1Da antwortete Bildad, der Schuchiter, und sprach:
1แล้วบิลดัดคนชูอาห์ตอบว่า
2Wie lange wollt ihr doch Jagd auf Worte machen? Besinnet euch zuerst, redet dann!
2"ท่านจะค้นหาถ้อยคำนานเท่าใด จงใคร่ครวญแล้วภายหลังพวกเราจะพูด
3Warum werden wir dem Vieh gleichgeachtet und sind so dumm in euren Augen?
3ทำไมเราจึงถูกนับให้เป็นสัตว์ และถือว่าเลวทรามในสายตาของท่าน
4Du, der sich in seinem Zorne selbst zerfleischt, soll um deinetwillen die Erde verlassen werden und der Fels von seinem Orte wegrücken?
4ท่านผู้ฉีกตัวของท่านด้วยความโกรธของท่าน จะให้แผ่นดินโลกถูกทอดทิ้งเพราะเห็นแก่ท่านหรือ หรือจะให้ก้อนหินโยกย้ายจากที่ของมัน
5Ja, des Gottlosen Licht erlischt, und die Flamme seines Feuers leuchtet nicht.
5เออ ความสว่างแห่งคนชั่วจะถูกดับเสีย และเปลวไฟของเขาจะไม่ส่องแสงอีก
6Das Licht verfinstert sich in seinem Zelte, und seine Leuchte erlischt über ihm.
6ความสว่างในเต็นท์ของเขาจะมืด และตะเกียงของเขาจะดับพร้อมกับเขา
7Seine Schritte treiben ihn in die Enge, und sein eigener Ratschlag wird ihn stürzen.
7ก้าวอันแข็งแรงของเขาก็จะสั้นเข้า และความคิดอ่านของเขาเองก็จะคว่ำเขาลง
8Denn er wird mit seinem Fuß im Netz verstrickt und wandelt auf Fallgruben dahin.
8เพราะเขาถูกเหวี่ยงเข้าไปในข่ายด้วยเท้าของเขาเอง และเขาเดินอยู่บนหลุมพราง
9Eine Schlinge wird seine Ferse ergreifen, und ein Fallstrick hält ihn fest.
9กับอันหนึ่งจะฉวยส้นเท้าของเขาไว้ ผู้ปล้นจะมีชัยต่อเขา
10Ein Garn ist für ihn auf dem Boden versteckt und eine Falle auf seinem Pfad.
10มีบ่วงซ่อนอยู่ในดินไว้ดักเขา มีกับอยู่ในทางไว้ดักเขา
11Von allen Seiten überfallen ihn Schrecknisse und verfolgen ihn auf Schritt und Tritt.
11สิ่งน่าหวาดเสียวจะทำให้เขาตกใจอยู่รอบด้าน และไล่ติดส้นเท้าของเขาอยู่
12Es hungert nach ihm sein Verderben, und sein Unglück steht neben ihm bereit.
12กำลังของเขาก็จะกร่อนไปเพราะความหิว และภัยพิบัติก็จะคอยพร้อมอยู่ที่ข้างเขา
13Es frißt die Glieder seines Leibes; der Erstgeborene des Todes zehrt seine Glieder auf.
13มันจะกินความแข็งแกร่งแห่งผิวหนังของเขาเสีย แม้แต่บุตรหัวปีแห่งความตายจะกินความแข็งแกร่งของเขาเสีย
14Er wird vertrieben aus seinem Zelte, seinem Zufluchtsort, und man führt ihn zum Könige der Schrecken.
14ความไว้วางใจของเขาจะถูกถอนออกจากเต็นท์ของเขา จะถูกนำมายังกษัตริย์แห่งความน่าหวาดเสียว
15Sein Zelt wird von einem bewohnt, der ihm nicht zugehört, auf seine Wohnung wird Schwefel gestreut.
15สิ่งที่ไม่ใช่ของเขาจะอาศัยอยู่ในเต็นท์ของเขา จะมีกำมะถันเกลื่อนกลาดอยู่เหนือที่อยู่ของเขา
16Unter ihm werden seine Wurzeln verdorren und über ihm seine Zweige verwelken.
16รากของเขาจะแห้งไปข้างใต้นั้น และกิ่งของเขาที่อยู่ข้างบนจะถูกตัดทิ้ง
17Sein Gedächtnis wird verschwinden von der Erde, und sein Name wird auf den Straßen nicht genannt werden.
17การระลึกถึงเขาจะพินาศไปจากโลก และเขาจะไม่มีชื่ออยู่ในถนน
18Man stößt ihn aus dem Licht in die Finsternis, er wird aus der Welt gejagt.
18เขาจะถูกผลักไสจากความสว่างเข้าสู่ความมืด และจะถูกไล่ออกไปจากแผ่นดินโลก
19Kein Sproß noch Schoß bleibt ihm unter seinem Volk, und kein Entronnener wohnt in seinen Zelten.
19เขาจะไม่มีลูกหรือหลานท่ามกลางประชาชนของเขา และจะไม่มีใครเหลืออยู่ในที่ซึ่งเขาเคยอาศัยอยู่
20ber seinen Tag entsetzen sich die Abendländer, und die Morgenländer ergreift Schrecken darob.
20ผู้ที่มาภายหลังเขาก็จะตกตะลึงด้วยวันของเขา เหมือนกับผู้ที่มาก่อนก็หวาดกลัวด้วย
21So geht es der Wohnung des Ungerechten und so der Stätte dessen, der Gott nicht kennt!
21แน่ละ ที่อยู่ของคนชั่วเป็นอย่างนี้แหละ และที่อยู่ของคนซึ่งไม่รู้จักพระเจ้าก็เป็นอย่างนี้แหละ"