1Ein Wallfahrtslied. Von David. Ich freue mich an denen, die zu mir sagen: Lasset uns zum Hause des HERRN gehen!
1Ako'y natutuwa nang kanilang sabihin sa akin, tayo'y magsiparoon sa bahay ng Panginoon.
2Unsre Füße stehen in deinen Toren, Jerusalem!
2Ang mga paa natin ay nagsisitayo sa loob ng iyong mga pintuang-bayan, Oh Jerusalem;
3Jerusalem, du bist gebaut als eine Stadt, die fest in sich geschlossen ist,
3Jerusalem, na natayo na parang bayang siksikan:
4wohin die Stämme hinaufziehen, die Stämme des HERRN (ein Zeugnis für Israel), zu preisen den Namen des HERRN!
4Na inaahon ng mga lipi, sa makatuwid baga'y ng mga lipi ng Panginoon, na pinaka patotoo sa Israel, upang magpasalamat sa pangalan ng Panginoon.
5Denn dort sind Stühle gesetzt zum Gericht, die Stühle des Hauses David.
5Sapagka't doo'y nalagay ang mga luklukan na ukol sa kahatulan, ang mga luklukan ng sangbahayan ni David.
6Bittet für den Frieden Jerusalems! Es gehe wohl denen, die dich lieben!
6Idalangin ninyo ang kapayapaan ng Jerusalem: sila'y magsisiginhawa na nagsisiibig sa iyo.
7Friede sei in deinen Mauern und Glück in deinen Palästen!
7Kapayapaan nawa ang sumaloob ng inyong mga kuta, at kaginhawahan sa loob ng iyong mga palasio.
8Um meiner Brüder und Freunde willen sage ich: Friede sei in dir!
8Dahil sa aking mga kapatid at aking mga kasama, aking sasabihin ngayon, kapayapaan ang sumaiyong loob.
9Um des Hauses des HERRN, unsres Gottes, willen will ich dein Bestes suchen!
9Dahil sa bahay ng Panginoon nating Dios. Hahanapin ko ang iyong buti.