1Ein Psalmlied. Von den Kindern Korahs. Dem Vorsänger. Auf der Machalat-Leannot. Eine Unterweisung Hemans, des Esrachiten. (H88-2) o HERR, Gott meines Heils, ich schreie Tag und Nacht vor dir!
1O Zot, Perëndi i shpëtimit tim, unë bërtas ditë e natë para teje.
2(H88-3) Laß mein Gebet vor dich kommen, neige dein Ohr zu meinem Flehen;
2Arriftë deri te ti lutja ime, vëri veshin britmës time,
3(H88-4) denn meine Seele ist der Leiden satt, und mein Lebenslauf neigt sich dem Totenreiche zu.
3sepse shpirti im është ngopur me të keqen, dhe jeta ime ka arritur deri në Sheol.
4(H88-5) Ich werde schon zu denen gerechnet, die ins Grab sinken, bin geworden wie ein kraftloser Mann.
4Tanimë përfshihem ndër ata që do të zbresin në gropë, jam si një njeri që nuk ka më forcë.
5(H88-6) Ich liege unter den Toten, bin den Erschlagenen gleich, die im Grabe ruhen, deren du nicht mehr gedenkst und die von deiner Hand abgeschnitten sind.
5Jam braktisur midis të vdekurve ashtu si të vrarët që janë në varr, të cilët ti nuk i mban mend dhe që janë prerë e janë larguar nga dora jote.
6(H88-7) Du hast mich in die unterste Grube gelegt, in die Finsternis, in die Tiefe.
6Ti më ke shtënë në gropën më të thellë, në vënde të errëta, në humnerat.
7(H88-8) Auf mir lastet dein Grimm, und du bedrängst mich mit allen deinen Wogen. (Pause.)
7Mbi mua ka shpërthyer zemërimi yt, dhe ti më ke marrë me vete megjithë valët tua. (Sela)
8(H88-9) Du hast alle meine Bekannten von mir entfernt, hast mich ihnen zum Abscheu gemacht; ich bin eingeschlossen und kann nicht heraus.
8Ti më ke lënë pa miqtë e mi; më ke bërë për ta një objekt të neveritshëm; jam mbyllur dhe nuk mund të dal.
9(H88-10) Mein Auge ist verschmachtet vor Elend; ich habe dich, HERR, täglich angerufen, meine Hände nach dir ausgestreckt.
9Syri im venitet nga dhembja; të kërkoj çdo ditë, o Zot, dhe i zgjat drejt teje duart e mia.
10(H88-11) Wirst du an den Toten Wunder tun, oder werden die Schatten auferstehen und dich preisen? (Pause.)
10A do të bësh vallë mrekulli për të vdekurit? A do të ringjallen të vdekurit për të të lëvduar? (Sela)
11(H88-12) Wird man im Grabe deine Gnade verkündigen, deine Wahrheit im Abgrund?
11A do të kremtohet mirësia jote në varr dhe besnikëria jote në vendin e shkatërrimit?
12(H88-13) Werden deine Wunder in der Finsternis bekanntgemacht, deine Gerechtigkeit im Lande der Vergessenheit?
12A do të njihen mrekullitë e tua në terr dhe drejtësia jote mbi tokën e harresës?
13(H88-14) Und doch habe ich zu dir, HERR, geschrieen, und am Morgen kommt dir mein Gebet entgegen.
13Por unë të këlthas ty, o Zot, dhe lutja ime të drejtohet në mëngjes.
14(H88-15) Warum, HERR, verwirfst du denn meine Seele und verbirgst dein Angesicht vor mir?
14Pse më refuzon, o Zot, pse më fsheh fytyrën tënde?
15(H88-16) Von Jugend auf bin ich elend und siech, trage deine Schrecken und weiß mir keinen Rat.
15Kam qenë i pikëlluar dhe duke vdekur qysh në rini; kam vuajtur nga tmerret e tua dhe e kam humbur.
16(H88-17) Deine Zorngerichte sind über mich ergangen, deine Schrecknisse haben mich gänzlich vernichtet.
16Mbi mua ka kaluar zemërimi yt i zjarrtë; tmerret e tua më kanë asgjesuar,
17(H88-18) Sie umgaben mich wie Wasser den ganzen Tag, sie umringten mich allzumal.
17më kanë rrethuar si ujërat gjatë gjithë ditës dhe të gjitha së bashku më kanë mbytur.
18(H88-19) Du hast Freunde und Gefährten von mir getan; meine Bekannten sind Finsternis.
18Ke larguar nga unë miqtë dhe të njohurit e mi; miku im më i ngushtë është errësira.