¹Dem Vorsänger. Ein Psalm Davids. HERR, du hast mich erforscht und kennst mich!

¹Ti më ke hetuar, o Zot, dhe më njeh.

²Ich sitze oder stehe, so weißt du es; du merkst meine Gedanken von ferne.

²Ti e di kur ulem dhe kur ngrihem, ti e kupton nga larg mendimin tim.

³Du beobachtest mich, ob ich gehe oder liege, und bist vertraut mit allen meinen Wegen;

³Ti e shqyrton me kujdes ecjen time dhe pushimin tim dhe i njeh thellë të gjitha rrugët e mia.

⁴ja es ist kein Wort auf meiner Zunge, das du, HERR, nicht völlig wüßtest!

⁴Sepse, edhe para se të jetë fjala mbi gojën time ti, o Zot, e di atë plotësisht.

⁵Von hinten und von vorn hast du mich eingeschlossen und deine Hand auf mich gelegt.

⁵Ti më rrethon nga pas dhe përpara dhe vë dorën tënde mbi mua.

⁶Diese Erkenntnis ist mir zu wunderbar, zu hoch, als daß ich sie fassen könnte!

⁶Njohja jote është shumë e mrekullueshme për mua, aq e lartë sa unë nuk mund ta arrij.

⁷Wo soll ich hingehen vor deinem Geist, wo soll ich hinfliehen vor deinem Angesicht?

⁷Ku do të mund të shkoja larg Frymës sate, ose ku do të mund të ikja larg pranisë sate?

⁸Führe ich zum Himmel, so bist du da; bettete ich mir im Totenreich, siehe, so bist du auch da!

⁸Në rast se ngjitem në qiell, ti je atje; në rast se shtrij shtratin tim në Sheol, ti je edhe aty.

⁹Nähme ich Flügel der Morgenröte und bliebe am äußersten Meer,

⁹Në rast se marr krahët e agimit dhe shkoj të banoj në skajin e detit,

¹⁰so würde auch daselbst deine Hand mich führen und deine Rechte mich halten!

¹⁰edhe aty dora jote do të më udhëheqë dhe dora jote e djathtë do të më kapë.

¹¹Spräche ich: «Finsternis möge mich überfallen und das Licht zur Nacht werden um mich her!»,

¹¹Po të them: "Me siguri terri do të më fshehë", madje edhe nata do të bëhet dritë rreth meje:

¹²so ist auch die Finsternis nicht finster für dich, und die Nacht leuchtet wie der Tag; Finsternis ist wie das Licht.

¹²terri vetë nuk mund të të fshehë asgjë, madje nata shkëlqen si dita; terri dhe drita janë të barabarta për ty.

¹³Denn du hast meine Nieren geschaffen, du wobest mich in meiner Mutter Schoß.

¹³Po, ti ke formuar të përbrëndëshmet e mia, ti më ke endur në barkun e nënes sime.

¹⁴Ich danke dir, daß du mich wunderbar gemacht hast; wunderbar sind deine Werke, und meine Seele erkennt das wohl!

¹⁴Unë do të të kremtoj, sepse jam krijuar në mënyrë të mrekulluar; veprat e tua janë të mrekullueshme, dhe unë e di shumë mirë këtë gjë.

¹⁵Mein Gebein war dir nicht verhohlen, da ich im Verborgenen gemacht ward, gewirkt tief unten auf Erden.

¹⁵Kockat e mia nuk ishin një e fshehtë për ty kur u formova në fshehtësi duke u endur në thellësitë e tokës.

¹⁶Deine Augen sahen mich, als ich noch unentwickelt war, und es waren alle Tage in dein Buch geschrieben, die noch werden sollten, als derselben noch keiner war.

¹⁶Dhe sytë e tu panë masën pa trajtë të trupit tim, dhe në librin tënd ishin shkruar ditët që ishin caktuar për mua, megjithëse asnjë prej tyre nuk ekzistonte ende.

¹⁷Und wie teuer sind mir, o Gott, deine Gedanken! Wie groß ist ihre Summe!

¹⁷Oh, sa të çmuara janë për mua mendimet e tua, o Perëndi! Sa i madh është gjithë numri i tyre!

¹⁸Wollte ich sie zählen, so würde ihrer mehr sein als der Sand. Wenn ich erwache, so bin ich noch bei dir!

¹⁸Po të doja t'i numëroja, do të ishin më të shumtë se rëra; kur zgjohem jam ende me ty.

¹⁹Ach Gott, daß du den Gottlosen tötetest und die Blutgierigen von mir weichen müßten!

¹⁹Me siguri, ti do vrasësh të pabesin, o Perëndi; prandaj ju, njerëz gjakatarë largohuni nga unë.

²⁰Denn sie empören sich arglistig wider dich; deine Feinde erheben ihre Hand zur Lüge.

²⁰Ata flasin me pabesi kundër teje; armiqtë e tu përdorin më kot emrin tënd.

²¹Sollte ich nicht hassen, die dich, HERR, hassen, und keinen Abscheu empfinden vor deinen Widersachern?

²¹A nuk i urrej vallë ata që të urrejnë, o Zot, dhe a nuk i urrej ata që ngrihen kundër teje?

²²Ich hasse sie mit vollkommenem Haß, sie sind mir zu Feinden geworden.

²²Unë i urrej me një urrejtje të përsosur; ata janë bërë armiqtë e mi.

²³Erforsche mich, o Gott, und erkenne mein Herz; prüfe mich und erkenne, wie ich es meine;

²³Më heto, o Perëndi, dhe njihe zemrën time; më provo dhe njihi mendimet e mia.

²⁴und siehe, ob ich auf bösem Wege bin, und leite mich auf ewigem Wege!

²⁴dhe shiko në se ka tek unë ndonjë rrugë të keqe dhe më udhëhiq nëpër rrugën e përjetshme.