¹Der Frauen Weisheit baut ihr Haus, die Torheit reißt es ein mit eigenen Händen.

¹Gruaja e urtë ndërton shtëpinë e saj, por budallaqja e shkatërron me duart e veta.

²Wer in seiner Redlichkeit wandelt, fürchtet den HERRN; wer aber verkehrte Wege geht, verachtet ihn.

²Kush ecën në drejtësinë e tij ka frikë nga Zoti, por ai që çoroditet në rrugët e tij e përçmon atë.

³Im Munde des Narren ist eine Rute für seinen Hochmut, aber die Weisen behüten ihre Lippen.

³Në gojën e budallait gjejmë farën e kryelartësisë, por të urtët e ruajnë gojën e tyre.

⁴Wo keine Rinder sind, da bleibt die Krippe rein; die Kraft des Ochsen aber verschafft großen Gewinn.

⁴Aty ku nuk ka qe grazhdi është bosh, por bollëku i korrjes qëndron në forcën e kaut.

⁵Ein treuer Zeuge lügt nicht; aber ein falscher Zeuge lügt, so viel er kann.

⁵Dëshmitari i ndershëm nuk gënjen, por dëshmitari i rremë thotë gënjeshtra.

⁶Sucht ein Spötter Weisheit, so findet er keine; der Verständige aber begreift leicht.

⁶Tallësi kërkon diturinë dhe nuk e gjen, por dija është një gjë e lehtë për atë që ka mend.

⁷Gehe weg von dem dummen Menschen! Du hörst doch nichts Gescheites von ihm.

⁷Largohu nga njeriu budalla sepse nuk do të gjesh dituri mbi buzët e tij.

⁸Die Weisheit läßt den Klugen merken, welchen Weg er gehen soll; aber die Torheit der Narren betrügt sie selbst.

⁸Dituria e njeriut të matur qëndron në të dalluarit e rrugës së tij, por marrëzia e budallenjve është mashtrim.

⁹Der Toren spottet das Schuldopfer; unter den Redlichen aber herrscht gutes Einvernehmen.

⁹Budallenjtë qeshin me mëkatin, por midis njerëzve të drejtë është falja.

¹⁰Das Herz kennt seinen eigenen Kummer, und in seine Freude soll sich kein Fremder mischen!

¹⁰Zemra njeh trishtimin e vet, por një i huaj nuk mund të marrë pjesë në gëzimin e saj.

¹¹Das Haus der Gottlosen wird zerstört; aber die Hütte der Redlichen wird aufblühen.

¹¹Shtëpia e të pabesëve do të shkatërrohet, por çadra e njerëzve të drejtë do të lulëzojë.

¹²Es gibt einen Weg, der dem Menschen richtig scheint; aber sein Ende ist der Weg zum Tod.

¹²Éshtë një rrugë që njeriut i duket e drejtë, por në fund ajo të nxjerr në rrugët e vdekjes.

¹³Auch beim Lachen kann das Herz Kummer empfinden, und die Freude kann enden in Traurigkeit.

¹³Edhe kur qesh, zemra mund të jetë e pikëlluar, dhe vetë gëzimi mund të përfundojë në vuajtje.

¹⁴Ein abtrünniges Herz bekommt genug von seinen eigenen Wegen und ebenso ein guter Mensch von seinem Tun.

¹⁴Zemërpërdali do të ngopet me rrugët e tij, dhe njeriu i mirë do të ngopet me frytet e tij.

¹⁵Der Einfältige glaubt jedem Geschwätz; aber der Kluge gibt auf seine Schritte acht.

¹⁵Budallai i beson çdo fjale, por njeriu i matur tregon kujdes të veçantë për hapat e tij.

¹⁶Der Weise ist vorsichtig und weicht vom Bösen; aber der Tor ist übermütig und sorglos.

¹⁶Njeriu i urtë i trëmbet së keqes dhe largohet prej saj, por budallai zemërohet dhe është fodull.

¹⁷Ein Ungeduldiger macht Dummheiten, und ein boshafter Mensch macht sich verhaßt.

¹⁷Ai që zemërohet me lehtësi kryen marrëzi dhe njeriu që ka qëllime të këqija është i urryer.

¹⁸Dummheit ist das Erbteil der Einfältigen, Erfahrung die Krone der Klugen.

¹⁸Teveqelit e trashëgojnë budallallëkun, por njerëzit e matur kurorëzohen me dije.

¹⁹Die Bösen müssen sich bücken vor den Guten und die Gottlosen bei den Toren der Gerechten.

¹⁹Njerëzit e këqij do të përkulen përpara njerëzve të mirë dhe të pabesët në portat e të drejtëve.

²⁰Ein Armer wird sogar von seinem Nächsten gehaßt; ein Reicher aber hat viele Liebhaber.

²⁰Të varfërin e urren vetë miku i tij, por i pasuri ka shumë miklues.

²¹Seinen Nächsten verachten ist Sünde, aber wohl dem, der sich des Elenden erbarmt!

²¹Kush përçmon të afërmin e vet, mëkaton, por ai që ka mëshirë për të varfërit është i lumtur.

²²Werden nicht irre gehen, die Böses schmieden? Gnade aber und Wahrheit widerfahre dem, der gute Absichten hat!

²²A nuk devijojnë, vallë nga rruga e drejtë ata që kurdisin të keqen? Por ata që mendojnë të mirën kanë për të gjetur mirësi dhe të vërtetën.

²³Wo man sich alle Mühe gibt, da ist Überfluß; aber wo man nur Worte macht, da herrscht Mangel.

²³Në çdo mundim ka një fitim, por fjalët e kota çojnë vetëm në varfëri.

²⁴Reichtum ist der Weisen Krone; aber die Narren haben nichts als Dummheit.

²⁴Kurora e njerëzve të urtë është pasuria e tyre, por marrëzia e budallenjve është marrëzi.

²⁵Ein treuer Zeuge rettet Seelen; ein Lügner aber ist ein Betrüger.

²⁵Një dëshmitar që thotë të vërtetën shpëton jetën e njerëzve, por një dëshmitar i rremë thotë gënjeshtra.

²⁶In der Furcht des HERRN liegt starkes Vertrauen; Er wird auch den Kindern eine Zuflucht sein.

²⁶Në frikën e Zotit gjendet një siguri e madhe, dhe bijtë e tij do të kenë një vend strehimi.

²⁷Die Furcht des HERRN ist eine Quelle des Lebens; man meidet durch sie die Stricke des Todes.

²⁷Frika e Zotit është një burim jete, që i shmang leqet e vdekjes.

²⁸In der Menge des Volkes besteht des Königs Schmuck; aber das Schwinden der Bevölkerung ist des Fürsten Untergang.

²⁸Lavdia e mbretit qëndron në turmën e popullit, por shkatërrimi i princit qëndron në mungesën e njerëzve.

²⁹Der Langmütige hat viel Verstand, der Jähzornige aber begeht große Torheiten.

²⁹Kush është i ngadalshëm në zemërim është shumë i matur, por ai që rrëmbehet me lehtësi vë në dukje marrëzinë e tij.

³⁰Ein gelassenes Herz ist des Leibes Leben; aber Eifersucht ist Knochenfraß.

³⁰Një zemër e shëndoshë është jetë për trupin, por lakmia është krimbi brejtës i kockave.

³¹Wer den Schwachen unterdrückt, beschimpft seinen Schöpfer; wer Ihn aber ehren will, erbarmt sich des Armen.

³¹Kush shtyp të varfërin fyen rëndë atë që e ka bërë, por ai që ka mëshirë për nevojtarin e nderon atë.

³²Der Gottlose wird durch seine Bosheit gestürzt; der Gerechte aber ist auch im Tode getrost.

³²I pabesi përmbyset nga vetë ligësia e tij, por i drejti ka shpresë në vetë vdekjen e tij.

³³Die Weisheit wohnt im Herzen des Verständigen, sie bezeugt sich auch am Gewissen der Toren.

³³Dituria prehet në zemrën e atij që ka mend, por ajo që është në zemrën e budallenjve merret vesh.

³⁴Gerechtigkeit erhöht ein Volk; die Sünde aber ist der Völker Schande.

³⁴Drejtësia e larton një komb, por mëkati është turpi i popujve.

³⁵Ein König hat Wohlgefallen an einem verständigen Knechte; sein Zorn aber trifft einen Schändlichen.

³⁵Dashamirësia e mbretit është për shërbëtorin që vepron me urtësi, por zemërimi i tij është kundër atij që sillet me paturpësi.