1[] Ευλογει, η ψυχη μου, τον Κυριον. Κυριε Θεε μου, εμεγαλυνθης σφοδρα· τιμην και μεγαλοπρεπειαν εισαι ενδεδυμενος·
1ברכי נפשי את יהוה יהוה אלהי גדלת מאד הוד והדר לבשת׃
2ο περιτυλιττομενος το φως ως ιματιον, ο εκτεινων τον ουρανον ως καταπετασμα·
2עטה אור כשלמה נוטה שמים כיריעה׃
3ο στεγαζων με υδατα τα υπερωα αυτου· ο ποιων τα νεφη αμαξαν αυτου· ο περιπατων επι πτερυγων ανεμων·
3המקרה במים עליותיו השם עבים רכובו המהלך על כנפי רוח׃
4ο ποιων τους αγγελους αυτου πνευματα, τους λειτουργους αυτου πυρος φλογα·
4עשה מלאכיו רוחות משרתיו אש להט׃
5ο θεμελιων την γην επι την βασιν αυτης, δια να μη σαλευθη εις τον αιωνα του αιωνος.
5יסד ארץ על מכוניה בל תמוט עולם ועד׃
6Με την αβυσσον, ως με ιματιον, εκαλυψας αυτην· τα υδατα εσταθησαν επι των ορεων·
6תהום כלבוש כסיתו על הרים יעמדו מים׃
7απο επιτιμησεως σου εφυγον· απο της φωνης της βροντης σου εσυρθησαν εν βια·
7מן גערתך ינוסון מן קול רעמך יחפזון׃
8ανεβησαν εις τα ορη, κατεβησαν εις τας κοιλαδας, εις τοπον, τον οποιον διωρισας δι' αυτα·
8יעלו הרים ירדו בקעות אל מקום זה יסדת להם׃
9εθεσας οριον, το οποιον δεν θελουσιν υπερβη ουδε θελουσιν επιστρεψει δια να σκεπασωσι την γην.
9גבול שמת בל יעברון בל ישובון לכסות הארץ׃
10[] Ο εξαποστελλων πηγας εις τας φαραγγας, δια να ρεωσιν αναμεσον των ορεων·
10המשלח מעינים בנחלים בין הרים יהלכון׃
11ποτιζουσι παντα τα θηρια του αγρου· οι αγριοι ονοι σβυνουσι την διψαν αυτων·
11ישקו כל חיתו שדי ישברו פראים צמאם׃
12πλησιον αυτων τα πετεινα του ουρανου κατασκηνουσι, και αναμεσον των κλαδων κελαδουσιν.
12עליהם עוף השמים ישכון מבין עפאים יתנו קול׃
13Ο ποτιζων τα ορη εκ των υπερωων αυτου· απο του καρπου των εργων σου χορταινει η γη.
13משקה הרים מעליותיו מפרי מעשיך תשבע הארץ׃
14Ο αναδιδων χορτον δια τα κτηνη και βοτανην προς χρησιν του ανθρωπου, δια να εξαγη τροφην εκ της γης,
14מצמיח חציר לבהמה ועשב לעבדת האדם להוציא לחם מן הארץ׃
15και οινον ευφραινοντα την καρδιαν του ανθρωπου, ελαιον δια να λαμπρυνη το προσωπον αυτου, και αρτον στηριζοντα την καρδιαν του ανθρωπου.
15ויין ישמח לבב אנוש להצהיל פנים משמן ולחם לבב אנוש יסעד׃
16Εχορτασθησαν τα δενδρα του Κυριου· αι κεδροι του Λιβανου, τας οποιας εφυτευσεν·
16ישבעו עצי יהוה ארזי לבנון אשר נטע׃
17Οπου τα πετεινα καμνουσι φωλεας· αι πευκαι ειναι η κατοικια του πελαργου.
17אשר שם צפרים יקננו חסידה ברושים ביתה׃
18Τα ορη τα υψηλα ειναι δια τας δορκαδας· αι πετραι καταφυγη εις τους δασυποδας.
18הרים הגבהים ליעלים סלעים מחסה לשפנים׃
19[] Εκαμε την σεληνην δια τους καιρους· ο ηλιος γνωριζει την δυσιν αυτου.
19עשה ירח למועדים שמש ידע מבואו׃
20Φερεις σκοτος, και γινεται νυξ· εν αυτη περιφερονται παντα τα θηρια του δασους·
20תשת חשך ויהי לילה בו תרמש כל חיתו יער׃
21οι σκυμνοι βρυχωνται δια να αρπασωσι, και να ζητησωσι παρα του Θεου την τροφην αυτων.
21הכפירים שאגים לטרף ולבקש מאל אכלם׃
22Ο ηλιος ανατελλει· συναγονται και πλαγιαζουσιν εν τοις σπηλαιοις αυτων·
22תזרח השמש יאספון ואל מעונתם ירבצון׃
23εξερχεται ο ανθρωπος εις το εργον αυτου και εις την εργασιαν αυτου εως εσπερας.
23יצא אדם לפעלו ולעבדתו עדי ערב׃
24Ποσον μεγαλα ειναι τα εργα σου, Κυριε· τα παντα εν σοφια εποιησας· η γη ειναι πληρης των ποιηματων σου·
24מה רבו מעשיך יהוה כלם בחכמה עשית מלאה הארץ קנינך׃
25αυτη η θαλασσα η μεγαλη και ευρυχωρος. Εκει ειναι ερπετα αναριθμητα, ζωα μικρα μετα μεγαλων·
25זה הים גדול ורחב ידים שם רמש ואין מספר חיות קטנות עם גדלות׃
26εκει διατρεχουσι τα πλοια· εκει ο Λευιαθαν ουτος, τον οποιον επλασας δια να παιζη εν αυτη.
26שם אניות יהלכון לויתן זה יצרת לשחק בו׃
27Παντα ταυτα επι σε ελπιζουσι, δια να δωσης εν καιρω την τροφην αυτων.
27כלם אליך ישברון לתת אכלם בעתו׃
28Διδεις εις αυτα, συναγουσιν· ανοιγεις την χειρα σου, χορταινουσιν αγαθα.
28תתן להם ילקטון תפתח ידך ישבעון טוב׃
29Αποστρεφεις το προσωπον σου, ταραττονται· σηκονεις την πνοην αυτων, αποθνησκουσι και εις το χωμα αυτων επιστρεφουσιν·
29תסתיר פניך יבהלון תסף רוחם יגועון ואל עפרם ישובון׃
30εξαποστελλεις το πνευμα σου, κτιζονται, και ανανεονεις το προσωπον της γης.
30תשלח רוחך יבראון ותחדש פני אדמה׃
31[] Η δοξα του Κυριου εστω εις τον αιωνα· ας ευφραινεται ο Κυριος εις τα εργα αυτου·
31יהי כבוד יהוה לעולם ישמח יהוה במעשיו׃
32ο επιβλεπων επι την γην και καμνων αυτην να τρεμη· εγγιζει τα ορη, και καπνιζουσι.
32המביט לארץ ותרעד יגע בהרים ויעשנו׃
33Θελω ψαλλει εις τον Κυριον ενοσω ζω· θελω ψαλμωδει εις τον Θεον μου ενοσω υπαρχω.
33אשירה ליהוה בחיי אזמרה לאלהי בעודי׃
34Η εις αυτον μελετη μου θελει εισθαι γλυκεια· εγω θελω ευφραινεσθαι εις τον Κυριον.
34יערב עליו שיחי אנכי אשמח ביהוה׃
35Ας εκλειψωσιν οι αμαρτωλοι απο της γης και οι ασεβεις ας μη υπαρχωσι πλεον. Ευλογει, η ψυχη μου, τον Κυριον. Αλληλουια.
35יתמו חטאים מן הארץ ורשעים עוד אינם ברכי נפשי את יהוה הללו יה׃