1[] <<Προσευχη του τεθλιμμενου, οταν αδημονη, και εκχεη το παραπονον αυτου ενωπιον του Κυριου.>> Κυριε, εισακουσον της προσευχης μου, και η κραυγη μου ας ελθη προς σε.
1תפלה לעני כי יעטף ולפני יהוה ישפך שיחו יהוה שמעה תפלתי ושועתי אליך תבוא׃
2Μη κρυψης το προσωπον σου απ' εμου· καθ' ην ημεραν θλιβομαι, κλινον προς εμε το ωτιον σου· καθ' ην ημεραν σε επικαλουμαι, ταχεως επακουε μου.
2אל תסתר פניך ממני ביום צר לי הטה אלי אזנך ביום אקרא מהר ענני׃
3Διοτι εξελιπον ως καπνος αι ημεραι μου, και τα οστα μου ως φρυγανον κατεξηρανθησαν.
3כי כלו בעשן ימי ועצמותי כמו קד נחרו׃
4Επληγωθη η καρδια μου και εξηρανθη ως χορτος, ωστε ελησμονησα να τρωγω τον αρτον μου.
4הוכה כעשב ויבש לבי כי שכחתי מאכל לחמי׃
5Απο φωνης του στεναγμου μου εκολληθησαν τα οστα μου εις το δερμα μου.
5מקול אנחתי דבקה עצמי לבשרי׃
6Κατεσταθην ομοιος του ερημικου πελεκανος· εγεινα ως νυκτοκοραξ εν ταις ερημοις.
6דמיתי לקאת מדבר הייתי ככוס חרבות׃
7Αγρυπνω και ειμαι ως στρουθιον μοναζον επι δωματος.
7שקדתי ואהיה כצפור בודד על גג׃
8Ολην την ημεραν με ονειδιζουσιν οι εχθροι μου· οι μαινομενοι ομνυουσι κατ' εμου.
8כל היום חרפוני אויבי מהוללי בי נשבעו׃
9Διοτι εφαγον στακτην ως αρτον και συνεκερασα με δακρυα το ποτον μου,
9כי אפר כלחם אכלתי ושקוי בבכי מסכתי׃
10Εξ αιτιας της οργης σου και της αγανακτησεως σου· διοτι σηκωσας με ερριψας κατω.
10מפני זעמך וקצפך כי נשאתני ותשליכני׃
11Αι ημεραι μου παρερχονται ως σκια, και εγω εξηρανθην ως χορτος.
11ימי כצל נטוי ואני כעשב איבש׃
12[] Συ δε, Κυριε, εις τον αιωνα διαμενεις, και το μνημοσυνον σου εις γενεαν και γενεαν.
12ואתה יהוה לעולם תשב וזכרך לדר ודר׃
13Συ θελεις σηκωθη, θελεις σπλαγχνισθη την Σιων· διοτι ειναι καιρος να ελεησης αυτην, διοτι ο διωρισμενος καιρος εφθασεν.
13אתה תקום תרחם ציון כי עת לחננה כי בא מועד׃
14Επειδη οι δουλοι σου αρεσκονται εις τους λιθους αυτης και σπλαγχνιζονται το χωμα αυτης.
14כי רצו עבדיך את אבניה ואת עפרה יחננו׃
15Τοτε τα εθνη θελουσι φοβηθη το ονομα του Κυριου, και παντες οι βασιλεις της γης την δοξαν σου.
15וייראו גוים את שם יהוה וכל מלכי הארץ את כבודך׃
16Οταν ο Κυριος οικοδομηση την Σιων θελει φανη εν τη δοξα αυτου.
16כי בנה יהוה ציון נראה בכבודו׃
17Θελει επιβλεψει επι την προσευχην των εγκαταλελειμμενων και δεν θελει καταφρονησει την δεησιν αυτων.
17פנה אל תפלת הערער ולא בזה את תפלתם׃
18Τουτο θελει γραφθη δια την γενεαν την επερχομενην· και ο λαος, οστις θελει δημιουργηθη, θελει αινει τον Κυριον.
18תכתב זאת לדור אחרון ועם נברא יהלל יה׃
19Διοτι εκυψεν εκ του υψους του αγιαστηριου αυτου, εξ ουρανου επεβλεψεν ο Κυριος επι την γην,
19כי השקיף ממרום קדשו יהוה משמים אל ארץ הביט׃
20δια να ακουση τον στεναγμον των δεσμιων, δια να λυση τους καταδεδικασμενους εις θανατον·
20לשמע אנקת אסיר לפתח בני תמותה׃
21δια να κηρυττωσιν εν Σιων το ονομα του Κυριου και την αινεσιν αυτου εν Ιερουσαλημ,
21לספר בציון שם יהוה ותהלתו בירושלם׃
22οταν συναχθωσιν ομου οι λαοι και αι βασιλειαι, δια να δουλευσωσι τον Κυριον.
22בהקבץ עמים יחדו וממלכות לעבד את יהוה׃
23[] Ηδυνατισεν εν τη οδω την ισχυν μου· συνετεμε τας ημερας μου.
23ענה בדרך כחו קצר ימי׃
24Εγω ειπα, μη με αρπασης, Θεε μου, εν τω ημισει των ημερων μου· τα ετη σου ειναι εις γενεας γενεων.
24אמר אלי אל תעלני בחצי ימי בדור דורים שנותיך׃
25Κατ' αρχας συ, Κυριε, την γην εθεμελιωσας, και εργα των χειρων σου ειναι οι ουρανοι.
25לפנים הארץ יסדת ומעשה ידיך שמים׃
26Αυτοι θελουσιν απολεσθη, συ δε διαμενεις· και παντες ως ιματιον θελουσι παλαιωθη· ως περιενδυμα θελεις τυλιξει αυτους, και θελουσιν αλλαχθη·
26המה יאבדו ואתה תעמד וכלם כבגד יבלו כלבוש תחליפם ויחלפו׃
27συ ομως εισαι ο αυτος, και τα ετη σου δεν θελουσιν εκλειψει.
27ואתה הוא ושנותיך לא יתמו׃
28Οι υιοι των δουλων σου θελουσι κατοικει, και το σπερμα αυτων θελει διαμενει ενωπιον σου.
28בני עבדיך ישכונו וזרעם לפניך יכון׃