²⁰Darum will ich reden, so wird es mir leichter, ich will meine Lippen auftun und antworten.

²⁰Do të flas, pra, për të pasur një lehtësim të vogël, do të hap buzët dhe do të përgjigjem.

²¹Ich will aber keine Person ansehen und keinem Menschen schmeicheln;

²¹Tani më lejoni të flas pa treguar anësi me asnjë dhe pa i bërë lajka kurrkujt;

²²denn ich kann nicht schmeicheln, leicht möchte mein Schöpfer mich sonst wegraffen!

²²sepse unë nuk di të bëj lajka, përndryshe Krijuesi im do të më hiqte shpejt nga mesi".