1[] Βεβαιως ειναι τοπος του αργυριου οθεν εξαγεται, και τοπος του χρυσιου οπου καθαριζεται·
1כי יש לכסף מוצא ומקום לזהב יזקו׃
2ο σιδηρος λαμβανεται εκ της γης και ο χαλκος χυνεται εκ της πετρας.
2ברזל מעפר יקח ואבן יצוק נחושה׃
3Βαλλει μεν ο ανθρωπος ορια εις το σκοτος και ανιχνευει τα παντα μεχρι τελειοτητος· τους λιθους του σκοτους και της σκιας του θανατου.
3קץ שם לחשך ולכל תכלית הוא חוקר אבן אפל וצלמות׃
4Χειμαρρος εξορμα εκ του τοπου οπου κατοικει· υδατα αδοκιμαστα υπο του ποδος· ταυτα ολιγοστευουσι και αναχωρουσιν απο των ανθρωπων.
4פרץ נחל מעם גר הנשכחים מני רגל דלו מאנוש נעו׃
5Περι δε της γης, εξ αυτης εξερχεται ο αρτος και υποκατωθεν αυτης ανασκαπτεται ως υπο πυρος·
5ארץ ממנה יצא לחם ותחתיה נהפך כמו אש׃
6οι λιθοι αυτης ειναι τοπος σαπφειρων· και εν αυτη χωμα χρυσιου.
6מקום ספיר אבניה ועפרת זהב לו׃
7Την οδον εκεινην δεν γνωριζει πτηνον και οφθαλμος γυπος δεν ειδεν αυτην·
7נתיב לא ידעו עיט ולא שזפתו עין איה׃
8τα θηρια δεν επατησαν αυτην, ο αγριος λεων δεν επερασε δι' αυτης.
8לא הדריכהו בני שחץ לא עדה עליו שחל׃
9Εκτεινει την χειρα αυτου επι τον σκληρον βραχον· ανατρεπει τα ορη απο της ριζης.
9בחלמיש שלח ידו הפך משרש הרים׃
10Εγκοπτει ποταμους μεταξυ των βραχων· και ο οφθαλμος αυτου ανακαλυπτει παν πολυτιμον.
10בצורות יארים בקע וכל יקר ראתה עינו׃
11Δεσμευει των ποταμων την πλημμυραν· και το κεκρυμμενον εκφερει εις φως.
11מבכי נהרות חבש ותעלמה יצא אור׃
12Αλλ' η σοφια ποθεν θελει ευρεθη; και που ειναι ο τοπος της συνεσεως;
12והחכמה מאין תמצא ואי זה מקום בינה׃
13Ο ανθρωπος δεν γνωριζει την τιμην αυτης· και δεν ευρισκεται εν τη γη των ζωντων.
13לא ידע אנוש ערכה ולא תמצא בארץ החיים׃
14[] Η αβυσσος λεγει, δεν ειναι εν εμοι· και η θαλασσα λεγει, δεν ειναι μετ' εμου.
14תהום אמר לא בי היא וים אמר אין עמדי׃
15Δεν δυναται να δοθη χρυσιον αντ' αυτης· και αργυριον δεν δυναται να ζυγισθη εις ανταλλαγμα αυτης.
15לא יתן סגור תחתיה ולא ישקל כסף מחירה׃
16Δεν δυναται να εκτιμηθη με το χρυσιον του Οφειρ, με τον πολυτιμον ονυχα και σαπφειρον.
16לא תסלה בכתם אופיר בשהם יקר וספיר׃
17Το χρυσιον και ο κρυσταλλος δεν δυναται να εξισωθωσι με αυτην· και ανταλλαγμα αυτης να γεινη με σκευη καθαρωτατου χρυσιου.
17לא יערכנה זהב וזכוכית ותמורתה כלי פז׃
18Δεν θελει μνημονευθη κοραλλιον, η μαργαριται· διοτι η τιμη της σοφιας ειναι υπερτερα των πολυτιμων λιθων.
18ראמות וגביש לא יזכר ומשך חכמה מפנינים׃
19Το τοπαζιον της Αιθιοπιας δεν θελει εξισωθη με αυτην· δεν θελει εκτιμηθη με καθαρον χρυσιον.
19לא יערכנה פטדת כוש בכתם טהור לא תסלה׃
20[] Ποθεν λοιπον ερχεται η σοφια; και που ειναι ο τοπος της συνεσεως;
20והחכמה מאין תבוא ואי זה מקום בינה׃
21Ειναι βεβαιως κεκρυμμενη απο των οφθαλμων παντων των ζωντων, και εσκεπασμενη απο των πτηνων του ουρανου.
21ונעלמה מעיני כל חי ומעוף השמים נסתרה׃
22Η απωλεια και ο θανατος λεγουσι, Δια των ωτων ημων ηκουσαμεν την φημην αυτης.
22אבדון ומות אמרו באזנינו שמענו שמעה׃
23Ο Θεος εννοει την οδον αυτης, και αυτος γνωριζει τον τοπον αυτης.
23אלהים הבין דרכה והוא ידע את מקומה׃
24Επειδη αυτος θεωρει εως των περατων της γης, βλεπει υποκατω παντος του ουρανου,
24כי הוא לקצות הארץ יביט תחת כל השמים יראה׃
25δια να ζυγιζη το βαρος των ανεμων, και να σταθμιζη τα υδατα με μετρον.
25לעשות לרוח משקל ומים תכן במדה׃
26Οτε εκαμε νομον δια την βροχην και οδον δια την αστραπην της βροντης,
26בעשתו למטר חק ודרך לחזיז קלות׃
27τοτε ειδε και εφανερωσεν αυτην· ητοιμασεν αυτην και μαλιστα εξιχνιασεν αυτην.
27אז ראה ויספרה הכינה וגם חקרה׃
28Και ειπε προς τον ανθρωπον, Ιδου, ο φοβος του Κυριου, ουτος ειναι η σοφια, και η αποχη απο του κακου συνεσις.
28ויאמר לאדם הן יראת אדני היא חכמה וסור מרע בינה׃