¹Bei dir, HERR, suche ich Zuflucht; laß mich nicht zuschanden werden ewiglich!

¹Unë po gjej strehë te ti, o Zot, bëj që të mos hutohem kurrë.

²Errette mich durch deine Gerechtigkeit und befreie mich; neige dein Ohr zu mir und hilf mir;

²Në emër të drejtësisë sate, më çliro dhe më shpëto; zgjate veshin tënd ndaj meje dhe më shpëto.

³sei mir ein stets zugänglicher Felsenhorst, der du verheißen hast, mir zu helfen; denn du bist meine Felsenkluft und meine Burg.

³Ti je për mua një kështjellë shpëtimi, ku unë mund të shkoj gjithnjë; ti ke urdhëruar shpëtimin tim, sepse je shkëmbi dhe kështjella ime.

⁴Mein Gott, laß mich entrinnen der Hand des Gottlosen, der Faust des Ungerechten und Peinigers!

⁴Perëndia im, më çliro nga dora e të pabesit, nga dora e të çoroditurit dhe të atij që përdor dhunën.

⁵Denn du bist meine Hoffnung, Herr, HERR, mein Gott, meine Zuversicht von meiner Jugend an.

⁵Sepse ti je shpresa ime, o Zot, o Zot, besimi im që kurse isha fëmijë.

⁶Auf dich habe ich mich verlassen vom Mutterleib her, du hast für mich gesorgt vom Mutterschoß an, mein Ruhm gilt immer dir.

⁶Ti ke qenë përkrahja ime qysh në bark të nënes sime; ti më nxore nga barku i nënës sime; ty do të drejtohet gjithnjë lëvdimi im.

⁷Ich komme vielen wie ein Wunder vor, und du bist meine starke Zuflucht.

⁷Jam bërë për shumë njerëz si një mrekulli, por ti je streha e fortë.

⁸Mein Mund sei deines Ruhmes voll, allezeit deiner Verherrlichung!

⁸Goja ime është plot me lëvdimet e tua dhe shpall lavdinë tënde tërë ditën.

⁹Verwirf mich nicht in den Tagen des Alters, verlaß mich nicht, wenn meine Kraft abnimmt!

⁹Mos më hidh poshtë në kohën e pleqërisë; mos më braktis kur forca ime po pakësohet.

¹⁰Denn meine Feinde reden von mir, und die meiner Seele auflauern, ratschlagen miteinander

¹⁰Sepse armiqtë e mi flasin kundër meje, dhe ata që kanë ngritur pusi kundër jetës sime thurrin komplote bashkë,

¹¹und sagen: «Gott hat ihn verlassen; jaget ihm nach und ergreift ihn; denn da ist kein Erretter!»

¹¹duke thënë: "Perëndia e ka braktisur; ndiqeni dhe kapeni, sepse nuk ka njeri që ta çlirojë".

¹²O Gott, sei nicht fern von mir, mein Gott, eile mir zu Hilfe!

¹²O Perëndi, mos u largo nga unë; Perëndia im, nxito të më ndihmosh.

¹³Es müssen sich schämen und vertilgt werden, die meine Seele anfechten, mit Schimpf und Schande müssen bedeckt werden, die mein Unglück suchen!

¹³U ngatërrofshin dhe u asgjesofshin kundërshtarët e jetës sime; u mbulofshin me poshtërsi dhe me turp ata që dëshërojnë të më bëjnë të keqen.

¹⁴Ich aber will immerdar harren und noch mehr hinzufügen zu all deinem Ruhm.

¹⁴Por unë do të kem shpresa gjithnjë dhe do të të lëvdoj gjithnjë e më tepër.

¹⁵Mein Mund soll erzählen von deiner Gerechtigkeit, täglich von deinen Hilfserweisen, die ich nicht zu zählen weiß.

¹⁵Goja ime do të tregojë tërë ditën drejtësinë tënde dhe çlirimet e tua, sepse nuk njoh numrin e tyre.

¹⁶Ich komme in der Kraft des Herrn; HERR, ich erwähne deine Gerechtigkeit, sie allein!

¹⁶Do të thellohem në veprat e fuqishme të Zotit, të Zotit, dhe do të kujtoj drejtësinë tënde, vetëm tënden.

¹⁷O Gott, du hast mich von Jugend auf gelehrt, und bis hierher verkündige ich deine Wunder.

¹⁷O Perëndi, ti më ke mësuar që në fëmijëri; dhe deri më sot unë kam shpallur mrekullitë e tua.

¹⁸Verlaß mich, o Gott, auch bis ins Greisenalter nicht, bis ich deinen Arm verkündige dem künftigen Geschlecht, deine Kraft allen, die noch kommen sollen.

¹⁸Edhe tani që jam plakur dhe jam thinjur, o Perëndi, mos më braktis deri sa t'i kem treguar këtij brezi fuqinë tënde dhe mrekullitë e tua gjithë atyre që do të vijnë.

¹⁹Und deine Gerechtigkeit, o Gott, ist die allerhöchste; denn du hast Großes getan; o Gott, wer ist dir gleich?

¹⁹Edhe drejtësia jote, o Perëndi, arrin deri në lartësitë e qiejve; ti ke bërë gjëra të mëdha. O Perëndi, kush të përngjan ty?

²⁰Der du uns viel Not und Unglück hast sehen lassen, du machst uns wieder lebendig und holst uns wieder aus den Tiefen der Erde herauf;

²⁰Ti, që më bëre të provoj shumë fatkeqësira, të rënda, do të më japësh përsëri jetën dhe do të më bësh të ngrihem lart nga humnerat e tokës.

²¹du machst mich um so größer und tröstest mich wiederum.

²¹Ti do të rritesh madhështinë time dhe do të kthehesh të më ngushëllosh.

²²Darum will auch ich dir danken mit Saitenspiel, will deine Treue, o mein Gott, besingen, dir auf der Harfe spielen, du Heiliger Israels!

²²Dhe unë do të lëvdoj me harpe për besnikërinë tënde, o Perëndia im, dhe do të këndoj lavdet e tua me qeste, o i Shenjti i Izraelit.

²³Meine Lippen sollen jubeln, wenn ich dir singe, und meine Seele, die du erlöst hast.

²³Buzët e mia do të ngazëllojnë kur do të këndoj lavdet e tua bashkë me shpirtin tim, që ti ke shpenguar.

²⁴Auch meine Zunge soll täglich dichten von deiner Gerechtigkeit; denn beschämt und schamrot wurden, die mein Unglück suchen.

²⁴Edhe gjuha ime do të flasë tërë ditën për drejtësinë tënde, sepse janë turpëruar dhe janë hutuar ata që kërkonin të më bënin të keqen.