1[] Και απεκριθη ο Ιωβ και ειπε·
1ויען איוב ויאמר׃
2Ποσον εβοηθησας τον αδυνατον· εσωσας βραχιονα ανισχυρον.
2מה עזרת ללא כח הושעת זרוע לא עז׃
3Ποσον συνεβουλευσας τον ασοφον και εντελη συνεσιν εδειξας
3מה יעצת ללא חכמה ותושיה לרב הודעת׃
4Προς τινα απηγγειλας τους λογους; και τινος πνοη εξηλθεν απο σου;
4את מי הגדת מלין ונשמת מי יצאה ממך׃
5[] Οι νεκροι τρεμουσιν αυτον υποκατωθεν των υδατων, και οι συγκατοικουντες μετ' αυτων.
5הרפאים יחוללו מתחת מים ושכניהם׃
6Γυμνος ο αδης εμπροσθεν αυτου, και η απωλεια δεν εχει σκεπασμα.
6ערום שאול נגדו ואין כסות לאבדון׃
7Εκτεινει τον βορεαν επι το κενον· κρεμα την γην επι το μηδεν.
7נטה צפון על תהו תלה ארץ על בלי מה׃
8Δεσμευει τα υδατα εις τας νεφελας αυτου· και η νεφελη δεν σχιζεται υποκατω αυτων.
8צרר מים בעביו ולא נבקע ענן תחתם׃
9Σκεπαζει το προσωπον του θρονου αυτου· εκτεινει το νεφος αυτου επ' αυτον.
9מאחז פני כסה פרשז עליו עננו׃
10Περιεκυκλωσε τα υδατα με ορια, εως της συντελειας του φωτος και του σκοτους.
10חק חג על פני מים עד תכלית אור עם חשך׃
11Οι στυλοι του ουρανου τρεμουσι και εξιστανται απο της επιτιμησεως αυτου.
11עמודי שמים ירופפו ויתמהו מגערתו׃
12Ταραττει την θαλασσαν δια της δυναμεως αυτου, και δια της συνεσεως αυτου καταδαμαζει την υπερηφανιαν αυτης.
12בכחו רגע הים ובתובנתו מחץ רהב׃
13Δια του πνευματος αυτου εκοσμησε τους ουρανους· η χειρ αυτου εσχηματισε τον συστρεφομενον οφιν.
13ברוחו שמים שפרה חללה ידו נחש בריח׃
14Ιδου, ταυτα ειναι μερη των οδων αυτου· αλλα ποσον ελαχιστον πραγμα ακουομεν περι αυτου; την δε βροντην της δυναμεως αυτου τις δυναται να εννοηση;
14הן אלה קצות דרכו ומה שמץ דבר נשמע בו ורעם גבורתו מי יתבונן׃