¹Ich bin der Mann, der tief gebeugt worden ist durch die Rute seines Zorns.

¹Unë jam njeriu që pa hidhërimin nën thuprën e tërbimit të tij.

²Mich hat er verjagt und in die Finsternis geführt und nicht ans Licht.

²Ai më ka udhëhequr dhe më ka bërë të eci nëpër terr dhe jo në dritë.

³Nur gegen mich kehrt er immer wieder den ganzen Tag seine Hand.

³Po, kundër meje ai ka kthyer disa herë dorën e tij tërë ditën.

⁴Er hat mein Fleisch und meine Haut verschlungen und meine Knochen zermalmt.

⁴Ai ka konsumuar mishin tim dhe lëkurën time, ka coptuar kockat e mia.

⁵Er hat rings um mich her Gift und Drangsal aufgebaut.

⁵Ka ndërtuar fortesa kundër meje, më ka rrethuar me hidhërim dhe me ankth.

⁶In dunkeln Höhlen läßt er mich wohnen wie längst Verstorbene.

⁶Ka bërë që unë të banoj në vende plot errësirë, ashtu si të vdekurit prej shumë kohe.

⁷Er hat mich eingemauert, daß ich nicht herauskommen kann; mit ehernen Ketten hat er mich beschwert.

⁷Më ka ndërtuar një mur rreth e qark, me qëllim që unë të mos dal; e ka bërë të rëndë zinxhirin tim.

⁸Ob ich auch schreie und rufe, verstopft er doch die Ohren vor meinem Gebet.

⁸Edhe kur bërtas dhe kërkoj ndihmë me zë të lartë, ai nuk pranon të dëgjojë lutjen time.

⁹Quadersteine legt er mir in den Weg, krümmt meine Pfade.

⁹Ai i ka mbyllur rrugët e mia me gurë të prerë, i ka bërë shtigjet e mia plot me prita.

¹⁰Er lauert mir auf wie ein Bär, wie ein Löwe im Dickicht.

¹⁰Ai ka qenë për mua si një ari në pritë, si një luan në vende të fshehta.

¹¹Er hat mich auf Abwege gebracht, ist über mich hergefallen und hat mich arg zugerichtet.

¹¹Ka devijuar rrugët e mia, më ka coptuar dhe më ka dëshpëruar.

¹²Er hat seinen Bogen gespannt und mich dem Pfeile zum Ziel gesetzt.

¹²Ka nderur harkun e tij dhe më ka bërë objekt të shigjetave të tij.

¹³Er hat mir seines Köchers Söhne in die Nieren gejagt.

¹³Ka bërë të depërtojnë në zemrën time shigjetat e kukurës së tij.

¹⁴Ich bin allem Volk zum Gelächter geworden, ihr Liedlein den ganzen Tag.

¹⁴Jam bërë tallja e tërë popullit tim, kënga e tij e tërë ditës.

¹⁵Er hat mich mit Bitterkeit gesättigt, mit Wermut getränkt.

¹⁵Më ka ngopur me hidhërim, më ka bërë të pij pelin.

¹⁶Er ließ meine Zähne sich an Kies zerbeißen, er hat mich mit Asche bedeckt.

¹⁶Më ka coptuar dhëmbët me zall, më ka mbuluar me hi.

¹⁷Und du hast meine Seele aus dem Frieden verstoßen, daß ich des Glückes vergaß.

¹⁷Ke larguar shpirtin tim nga paqja, kam harruar mirëqënien.

¹⁸Und ich sprach: Meine Lebenskraft ist dahin, meine Hoffnung auf den HERRN.

¹⁸Kam thënë: "Éshtë zhdukur besimi im dhe shpresa ime tek Zoti".

¹⁹Sei eingedenk meines Elends, meiner Verfolgung, des Wermuts und des Gifts!

¹⁹Kujtohu për pikëllimin dhe për endjen time, për pelinin dhe hidhërimin.

²⁰Beständig denkt meine Seele daran und ist tief gebeugt!

²⁰Shpirti im kujtohet gjithnjë për këtë dhe është i rrëzuar brenda meje.

²¹Dieses aber will ich meinem Herzen vorhalten, darum will ich Hoffnung fassen:

²¹Këtë dua ta sjell në mëndje dhe prandaj dua të shpresoj.

²²Gnadenbeweise des HERRN sind's, daß wir nicht gänzlich aufgerieben wurden, denn seine Barmherzigkeit ist nicht zu Ende;

²²Éshtë një hir i Zotit që nuk jemi shkatërruar plotësisht, sepse mëshirat e tij nuk janë mbaruar plotësisht.

²³sie ist alle Morgen neu, und deine Treue ist groß!

²³Përtëriten çdo mëngjes; e madhe është besnikeria jote.

²⁴Der HERR ist mein Teil, spricht meine Seele; darum will ich auf ihn hoffen.

²⁴"Zoti është pjesa ime", thotë shpirti im, "prandaj do të kem shpresë tek ai.

²⁵Der HERR ist gütig gegen die, welche auf ihn hoffen, gegen die Seele, die nach ihm fragt.

²⁵Zoti është i mirë me ata që kanë shpresë tek ai, me shpirtin që e kërkon.

²⁶Gut ist's, schweigend zu warten auf das Heil des HERRN.

²⁶Gjë e mirë është të presësh në heshtje shpëtimin e Zotit.

²⁷Es ist einem Manne gut, in seiner Jugend das Joch zu tragen.

²⁷Gjë e mirë është për njeriun të mbajë zgjedhën në rininë e tij.

²⁸Er sitze einsam und schweige, wenn man ihm eines auferlegt!

²⁸Le të ulet i vetmuar dhe të qëndrojë në heshtje kur Perëndia ia imponon.

²⁹Er stecke seinen Mund in den Staub; vielleicht ist noch Hoffnung vorhanden!

²⁹Le ta vërë gojën e tij në pluhur, ndofta ka ende shpresë.

³⁰Schlägt ihn jemand, so biete er ihm den Backen dar und lasse sich mit Schmach sättigen!

³⁰Le ti japë faqen atij që e godet, të ngopet me fyerje.

³¹Denn der Herr wird nicht ewig verstoßen;

³¹Sepse Zoti nuk hedh poshtë për gjithnjë;

³²sondern wenn er betrübt hat, so erbarmt er sich auch nach der Größe seiner Gnade.

³²por, në rast se të hidhëron, do ti vijë keq sipas shumicës së zemërmirësive të tij,

³³Denn nicht aus Lust plagt und betrübt ER die Menschenkinder.

³³sepse nuk e bën me kënaqësi poshtërimin dhe hidhërimin e bijve të njerëzve.

³⁴Wenn alle Gefangenen eines Landes mit Füßen getreten,

³⁴Kur dikush shtyp nën këmbët e tij tërë robërit e dheut,

³⁵wenn das Recht eines Mannes vor dem Angesicht des Höchsten gebeugt,

³⁵kur dikush shtrëmbëron të drejtën e një njeriu në prani të Më të Lartit,

³⁶die Rechtssache eines Menschen verdreht wird, sollte der Herr es nicht beachten?

³⁶kur dikujt i bëhet një padrejtësi në çështjen e tij, a nuk e shikon Zoti?

³⁷Wer hat je etwas gesagt und es ist geschehen, ohne daß der Herr es befahl?

³⁷Vallë kush thotë diçka që më pas realizohet, në rast se Zoti nuk e ka urdhëruar?

³⁸Geht nicht aus dem Munde des Höchsten das Böse und das Gute hervor?

³⁸E keqja dhe e mira a nuk vijnë vallë nga goja e Më të Lartit?

³⁹Was beklagt sich der Mensch? Es hätte sich wahrlich jeder über seine Sünde zu beklagen!

³⁹Pse vallë ankohet një njeri i gjallë, një njeri për ndëshkimin e mëkateve të tij?

⁴⁰Lasset uns unsere Wege erforschen und durchsuchen und zum HERRN zurückkehren!

⁴⁰Le të shqyrtojmë rrugët tona, t'i hetojmë dhe të kthehemi tek Zoti.

⁴¹Lasset uns unsere Herzen samt den Händen zu Gott im Himmel erheben!

⁴¹Le të ngremë lart zemrat tona dhe duart tona në drejtim të Perëndisë të qiejve.

⁴²Wir sind abtrünnig und widerspenstig gewesen; das hast du nicht vergeben;

⁴²Ne kemi kryer mëkate, kemi qënë rebelë dhe ti nuk na ke falur.

⁴³du hast dich im Zorn verborgen und uns verfolgt; du hast uns ohne Gnade erwürgt;

⁴³Je mbështjellë në zëmërimin tënd dhe na ke ndjekur, na ke vrarë pa mëshirë.

⁴⁴du hast dich in eine Wolke gehüllt, daß kein Gebet hindurchdrang;

⁴⁴Ti je mbështjellë në një re, në mënyrë që asnjë lutje të mos kalonte dot.

⁴⁵du hast uns zu Kot und Abscheu gemacht unter den Völkern!

⁴⁵Na ke bërë plehra dhe mbeturina në mes të popujve.

⁴⁶Alle unsere Feinde haben ihr Maul gegen uns aufgesperrt.

⁴⁶Tërë armiqtë tanë kanë hapur gojën kundër nesh.

⁴⁷Grauen und Grube wurden uns beschieden, Verwüstung und Untergang.

⁴⁷Na ka rënë mbi trup tmerri, laku, dëshpërimi i thellë dhe shkatërrimi.

⁴⁸Es rinnen Wasserbäche aus meinen Augen wegen des Untergangs der Tochter meines Volkes.

⁴⁸Rrëke uji rrjedhin nga sytë e mi për shkatërrimin e bijës së popullit tim.

⁴⁹Mein Auge tränt unaufhörlich; denn da ist keine Ruhe,

⁴⁹Syri im derdh lot pa pushim, pa ndërprerje,

⁵⁰bis der HERR vom Himmel herabschauen und dareinsehen wird.

⁵⁰deri sa Zoti të mos vështrojë nga qielli dhe të mos shikojë.

⁵¹Was ich sehen muß, tut meiner Seele weh ob aller Töchter meiner Stadt.

⁵¹Syri im i sjell dhembje shpirtit tim për të gjitha bijat e qytetit tim.

⁵²Die mich ohne Ursache hassen, stellten mir heftig nach wie einem Vogel;

⁵²Ata që më urrejnë pa shkak më kanë gjuajtur si të isha zog.

⁵³sie wollten mich in der Grube ums Leben bringen und warfen Steine auf mich.

⁵³Kanë shkatërruar jetën time në gropë, më kanë hedhur gurë.

⁵⁴Die Wasser gingen über mein Haupt; ich sagte: Ich bin verloren!

⁵⁴Ujrat rrjedhin mbi kokën time, unë thoja: "Ka marrë fund për mua".

⁵⁵Aber ich rief, HERR, deinen Namen an, tief unten aus der Grube.

⁵⁵Përmenda emrin tënd, o Zot, nga thellësia e gropës.

⁵⁶Du hörtest meine Stimme: «Verschließe dein Ohr nicht vor meinem Seufzen, vor meinem Hilferuf!»

⁵⁶Ti e dëgjove zërin tim; mos ia fshih veshin tënd psherëtimës sime, thirrjes time për ndihmë.

⁵⁷Du nahtest dich mir des Tages, als ich dich anrief, du sprachest: Fürchte dich nicht!

⁵⁷Kur të kam thirrur ti je afruar; ke thënë: "Mos ki frikë!"

⁵⁸Du führtest, o Herr, die Sache meiner Seele, du rettetest mir das Leben!

⁵⁸O Zot ti ke mbrojtur çështjen e shpirtit tim, ti ke çliruar jetën time.

⁵⁹Du hast, o HERR, meine Unterdrückung gesehen; schaffe du mir Recht!

⁵⁹O Zot, ti ke parë dëmin që kam pësuar, prandaj mbro çështjen time!

⁶⁰Du hast all ihre Rachgier gesehen, alle ihre Anschläge wider mich;

⁶⁰Ti ke parë tërë frymën e tyre të hakmarrjes, intrigat e tyre kundër meje.

⁶¹du hast, o HERR, ihr Schmähen gehört, alle ihre Pläne gegen mich,

⁶¹Ti ke dëgjuar fyerjet e tyre, o Zot, tërë intrigat e tyre kundër meje,

⁶²die Reden meiner Widersacher und ihr beständiges Murmeln über mich.

⁶²fjalimet e tyre që ngrihen kundër meje, atë që mendojnë kundër meje tërë ditën.

⁶³Siehe doch: ob sie niedersitzen oder aufstehen, so bin ich ihr Spottlied.

⁶³Vër re kur ulen dhe kur ngrihen, unë jam kënga e tyre.

⁶⁴Vergilt ihnen, o HERR, nach dem Werk ihrer Hände!

⁶⁴Shpërbleji, o Zot, sipas veprës së duarve të tyre.

⁶⁵Gib ihnen Verstockung ins Herz, dein Fluch komme über sie!

⁶⁵Bëji zemërgur, mallkimi yt qoftë mbi ta.

⁶⁶Verfolge sie in deinem Zorn und vertilge sie unter dem Himmel des HERRN hinweg!

⁶⁶Ndiqi në zemërimin tënd dhe shkatërroi poshtë qiejve të Zotit.