1[] <<Εις τον πρωτον μουσικον. Ψαλμος του Δαβιδ.>> Θεε της αινεσεως μου, μη σιωπησης·
1למנצח לדוד מזמור אלהי תהלתי אל תחרש׃
2διοτι στομα ασεβους και στομα δολιου ηνοιχθησαν επ' εμε· ελαλησαν κατ' εμου με γλωσσαν ψευδη·
2כי פי רשע ופי מרמה עלי פתחו דברו אתי לשון שקר׃
3και με λογους μισους με περιεκυκλωσαν και με επολεμησαν αναιτιως.
3ודברי שנאה סבבוני וילחמוני חנם׃
4Αντι της αγαπης μου ειναι αντιδικοι εις εμε· εγω δε προσευχομαι.
4תחת אהבתי ישטנוני ואני תפלה׃
5Και ανταπεδωκαν εις εμε κακον αντι καλου, και μισος αντι της αγαπης μου.
5וישימו עלי רעה תחת טובה ושנאה תחת אהבתי׃
6[] Καταστησον ασεβη επ' αυτον· και διαβολος ας στεκη εκ δεξιων αυτου.
6הפקד עליו רשע ושטן יעמד על ימינו׃
7Οταν κρινηται, ας εξελθη καταδεδικασμενος· και η προσευχη αυτου ας γεινη εις αμαρτιαν.
7בהשפטו יצא רשע ותפלתו תהיה לחטאה׃
8Ας γεινωσιν αι ημεραι αυτου ολιγαι· αλλος ας λαβη την επισκοπην αυτου.
8יהיו ימיו מעטים פקדתו יקח אחר׃
9Ας γεινωσιν οι υιοι αυτου ορφανοι και η γυνη αυτου χηρα.
9יהיו בניו יתומים ואשתו אלמנה׃
10Και ας περιπλανωνται παντοτε οι υιοι αυτου και ας γεινωσιν επαιται, και ας ζητωσιν εκ των ερειπιων αυτων.
10ונוע ינועו בניו ושאלו ודרשו מחרבותיהם׃
11Ας παγιδευση ο δανειστης παντα τα υπαρχοντα αυτου· και ας διαρπασωσιν οι ξενοι τους κοπους αυτου.
11ינקש נושה לכל אשר לו ויבזו זרים יגיעו׃
12Ας μη υπαρχη ο ελεων αυτον, και ας μη ηναι ο οικτειρων τα ορφανα αυτου.
12אל יהי לו משך חסד ואל יהי חונן ליתומיו׃
13Ας εξολοθρευθωσιν οι εκγονοι αυτου· εν τη επερχομενη γενεα ας εξαλειφθη το ονομα αυτων.
13יהי אחריתו להכרית בדור אחר ימח שמם׃
14Ας ελθη εις ενθυμησιν ενωπιον του Κυριου η ανομια των πατερων αυτου· και η αμαρτια της μητρος αυτου ας μη εξαλειφθη·
14יזכר עון אבתיו אל יהוה וחטאת אמו אל תמח׃
15Ας ηναι παντοτε ενωπιον του Κυριου, δια να εκκοψη απο της γης το μνημοσυνον αυτων.
15יהיו נגד יהוה תמיד ויכרת מארץ זכרם׃
16Διοτι δεν ενεθυμηθη να καμη ελεος· αλλα κατετρεξεν ανθρωπον πενητα και πτωχον, δια να θανατωση τον συντετριμμενον την καρδιαν.
16יען אשר לא זכר עשות חסד וירדף איש עני ואביון ונכאה לבב למותת׃
17Επειδη ηγαπησε καταραν, ας ελθη επ' αυτον· επειδη δεν ηθελησεν ευλογιαν, ας απομακρυνθη απ' αυτου.
17ויאהב קללה ותבואהו ולא חפץ בברכה ותרחק ממנו׃
18Επειδη ενεδυθη καταραν ως ιματιον αυτου, ας εισελθη ως υδωρ εις τα εντοσθια αυτου και ως ελαιον εις τα οστα αυτου·
18וילבש קללה כמדו ותבא כמים בקרבו וכשמן בעצמותיו׃
19Ας γεινη εις αυτον ως το ιματιον, το οποιον ενδυεται και ως η ζωνη, την οποιαν παντοτε περιζωννυται.
19תהי לו כבגד יעטה ולמזח תמיד יחגרה׃
20Αυτη ας ηναι των αντιδικων μου η αμοιβη παρα του Κυριου, και των λαλουντων κακα κατα της ψυχης μου.
20זאת פעלת שטני מאת יהוה והדברים רע על נפשי׃
21[] Αλλα συ, Κυριε Θεε, ενεργησον μετ' εμου δια το ονομα σου· επειδη ειναι αγαθον το ελεος σου, λυτρωσον με.
21ואתה יהוה אדני עשה אתי למען שמך כי טוב חסדך הצילני׃
22Διοτι πτωχος και πενης ειμαι, και η καρδια μου ειναι πεπληγωμενη εντος μου.
22כי עני ואביון אנכי ולבי חלל בקרבי׃
23Παρηλθον ως σκια, οταν εκκλινη· εκτιναζομαι ως η ακρις.
23כצל כנטותו נהלכתי ננערתי כארבה׃
24Τα γονατα μου ητονησαν απο της νηστειας και η σαρξ μου εξεπεσεν απο του παχους αυτης.
24ברכי כשלו מצום ובשרי כחש משמן׃
25Και εγω εγεινα ονειδος εις αυτους· οτε με ειδον, εκινησαν τας κεφαλας αυτων.
25ואני הייתי חרפה להם יראוני יניעון ראשם׃
26Βοηθησον μοι, Κυριε ο Θεος μου· σωσον με κατα το ελεος σου·
26עזרני יהוה אלהי הושיעני כחסדך׃
27και ας γνωρισωσιν οτι η χειρ σου ειναι τουτο· οτι συ, Κυριε, εκαμες αυτο.
27וידעו כי ידך זאת אתה יהוה עשיתה׃
28Αυτοι θελουσι καταρασθαι, συ δε θελεις ευλογει· θελουσι σηκωθη, πλην θελουσι καταισχυνθη· ο δε δουλος σου θελει ευφραινεσθαι.
28יקללו המה ואתה תברך קמו ויבשו ועבדך ישמח׃
29Ας ενδυθωσιν εντροπην οι αντιδικοι μου· και ας φορεσωσιν ως επενδυμα την αισχυνην αυτων.
29ילבשו שוטני כלמה ויעטו כמעיל בשתם׃
30Θελω δοξολογει σφοδρα τον Κυριον δια του στοματος μου, και εν μεσω πολλων θελω υμνολογει αυτον·
30אודה יהוה מאד בפי ובתוך רבים אהללנו׃
31Διοτι ισταται εν τη δεξια του πτωχου, δια να λυτρονη αυτον εκ των καταδικαζοντων την ψυχην αυτου.
31כי יעמד לימין אביון להושיע משפטי נפשו׃