¹Ein Gebet Moses, des Mannes Gottes. Herr, du bist unsre Zuflucht von Geschlecht zu Geschlecht!

¹O Zot, ti ke qenë për ne një strehë brez pas brezi.

²Ehe denn die Berge wurden und die Erde und die Welt geschaffen worden, bist du Gott von Ewigkeit zu Ewigkeit!

²Para se të kishin lindur malet dhe para se ti të kishe formuar tokën dhe botën, madje nga mot dhe përjetë ti je Perëndia.

³Du wandelst den Sterblichen in Staub und sprichst: Kehret zurück, ihr Menschenkinder!

³Ti e kthen njeriun në pluhur dhe thua: "Kthehuni, o bij të njerëzve".

⁴Denn tausend Jahre sind vor dir wie der gestrige Tag, der vergangen ist, und wie eine Nachtwache;

⁴Sepse një mijë vjet në sytë e tu janë si dita e djeshme që ka kaluar, ose sikur të gdhish një natë.

⁵du lässest sie dahinfahren wie einen Strom, sie sind wie ein Schlaf am Morgen, wie das Gras, das aufsprießt,

⁵Ti i përlan si një përmbytje. Ato janë si një ëndërr, janë si barr që gjelbëron në mëngjes.

⁶das am Morgen blüht und grünt, am Abend welkt und verdorrt.

⁶Në mëngjes ai lulëzon dhe gjelbëron, në mbrëmje kositet dhe thahet.

⁷Denn wir werden aufgerieben durch deinen Zorn und schnell dahingerafft durch deinen Grimm.

⁷Sepse jemi të konsumuar nga zemërimi yt dhe jemi të tmerruar nga tërbimi yt.

⁸Du hast unsre Missetaten vor dich hingestellt, unsre verborgenen Sünden in das Licht deines Angesichts.

⁸Ti i vë fajet tona para teje, mëkatet tona të fshehta në dritën e fytyrës sate.

⁹Denn alle unsre Tage sind dahingeschwunden durch deinen Zorn, wir haben unsre Jahre zugebracht wie ein Geschwätz.

⁹Sepse tërë ditët tona zhduken në zemërimin tënd; ne po i mbarojmë vitet tona si një psherëtimë.

¹⁰Unser Leben währt siebzig Jahre, und wenn es hoch kommt, so sind's achtzig Jahre, und worauf man stolz ist, das war Mühsal und Nichtigkeit; denn es fährt schnell dahin, als flögen wir davon.

¹⁰Ditët e viteve tona shkojnë deri në shtatëdhjetë vjet dhe për më të fortët në tetëdhjetë, por ajo që përbën krenarinë e tyre nuk është veçse mundim dhe dëshirë për t'u dukur, sepse kalon me të shpejtë dhe ne fluturojmë tutje.

¹¹Wer erkennt aber die Stärke deines Zorns, deinen Grimm so, wie er zu fürchten ist?

¹¹Kush e njeh forcën e zemërimit tënd dhe mërinë tënde sipas frikës që duhet pasur prej teje?

¹²Lehre uns unsre Tage richtig zählen, daß wir ein weises Herz erlangen!

¹²Na mëso, pra, të numërojmë ditët tona për të pasur një zemër të urtë.

¹³Kehre wieder, o HERR, (wie lange verziehst du?) und habe Mitleid mit deinen Knechten!

¹³Kthehu, o Zot! Deri kur? Dhe ki mëshirë për shërbëtorët e tu.

¹⁴Sättige uns frühe mit deiner Gnade, so wollen wir jubeln und fröhlich sein unser Leben lang.

¹⁴Na ngop në mëngjes me mirësinë tënde, dhe ne do të ngazëllojmë dhe do të kënaqemi në të gjitha ditët tona.

¹⁵Erfreue uns so viele Tage, wie du uns beugtest, so viele Jahre, als wir Unglück sahen.

¹⁵Na gëzo në përpjestim me ditët që na ke pikëlluar dhe në kompensim të viteve që kemi vuajtur nga fatkeqësitë.

¹⁶Zeige deinen Knechten dein Werk und deine Herrlichkeit ihren Kindern!

¹⁶Qoftë e qartë vepra jote shërbëtorëve të tu dhe lavdia jote bijve të tyre.

¹⁷Und die Freundlichkeit des Herrn, unsres Gottes, sei über uns, und das Werk unsrer Hände ordne du für uns, ja, das Werk unsrer Hände ordne du!

¹⁷Hiri i Zotit Perëndisë tonë qoftë mbi ne dhe e bëftë të qëndrueshme veprën e duarve tona; po, bëje të qëndrueshme veprën e duarve tona.