1Ein Psalm Asaphs. Nur gut ist Gott gegen Israel, gegen die, welche reinen Herzens sind.
1Me siguri Perëndia është i mirë me Izraelin, me ata që janë të pastër nga zemra.
2Ich aber hätte schier gestrauchelt mit meinen Füßen, wie leicht hätte ich einen Mißtritt getan!
2Por, sa për mua, gati gati po më pengoheshin këmbët dhe për pak hapat e mia do të shkisnin.
3Denn ich beneidete die Übermütigen, als ich den Frieden der Gottlosen sah.
3Sepse i kisha zili mburravecët, duke parë mirëqënien e njerëzve të këqij.
4Denn sie leiden keine Qual bis zu ihrem Tod, und ihr Leib ist wohlgenährt.
4Sepse nuk ka dhembje në vdekjen e tyre, dhe trupi i tyre është i majmë.
5Sie werden nicht bemüht wie andere Leute und nicht geschlagen wie andere Menschen.
5Ata nuk po heqin si vdekatarët e tjerë, as pësojnë goditje si njerëzit e tjerë.
6Darum schmücken sie sich stolz und kleiden sich frech.
6Prandaj kryelartësia i rrethon si një gjerdan dhe dhuna i mbështjell si një rrobe.
7Ihr Gesicht strotzt von Fett, sie bilden sich sehr viel ein.
7Sytë u dalin jashtë nga dhjami dhe përfytyrimet e çoroditura të zemrës së tyre vërshojnë.
8Sie reden höhnisch und boshaft, drohen mit höherer Gewalt.
8Ata tallen dhe kurdisin me pabesi shtypjen, flasin me arrogancë.
9Sie reden, als käme es vom Himmel; ihre Worte haben Geltung auf Erden.
9E drejtojnë gojën e tyre kundër qiellit dhe gjuha e tyre përshkon tokën.
10Darum wendet sich auch das Volk ihnen zu, und es wird von ihnen viel Wasser aufgesogen.
10Prandaj njerëzit e tyre kthehen nga ajo anë dhe pijnë me të madhe ujërat e tyre,
11Und sie sagen: «Was merkt Gott? Weiß der Höchste überhaupt etwas?»
11dhe thonë: "Si është e mundur që Perëndia të dijë çdo gjë dhe të ketë njohuri te Shumë i Larti?".
12Siehe, das sind die Gottlosen; denen geht es immer gut, und sie werden reich!
12Ja, këta janë të pabesë; megjithatë janë gjithnjë të qetë dhe i shtojnë pasuritë e tyre.
13Ganz umsonst habe ich mein Herz rein erhalten und meine Hände in Unschuld gewaschen;
13Më kot, pra, pastrova zemrën time dhe i lava duart në pafajësinë time.
14denn ich bin doch täglich geschlagen worden, und meine Strafe ist alle Morgen da!
14Sepse jam goditur tërë ditën dhe jam ndëshkuar çdo mëngjes.
15Wollte ich auch so rechnen, siehe, so würde ich das Geschlecht deiner Kinder verraten.
15Sikur të kisha thënë: "Do të flas edhe unë kështu", ja, do të kisha mohuar brezin e bijve të tu.
16So sann ich denn nach, um dies zu verstehen; aber es schien mir vergebliche Mühe zu sein,
16Atëherë kërkova ta kuptoj këtë gjë, por ajo m'u duk shumë e vështirë.
17bis ich in das Heiligtum Gottes ging und auf ihr Ende merkte.
17Deri sa hyra në shenjtoren e Perëndisë dhe mora parasysh fundin e tyre.
18Nur auf schlüpfrigen Boden setzest du sie; du lässest sie fallen, daß sie in Trümmer sinken.
18Me siguri, ti i vë në vënde të rrëshqitshme dhe kështu i bën që të bien në shkatërrim.
19Wie geschah das so plötzlich und entsetzlich! Sie gingen unter und nahmen ein Ende mit Schrecken.
19Si u shkatërruan në një çast! Ata vdiqën të konsumuar nga tmerri!
20Wie einen Traum nach dem Erwachen, so wirst du, o Herr, wenn du dich aufmachst, ihr Bild verächtlich machen.
20Ashtu si në një ëndërr, kur zgjohesh, kështu edhe ti, o Zot, kur të zgjohesh, do të përbuzësh pamjen e tyre të kotë.
21Als mein Herz verbittert war und es mir in den Nieren wehe tat,
21Kur zemra ime acarohej dhe e ndjeja veten sikur më shponin nga brenda,
22da war ich dumm und verstand nichts; ich benahm mich wie ein Vieh gegen dich.
22unë isha pa mend dhe pa kuptim; para teje isha si një kafshë.
23Und doch bleibe ich stets bei dir; du hältst mich bei meiner rechten Hand.
23Por megjithatë unë jam gjithnjë me ty; ti më ke kapur nga dora e djathtë.
24Leite mich auch ferner nach deinem Rat und nimm mich hernach mit Ehren auf!
24Ti do të më udhëheqësh me këshillën tënde dhe do të më çosh pastaj në lavdi.
25Wen habe ich im Himmel? Und dir ziehe ich gar nichts auf Erden vor!
25Cilin kam në qiell veç teje? Dhe mbi tokë nuk dëshiroj tjetër njeri veç teje.
26Schwinden auch mein Fleisch und mein Herz dahin, so bleibt doch Gott ewiglich meines Herzens Fels und mein Teil.
26Mishi im dhe zemra ime nuk mund të ligështohen, por Perëndia është kështjella e zemrës sime dhe pjesa ime në përjetësi.
27Denn siehe, die fern von dir sind, kommen um; du vertilgst alle, die dir untreu werden.
27Sepse ja, ata që largohen prej teje do të vdesin; ti shkatërron tërë ata që, duke kurvëruar, largohen prej teje.
28Mir aber ist die Nähe Gottes köstlich; ich habe Gott, den HERRN, zu meiner Zuflucht gemacht, um zu erzählen alle deine Werke.
28Por sa për mua, e mira është t'i afrohem Perëndisë; e kam bërë Zotin tim, Zotin, strehën time, për të treguar gjithë veprat e tua.