¹Gedenke, HERR, was uns widerfahren ist! Schau her und siehe unsere Schmach!

¹Kujto, o Zot, atë që na ka ndodhur, shiko dhe vër re turpin tonë.

²Unser Erbe ist den Fremden zugefallen, unsere Häuser den Ausländern.

²Trashëgimia jonë u ka kaluar të huajve, shtëpitë tona njerëzve që nuk janë tanët.

³Wir sind Waisen geworden, vaterlos, unsere Mütter zu Witwen.

³Ne u bëmë jetimë, pa etër, nënat tona janë si të veja.

⁴Unser Wasser trinken wir um Geld, unser Holz kommt uns gegen Bezahlung zu.

⁴Duhet të paguajmë për ujët që pimë, drutë tona i kemi vetëm me pagesë.

⁵Unsere Verfolger sind uns beständig auf dem Hals; werden wir müde, so gönnt man uns keine Ruhe.

⁵Na ndjekin me një zgjedhë mbi qafë, jemi të rraskapitur dhe nuk kemi fare pushim.

⁶Wir haben Ägypten die Hand gereicht und Assur, um genug Brot zu erhalten.

⁶I kemi shtrirë dorën Egjiptit dhe Asirisë për t'u ngopur me bukë.

⁷Unsere Väter, die gesündigt haben, sind nicht mehr; wir müssen ihre Schuld tragen.

⁷Etërit tanë kanë mëkatuar dhe nuk janë më, dhe ne mbajmë ndëshkimin për paudhësitë e tyre.

⁸Knechte herrschen über uns; niemand befreit uns aus ihrer Hand!

⁸Skllevërit sundojnë mbi ne, askush nuk mund të na çlirojë nga duart e tyre.

⁹Wir schaffen unsere Nahrung unter Lebensgefahr herbei, weil uns in der Wüste das Schwert bedroht.

⁹E nxjerrim bukën duke rrezikuar jetën tonë, përpara shpatës së shkretëtirës.

¹⁰Unsere Haut ist schwarz wie ein Ofen, so versengt uns der Hunger.

¹⁰Lëkura jonë është ngrohur si në një furrë për shkak të valës së urisë.

¹¹Frauen wurden in Zion vergewaltigt, Jungfrauen in den Städten Judas.

¹¹Kanë dhunuar gratë në Sion, virgjëreshat në qytetet e Judës.

¹²Fürsten wurden durch ihre Hand gehängt, die Person der Alten hat man nicht geachtet.

¹²Krerët janë varur nga duart e tyre, personi i pleqëve nuk është respektuar.

¹³Jünglinge müssen Mühlsteine tragen und Knaben straucheln unter Bürden von Holz.

¹³Të rinjtë i vunë të bluajnë, të vegjëlit u rrëzuan nën barrën e druve.

¹⁴Die Ältesten bleiben weg vom Tor, und die Jünglinge lassen ihr Saitenspiel.

¹⁴Pleqtë nuk mblidhen më te porta, të rinjtë nuk u bien më veglave të tyre.

¹⁵Die Freude unsres Herzens ist dahin, unser Reigen hat sich in Klage verwandelt.

¹⁵Gëzimi i zemrave tona është pakësuar, vallja jonë është shndërruar në zi.

¹⁶Die Krone ist uns vom Haupte gefallen; wehe uns, daß wir gesündigt haben!

¹⁶Kurora ka rënë nga koka jonë; mjerë ne, sepse kemi mëkatuar!

¹⁷Darob ist unser Herz krank geworden, darum sind unsere Augen trübe:

¹⁷Prandaj u sëmur zemra jonë, për këto gjëra na janë errësuar sytë:

¹⁸weil der Berg Zion verwüstet ist; Füchse tummeln sich daselbst.

¹⁸për malin e Sionit që është i shkretuar dhe në të cilin sillen dhelprat.

¹⁹Du aber, o HERR, bleibst ewiglich, dein Thron besteht für und für!

¹⁹Por ti, o Zot, mbetesh për jetë, dhe froni yt brez pas brezi.

²⁰Warum willst du uns für immer vergessen, uns verlassen auf Lebenszeit?

²⁰Pse do të na harroje për jetë dhe do të na braktisje për një kohë të gjatë?

²¹Bringe uns zu dir zurück, o HERR, so kehren wir um; laß es wieder werden wie vor alters!

²¹Na bëj që të rikthehemi te ti, o Zot, dhe ne do të kthehemi; rivendos ditët tona si në të kaluarën.

²²Oder hast du uns gänzlich verworfen, bist du allzusehr über uns erzürnt?

²²Mos vallë na hodhe poshtë fare apo je zemëruar me të madhe kundër nesh?