1[] Παροιμιαι Σολομωντος, υιου του Δαβιδ, βασιλεως του Ισραηλ,
1משלי שלמה בן דוד מלך ישראל׃
2δια να γνωριση τις σοφιαν και παιδειαν, δια να νοηση λογους φρονησεως,
2לדעת חכמה ומוסר להבין אמרי בינה׃
3δια να λαβη διδασκαλιαν συνεσεως, δικαιοσυνης και κρισεως και ευθυτητος,
3לקחת מוסר השכל צדק ומשפט ומישרים׃
4δια να δωση νοησιν εις τους απλους, και εις τον νεον μαθησιν και διαγνωσιν.
4לתת לפתאים ערמה לנער דעת ומזמה׃
5Ο σοφος ακουων θελει γεινει σοφωτερος, και ο νοημων θελει αποκτησει επιστημην κυβερνησεως·
5ישמע חכם ויוסף לקח ונבון תחבלות יקנה׃
6ωστε να εννοη παροιμιαν και σκοτεινον λογον, ρησεις σοφων και αινιγματα αυτων.
6להבין משל ומליצה דברי חכמים וחידתם׃
7[] Αρχη σοφιας φοβος Κυριου· οι αφρονες καταφρονουσι την σοφιαν και την διδασκαλιαν.
7יראת יהוה ראשית דעת חכמה ומוסר אוילים בזו׃
8Ακουε, υιε μου, την διδασκαλιαν του πατρος σου, και μη απορριψης τον νομον της μητρος σου.
8שמע בני מוסר אביך ואל תטש תורת אמך׃
9Διοτι ταυτα θελουσιν εισθαι στεφανος χαριτων εις την κορυφην σου και περιδεραιον περι τον τραχηλον σου.
9כי לוית חן הם לראשך וענקים לגרגרתיך׃
10[] Υιε μου, εαν θελησωσιν οι αμαρτωλοι να σε δελεασωσι, μη θελησης·
10בני אם יפתוך חטאים אל תבא׃
11εαν ειπωσιν, Ελθε μεθ' ημων, ας ενεδρευσωμεν δι' αιμα, ας επιβουλευθωμεν αναιτιως τον αθωον,
11אם יאמרו לכה אתנו נארבה לדם נצפנה לנקי חנם׃
12Ας καταπιωμεν αυτους ζωντας, ως ο αδης, και ολοκληρους ως τους καταβαινοντας εις τον λακκον·
12נבלעם כשאול חיים ותמימים כיורדי בור׃
13θελομεν ευρει παν πολυτιμον αγαθον, θελομεν γεμισει τους οικους ημων απο λαφυρων·
13כל הון יקר נמצא נמלא בתינו שלל׃
14θες τον κληρον σου μεταξυ ημων, εν βαλαντιον ας ηναι εις παντας ημας·
14גורלך תפיל בתוכנו כיס אחד יהיה לכלנו׃
15υιε μου, μη περιπατησης εν οδω μετ' αυτων· απεχε τον ποδα σου απο των τριβων αυτων·
15בני אל תלך בדרך אתם מנע רגלך מנתיבתם׃
16διοτι οι ποδες αυτων τρεχουσιν εις το κακον, και σπευδουσιν εις το να χυσωσιν αιμα.
16כי רגליהם לרע ירוצו וימהרו לשפך דם׃
17Διοτι ματαιως εξαπλονεται δικτυον εμπροσθεν των οφθαλμων παντος πτερωτου.
17כי חנם מזרה הרשת בעיני כל בעל כנף׃
18Διοτι ουτοι ενεδρευουσι κατα του ιδιου αυτων αιματος, επιβουλευονται τας εαυτων ψυχας·
18והם לדמם יארבו יצפנו לנפשתם׃
19Τοιαυται ειναι αι οδοι παντος πλεονεκτου· η πλεονεξια αφαιρει την ζωην των κυριευομενων υπ' αυτης.
19כן ארחות כל בצע בצע את נפש בעליו יקח׃
20[] Η σοφια φωναζει εξω, εκπεμπει την φωνην αυτης εν ταις πλατειαις·
20חכמות בחוץ תרנה ברחבות תתן קולה׃
21Κραζει επι κεφαλης των αγορων, εν ταις εισοδοις των πυλων· απαγγελλει τους λογους αυτης δια της πολεως, λεγουσα,
21בראש המיות תקרא בפתחי שערים בעיר אמריה תאמר׃
22Εως ποτε, μωροι, θελετε αγαπα την μωριαν, και οι χλευασται θελουσιν ηδυνεσθαι εις τους χλευασμους αυτων, και οι αφρονες θελουσι μισει την γνωσιν;
22עד מתי פתים תאהבו פתי ולצים לצון חמדו להם וכסילים ישנאו דעת׃
23Επιστρεψατε προς τους ελεγχους μου· ιδου, εγω θελω εκχεει το πνευμα μου εφ' υμας, θελω σας καμει να νοησητε τους λογους μου.
23תשובו לתוכחתי הנה אביעה לכם רוחי אודיעה דברי אתכם׃
24Επειδη εγω εκραζον, και σεις δεν υπηκουετε· εξετεινον την χειρα μου, και ουδεις προσειχεν·
24יען קראתי ותמאנו נטיתי ידי ואין מקשיב׃
25Αλλα κατεφρονειτε πασας τας συμβουλας μου και τους ελεγχους μου δεν εδεχεσθε·
25ותפרעו כל עצתי ותוכחתי לא אביתם׃
26δια τουτο και εγω θελω επιγελασει εις τον ολεθρον σας· θελω καταχαρη, οταν επελθη ο φοβος σας.
26גם אני באידכם אשחק אלעג בבא פחדכם׃
27Οταν ο φοβος σας επελθη ως ερημωσις και η καταστροφη σας εφορμηση ως ανεμοστροβιλος, οταν η θλιψις και η στενοχωρια ελθωσιν εφ' υμας·
27בבא כשאוה פחדכם ואידכם כסופה יאתה בבא עליכם צרה וצוקה׃
28τοτε θελουσι με επικαλεσθη, αλλα δεν θελω αποκριθη· επιμονως θελουσι με εκζητησει, αλλα δεν θελουσι με ευρει.
28אז יקראנני ולא אענה ישחרנני ולא ימצאנני׃
29Διοτι εμισησαν την γνωσιν και τον φοβον του Κυριου δεν εξελεξαν·
29תחת כי שנאו דעת ויראת יהוה לא בחרו׃
30δεν ηθελησαν τας συμβουλας μου· κατεφρονησαν παντας τους ελεγχους μου·
30לא אבו לעצתי נאצו כל תוכחתי׃
31δια τουτο θελουσι φαγει απο των καρπων της οδου αυτων και θελουσι χορτασθη απο των κακοβουλιων αυτων.
31ויאכלו מפרי דרכם וממעצתיהם ישבעו׃
32Διοτι η αποστασια των μωρων θελει θανατωσει αυτους, και η αμεριμνησια των αφρονων θελει αφανισει αυτους.
32כי משובת פתים תהרגם ושלות כסילים תאבדם׃
33Οστις ομως ακουει εμου, θελει κατοικησει εν ασφαλεια· και θελει ησυχαζει, μη φοβουμενος κακον.
33ושמע לי ישכן בטח ושאנן מפחד רעה׃